Όσοι δεν αρκούνται σε μια επιδερμική προσέγγιση του ποδοσφαίρου και των όσων καταθέτουν στο χορτάρι οι Εθνικές ομάδες, μάλλον δεν εξεπλάγησαν με τον αποκλεισμό της Βραζιλίας. Ακριβέστερα, για το νέο χαστούκι, πολύ απλά επειδή έχουν περάσει πολλές διοργανώσεις από τότε που έκαναν αισθητή την παρουσία τους οι Βραζιλιάνοι.
Βέβαια, δεν ήταν τόσο κακή η τωρινή έκδοση, όσο τουλάχιστον θέλουν να την παρουσιάσουν ορισμένοι. Η ομάδα διέθετε έναν αεράτο Βινίσιους που ανά πάσα στιγμή έκανε άνω κάτω κάθε αντίπαλη άμυνα, ωστόσο έψαχνε συμπαραστάτη και δεν τον έβλεπε. Όσες καταστάσεις δημιουργούνταν, δεν καρποφορούσαν. Αυτό παθαίνει μια ομάδα όταν σταρ είναι ο προπονητής και όχι οι ποδοσφαιριστές.
Συνέβη με τη Βραζιλία. Τις περισσότερες φορές θυμόμαστε τη Σελεσάο για τους άσους που ζωγράφιζαν στο χορτάρι και όχι για τους ανθρώπους στον πάγκο. Τώρα, αντιστράφηκαν τα πράγματα και έτσι μπήκε η υπογραφή ενός πικρού αποκλεισμού.
Ο Άλισον δεν ήταν στην κατάσταση που έδειχνε σε άλλα σημαντικά ραντεβού, ο Κούνια απείχε από τις ωραίες στιγμές που έτσι κι αλλιώς δίνει με το σταγονόμετρο στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο Έντρικ πήγε να… λιποθυμήσει μόλις μπήκε και του παρουσιάστηκε ευκαιρία να σημειώσει γκολ, για τον Ντανίλο που τον είδαμε δεξιό μπακ ας πάμε… παρακάτω καλύτερα, ενώ ο Κασεμίρο αναπολεί τα ωραία χρόνια στη Μαδρίτη.
Και βέβαια, καμιά σοβαρή κουβέντα δεν μπορεί να γίνει αναφορικά με τον Νεϊμάρ. Τα βαρίδια ή τους παίκτες που έδυσε το άστρο τους και οι ίδιοι αρνούνται να το αντιληφθούν, στην άκρη τους αφήνεις. Δεν ποντάρεις πάνω τους την ώρα που αναζητείς σωσίβιο. Καθόλου τυχαία όταν έγιναν οι αλλαγές ήρθαν τα γκολ των Νορβηγών, δηλαδή του Χάαλαντ. Ενός θηρίου που πείθει πως μπορεί και με τη φανέλα της Εθνικής ομάδας της πατρίδας του να φτάσει πολύ μακριά.
Του φορ δυναμίτη που κάνει το δύσκολο να φαίνεται εντυπωσιακά απλό. Και βέβαια, αν ο Χάαλαντ έπαιζε στην ομάδα με τις κίτρινες φανέλες, το σύνολο που σπατάλησε αναρίθμητες ευκαιρίες, τότε το σκορ θα ήταν διαφορετικό.
Αλλά τα «αν» είναι για να κουβεντιάζουμε και όχι δεδομένα ενός αγώνα. Και η Βραζιλία που σώθηκε στο φινάλε με την Ιαπωνία και δεν κατάφερε να νικήσει στον όμιλο το Μαρόκο, εδώ και χρόνια βλέπει τις βεβαιότητες που η δική της ιστορία δημιούργησε να καταρρέουν: Κάποτε γνωρίζαμε εκ των προτέρων πως θα πάρει τη νίκη. Οι εποχές δεν άλλαξαν – η δυναμική της Βραζιλίας μειώθηκε. Τα δε ματς που δίνει, όλα ντέρμπι τα κάνει.
