Μ‘ ένα πρόγραμμα που τιμά το παρελθόν του αλλά ταυτόχρονα κοιτάζει δυναμικά το μέλλον του, επιστρέφει φέτος το Φεστιβάλ Φιλίππων. Στην 69η χρονιά της, η διοργάνωση που αποτελεί έναν από τους ιστορικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της χώρας, φιλοξενεί τις σημαντικότερες παραστάσεις και συναυλίες του καλοκαιριού, μαζί με νέες παραγωγές του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας από τις 8 Ιουλίου έως τις 6 Σεπτεμβρίου. Με θεματικό άξονα τη «Μεταμόρφωση» και επίκεντρο το Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, το φεστιβάλ ενεργοποιεί ξεχωριστές γωνιές της Καβάλας και διευρύνοντας τα όρια του θεάτρου με τέσσερις νέες παραγωγές, για πρώτη φορά το φέρνει σε δημιουργικό διάλογο με τη μουσική, την όπερα, το θέατρο σκιών και τις εικαστικές τέχνες.
«Η φετινή επιλογή της θεματικής έχει δύο διαστάσεις. Η μία περιγράφει αυτό που συμβαίνει, το ότι όλο και πιο συχνά διαπιστώνουμε πως έχουμε μεταμορφωθεί ως κοινωνία και ως άνθρωποι σε κάτι τερατώδες, έχουμε μεταλλαχτεί. Και την ίδια στιγμή καλούμε την τέχνη να μας επαναφέρει, να μας θυμίσει από που ξεκινήσαμε, που θέλαμε να φτάσουμε και τι χάσαμε στην πορεία. Και να μας μεταμορφώσει η ίδια πια σε κάτι άλλο. Επομένως ο φετινός άξονας συνιστά, από τη μια, μια αποτύπωση της πραγματικότητας και, από την άλλη, μια ευχή. Ο καθένας επιλέγει τη σκοπιά θέασης», αναφέρει στο «Νσυν», η Εύα Οικονόμου Βαμβακά, καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ και του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας.
Το πρόγραμμα
Η αυλαία του φεστιβάλ θ’ ανοίξει με τη συναυλία της Camerata Junior (8/7). Τις επόμενες ημέρες θ’ ακολουθήσουν παραστάσεις όπως «Μήδεια» με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (11 – 12/7), «Κατά φαντασίαν ασθενής» των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα (25 – 26/7), «Μια άλλη Θήβα» με τους Θάνο Λέκκα και Δημήτρη Καπουράνη (29/7), «Αλκηστις» και «Τρωάδες» του Εθνικού Θεάτρου (1/8 και 29/8), «Ειρήνη – Μια επίσκεψη στο έργο του Αριστοφάνη» που σκηνοθετεί ο Νίκος Καραθάνος (8 -9/8), «Η Καρυάτιδα!» του Γιώργου Καπουτζίδη (12/8), «Αντιγόνη» με τους Λένα Παπαληγούρα, Μελέτη Ηλία και Μιχάλη Οικονόμου (19/8), «Πέρσες» με τους Μαρία Ναυπλιώτου και Δημήτρη Καταλειφό, (22 – 23/8), «Βάκχες» του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (2/9) και «Ιων» σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου (5/9).
Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται επίσης μουσικές βραδιές όπως με την όπερα «Φαέθων» σε συμπαραγωγή με την Εθνική Λυρική Σκηνή (15/7) και τις συναυλίες των Ευανθίας Ρεμπούτσικα (2/8) και Μάρθας Φριντζήλα (6/9), διατηρώντας τη σύνδεσή του με το καλλιτεχνικό σήμερα. «Αν αφουγκραστεί το εσωτερικό των ανθρώπων, τις ανάγκες, τις κρυφές σκέψεις και τις επιθυμίες τους, τότε δεν έχει άλλη επιλογή παρά το φεστιβάλ να εξελιχθεί και αυτό μαζί τους. Να βαδίσει στα βήματά τους – αυτό είναι που το κάνει σύγχρονο. Και η ικανότητά του να ονειρεύεται, να προπορεύεται και σε σημεία να προκαλεί, είναι που του χαρίζει την τόλμη. Στην πραγματικότητά, το φεστιβάλ δεν απαιτεί από εμάς να είμαστε εμπνευσμένοι, του αρκεί απλώς να είμαστε ανοιχτοί και να αφήσουμε τα ρεύματα να μας χτυπήσουν», επισημαίνει η καλλιτεχνική διευθύντρια.
Ιδιαίτερη θέση στον σχεδιασμό καταλαμβάνουν οι παραγωγές του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας όπως «Οι Αντιγόνες – Κουκλοθέατρο» (20 – 21/7) και «Ο σεισμός στη Χιλή» του Χάινριχ Φον Κλάιστ που σκηνοθετεί ο Δημήτρης Σταυρόπουλος (31/8 – 1/9). Αλλά και το «Μεσοτοιχίες ή Μικρή προσευχή στις 3 κ 46 π.μ.» που έγραψε και σκηνοθετεί η Εύα Οικονόμου Βαμβακά (3 – 4/8), μια παράσταση που προέκυψε από «την ανάγκη μου να πω μια ιστορία για όλα αυτά τα μικρά τέρατα που ζουν μέσα μας. Που γεννιούνται από τον θυμό μας, τρέφονται από την απελπισία μας, πίνουν την αδικία που μας ποτίζουν και μας αφήνουν τελικά ξάγρυπνους τη νύχτα», όπως σχολιάζει η δημιουργός, τονίζοντας πως επί της ουσίας «είναι μια προσευχή σε ό,τι ανθρώπινο μας έχει απομείνει και στην ανάγκη μας να το κρατήσουμε ζωντανό».
Οι εργασίες του φεστιβάλ θα ολοκληρωθούν το Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος που διοργανώνεται για δέκατη χρονιά, όπου 18 νέοι καλλιτέχνες θα δουλέψουν πάνω στους μύθους και τον σκηνικό πειραματισμό υπό την καθοδήγηση των Βαρβάρας Δούκα, Γιάννη Λεοντάρη και Μαρίας Σαββίδου. Για την Εύα Οικονόμου Βαμβακά η ολοκλήρωση της φετινής διοργάνωσης δεν σηματοδοτεί το τέλος μιας διαδρομής αλλά την αρχή της επόμενης. Με την ανανέωση της θητείας της τόσο το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας όσο και το Φεστιβάλ Φιλίππων καλείται να διαχειρίζεται ταυτόχρονα το παρόν και το μέλλον του.
Το παρόν και το μέλλον
«Οσο παράξενο και αν ακούγεται, με αγχώνει η επιτυχία του θεσμού. Κάθε Σεπτέμβριο που τελειώνει και έχω τον χρόνο να κοιτάξω λίγο πίσω, όταν περάσει η ευγνωμοσύνη που πραγματικά με πλημμυρίζει για αυτή τη συνάντηση, χάνω και πάλι για λίγο τον ύπνο μου και σκέφτομαι “Και τώρα, τι; Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Προς τα πού να πλεύσουμε;”. Κάποια πράγματα σαφώς έχουν κερδηθεί και αυτό κάνει τους ανέμους μας πιο ούριους αλλά το σαράκι παραμένει. Με απασχολεί πολύ η εξωστρέφεια του θεσμού, το άνοιγμά του σε ακόμα μεγαλύτερο ή μάλλον – όχι μεγαλύτερο – διαφορετικό κοινό, σε ένα κοινό που ως τώρα πίστευε ότι “το θέατρο δεν είναι για αυτό”. Και φυσικά με ενδιαφέρει και η ώσμωσή του με νέους ανθρώπους – πιθανόν ακόμα άγνωστους σε εμένα – που θα έρθουν να το ντύσουν με τα δικά τους χρώματα. Να το μεταμορφώσουν. Θα ήθελα τέλος και οι παραγωγές μας – χειμερινές και θερινές – να μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο, και να μπορούμε προσφέρουμε σε περισσότερους ανθρώπους το έδαφος να δοκιμάσουν και να δοκιμαστούν. Αλλά όσα και να οραματίζομαι εγώ τα πράγματα δεν γίνονται μόνα τους. Χρειαζόμαστε σαν Φεστιβάλ και ως φορείς πολιτισμού γενικότερα συνολική στήριξη. Από τον Δήμο, την Περιφέρεια και φυσικά το υπουργείο Πολιτισμού. Τόσο οικονομική όσο και ουσιαστική, καθώς πέρα από την έλλειψη επαρκών πόρων ένα μεγάλο ζήτημα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά είναι μια απέραντη γραφειοκρατία που εξαντλεί και αυτούς ακόμα τους λίγους πόρους μας», καταλήγει η ίδια.
