Ο πόλεμος έχει προκαλέσει μια ενεργειακή κρίση που σίγουρα θα πλήξει περισσότερο την Ευρώπη από την Αμερική. Αυτό έχει ξεκάθαρα εκθέσει την ευαλωτότητα του κόσμου, ώστε να προσφέρει στις ΗΠΑ σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμο στην προσπάθεια του Τραμπ να υποχρεώσει τους ευρωπαίους ηγέτες να αποδεχθούν μια λύση του πολέμου στην Ουκρανία με όρους ευνοϊκότερους για τον Πούτιν παρά για τον Ζελένσκι.
Η μεγάλη καθυστέρηση, που μεσολάβησε, του αμερικανικού ναυτικού να προστατεύσει τα Στενά του Ορμούζ συνιστά, για σημαντικούς παρατηρητές, σκόπιμη τακτική, για να ασκηθεί ισχυρή πίεση στον υπόλοιπο κόσμο. Αν κι αυτό θεωρείται εξαιρετικά υποθετικό, εν τούτοις συνάδει με τις προσπάθειες των ΗΠΑ, από την εποχή αντικατάστασης της Βρετανίας ως μεγαλύτερης δύναμης του κόσμου, να κυριαρχήσουν στις θάλασσες. Ο Τραμπ καταλαβαίνει περισσότερο από κάθε άλλον πως κάθε κρίση ανοίγει νέες ευκαιρίες.
Μέσα σε τρεις ημέρες από την κήρυξη του πολέμου διέταξε το Διεθνές Ιδρυμα Αναπτυξιακής Χρηματοδότησης (DFC) να δημιουργήσει ένα υπόστρωμα 20 δισ. ναυτικής ασφάλισης ικανό να διευκολύνει, καλύπτοντάς τους, το υπουργείο Οικονομικών και τις μεγάλες αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρείες να εξασφαλίσουν τα εμπορικά πλοία που θα περνούσαν από τα Στενά του Ορμούζ! Η σχετική ανακοίνωση διευκρίνιζε πως η σχετική διευκόλυνση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο κατόπιν συνεννόησης με την αμερικανική κεντρική στρατιωτική διοίκηση. Προφανώς, είναι απαραίτητη για το ζήτημα η έγκριση του αμερικανικού ναυτικού. Το σχετικό πράσινο φως – από ό,τι γνωρίζω τουλάχιστον – δεν έχει ακόμη δοθεί.
Πιθανώς το φως δεν θα γίνει ποτέ πράσινο. Η σχετική όμως κάλυψη υπάρχει και είναι έτοιμη να ενεργοποιηθεί. Οπως όμως έγινε με τη μεγάλη πρωτοπορία στη ναυτιλιακή ασφαλιστική λογική του 19ου αιώνα, μέσα από τη χρησιμοποίηση των Lloyd’s του Λονδίνου – που εξασφάλισε την επέκταση και εμπέδωση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας – η αυξανόμενη σήμερα επιβλητική αμερικανική αυτοκρατορία του 21ου αιώνα μπορεί να καταλήξει να στηρίζεται στην ασφαλιστική προστασία ενός τέτοιου συστήματος έμπνευσης Τραμπ.
Το βιβλίο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου «Πόλεμος στο Ιράν: Οι Τραγικές Αστοχίες της Ευρώπης», εκδ. Επίκεντρο, 2026, βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία
