Να μας συγχωρεί κατ’ αρχάς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αλλά δεν μιλάμε με βάση «αποσπασματικές διαρροές», όπως ισχυρίστηκε στο χθεσινό briefing αναφερόμενος στην πρόσφατη επιστολή της ευρωπαίας εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι προς την Κομισιόν. Αυτό θα μπορούσε να ειπωθεί, ας πούμε, για το περιβόητο υπό κατάθεση νομοθέτημα της Τουρκίας, που σύμφωνα με ορισμένες διαρροές θα προβλέπει περίπου κατάληψη της μισής ελληνικής επικράτειας, αλλά σύμφωνα με άλλες, σοβαρότερες, διαρροές, δεν θα έχει επιθετικό χαρακτήρα και δεν θα αναφέρεται καν στη «Γαλάζια Πατρίδα». Το περιεχόμενο της επιστολής Κοβέσι, αντιθέτως, έχει αναρτηθεί από την περασμένη Παρασκευή στην επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Εκεί διαβάζουμε λοιπόν ότι η εισαγγελέας ενημέρωσε την Κομισιόν για δύο εξελίξεις που, κατά την άποψή της, θέτουν εν αμφιβόλω την εκπλήρωση της υποχρέωσης των ελληνικών Αρχών να συνεργάζονται ειλικρινά με την Eυρωπαϊκή Εισαγγελία. Η μία είναι η αιφνιδιαστική νυχτερινή τροπολογία του υπουργού Δικαιοσύνης με την οποία επιχειρήθηκε να αποκλειστούν οι εντεταλμένοι ευρωπαίοι εισαγγελείς από τις έρευνες για πολιτικά πρόσωπα. Μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, βέβαια, ο Γιώργος Φλωρίδης προέβη σε μια διορθωτική προσθήκη, αλλά το κακό έγινε, η εμπιστοσύνη έχει κλονιστεί. Δύσκολα λοιπόν πείθει ο εκπρόσωπος όταν ισχυρίζεται ότι μοναδικό μέλημα της κυβέρνησης είναι η ενίσχυση του ρόλου της Δικαιοσύνης.
Η άλλη εξέλιξη που ενόχλησε την Κοβέσι είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου να ανανεώσει τη θητεία τριών εντεταλμένων ευρωπαίων εισαγγελέων για δύο χρόνια, και όχι πέντε όπως είχε αποφασίσει το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων. Ο Παύλος Μαρινάκης ξεπέρασε χθες αυτόν τον σκόπελο λέγοντας ότι «είναι απόφαση της Δικαιοσύνης», υπαινισσόμενος δηλαδή ότι δεν επιτρέπεται η εκτελεστική εξουσία να παρεμβαίνει στη δικαστική. Μόνο που πριν εκδοθεί εκείνη η απόφαση είχαν κάνει σχετικές παρεμβάσεις διάφορα κυβερνητικά στελέχη, με πρώτο τον Αδωνη Γεωργιάδη. Μπορεί λοιπόν κανείς βάσιμα να υποθέσει ότι το ΑΔΣ συνεδρίασε υπό πίεση και βρήκε την «πιο ιδανική λύση», κατά την αδώνεια διατύπωση, ώστε μη δυσαρεστήσει καμία πλευρά.
Μόνο που η ευρωπαία εισαγγελέας δυσαρεστήθηκε, όχι από γινάτι, αλλά επειδή θεωρεί ότι έτσι πλήττεται η ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Ελλάδα. Και αντέδρασε προσφεύγοντας όχι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (είχε άλλωστε ξεκαθαρίσει στους Δελφούς ότι αυτό είναι ελεύθερος να το κάνει όποιος αμφισβητεί τους κανόνες λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας), αλλά στην Κομισιόν, η οποία με τη σειρά της θα εξετάσει τα μέτρα που μπορεί να λάβει.
Η Λάουρα Κοβέσι είναι δικαστικός. Και δημιουργεί ασφαλώς ευλόγως ερωτήματα το να λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ότι «δημιουργούνται ευλόγως ερωτήματα» για τις κινήσεις της. Εχει, ας πούμε, προηγούμενα με την Ελλάδα; Μισεί τον Μητσοτάκη; Εχει κόμπλεξ λόγω του σοβιετικού παρελθόντος της χώρας της; Μας ζηλεύει επειδή έχουμε έναν Παρθενώνα, ενώ εκείνη το μόνο που έχει να επιδείξει είναι ο Κόμης Δράκουλας;
