Προχθές το Σάββατο βρέθηκα στη Μύκονο (καλεσμένος της Λέσχης Ανάγνωσης). Ναι, υπάρχει και λειτουργεί 16 χρόνια από σπουδαίες Μυκονιάτισσες και πολιτογραφημένες, πολλές εξ αυτών διαμένουν μόνιμα στο νησί. Καλούν συγγραφείς, κάνουν εργαστήρια γραφής, μαζεύονται τους μοναχικούς χειμώνες. Δεν είναι η άλλη Μύκονος. Είναι η Μύκονος. Αυτών που επιμένουν χαμηλόφωνα να μεγαλώνουν τις οικογένειές τους μέσα στην τουριστική λαίλαπα.
Το Σάββατο είχε κάτι από έναρξη καλοκαιριού ή από προπαρασκευή της σεζόν. Με βαψίματα στους δρόμους, προετοιμασίες. Τα περισσότερα μαγαζιά – μικρά ή μεγάλα – έχουν ανοίξει. Μια τεράστια κρουαζιέρα ξέβραζε επισκέπτες στα σοκάκια της Χώρας του νησιού να ρωτούν ερευνητικά τις τιμές για να κάτσουν να πιουν έναν καφέ στα καφέ – εστιατόρια του Γιαλού. Ανάμεσά τους οι παίκτες της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού (έπαιξε με την ομάδα – καμάρι του νησιού χθες).
Οι Μυκονιάτες, όπως όλοι οι νησιώτες, τον Μάη είναι πάντα αγχωμένοι. Κάτι τα Στενά του Ορμούζ που ανοιγοκλείνουν, κάτι η ευρύτερη ακρίβεια, κάτι η κρίση που υπάρχει και σε άλλες χώρες, κάτι η γενικευμένη επισφάλεια· τους έχουν κάνει για άλλη μία φορά να προσδοκούν σε μια σεζόν που τη λένε και «last minute season», δηλαδή της τελευταίας στιγμής. Οι τιμές από πέρυσι έχουν μειωθεί, κυρίως στα ξενοδοχεία. Παρότι το νησί αναμένει τουλάχιστον 5 ή 6 μεγάλα brands ομίλων να ολοκληρωθούν το επόμενο διάστημα. Ηδη φέτος τον Ιούνιο το ένα θα μπει σε λειτουργία. Τα υπόλοιπα με ορίζοντα το 2030.
Είναι στρατηγικές επενδύσεις που έχουν πάρει τις άδειές τους ήδη από τα προηγούμενα χρόνια. Παρότι το νέο χωροταξικό σχέδιο αποτελεί την άλλη συζήτηση στο νησί για τα όρια που θα θέσει βασικά στους μικροϊδιοκτήτες. Θα λέγαμε – ως άποψη – είναι ένα χωροταξικό, κυριολεκτικά ταξικό, αφού θα δίνει τη δυνατότητα στους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες να μπορούν να αγοράζουν τα λιγότερα στρέμματα των μικρότερων, να τα συνενώνουν κι εκεί να δημιουργούν τις δικές τους επενδύσεις. Το νησί είναι βέβαια στα όριά του, όπως και πολλά νησιά των Κυκλάδων, και σε θέμα νερού και σε θέμα χτισίματος. Κάποιο στοπ απαιτείται.
Ποιος όμως την πληρώνει; Οι μεγάλες αγορές συνεχίζουν να διαγκωνίζονται στη Μύκονο. Ηδη τα συνεργεία του «Emily in Paris» έχουν στηθεί στους Κάτω Μύλους – ο γράφων το ταυτοποίησε – και ξεκινούν τα γυρίσματα της δημοφιλούς σειράς που αποδεδειγμένα όπου πάει προσθέτει προβολή και διαφήμιση. Εχουν προηγηθεί το Παρίσι, η Ρώμη, ενώ θα πάει και στη Σαντορίνη. Τα νησιά, τέτοια ακριβώς εποχή, έχουν αυτή την αίσθηση της γλυκιάς αναμονής αλλά και μιας αγωνίας για τη σεζόν. Οι εργαζόμενοι από όλο τον ντουνιά που δουλεύουν εδώ είναι ακόμα ξεκούραστοι και ολίγον τι θολωμένοι. Δεν έχουν εισέλθει στη μακρά και βαθιά ζώνη της τουριστικής μηχανής. Καλή δύναμη.
