Από τη στιγμή που έχουμε αποδεχθεί – και δικαίως – ότι στις Κάννες, κάθε Μάιο, λαμβάνει χώρα το σημαντικότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ στον κόσμο, είναι και κάπως φυσικό, κάποιες τουλάχιστον χρονιές, το γαλλικό στοιχείο στις μέρες διεξαγωγής του φεστιβάλ να έχει τη μερίδα του λέοντος.
Ειδικά φέτος, τόσο στο διαγωνιστικό όσο και σε άλλα τμήματα της διοργάνωσης, η Γαλλία δείχνει να βρίσκεται σε τρομερή φόρμα. Αυτό τουλάχιστον λένε οι επιλογές του φεστιβάλ. Πέντε αμιγώς γαλλικές παραγωγές διεκδικούν φέτος τον Χρυσό Φοίνικα, την ώρα που η Γαλλία εμφανίζεται ως συμπαραγωγός χώρα σε αρκετές άλλες ταινίες και γάλλοι ηθοποιοί πρωταγωνιστούν σε ταινίες μη γάλλων σκηνοθετών.
Εντός συναγωνισμού παίχθηκε χθες η ταινία «Moulin» που γύρισε στη Γαλλία ένας ούγγρος σκηνοθέτης, ο Λάζλο Νέμες, ο οποίος αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο έναν από τους πιο γνωστούς γάλλους ηθοποιούς, τον Ζιλ Λελούς – ο οποίος μάλιστα παίζει και στην (γαλλική) ταινία που σήκωσε την αυλαία της φετινής διοργάνωσης την περασμένη Τρίτη, την «La venus electrique» του Πιέρ Σαλβαντορί.
Γνωστός από το αριστούργημα «Ο γιος του Σαούλ», που το 2015 βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής εδώ στις Κάννες, ο Νέμες επιστρέφει και πάλι στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αναφερόμενος στον γάλλο αντιστασιακό Ζαν Μουλέν (Λελούς) ο οποίος συνελήφθη στη Λυών από την Γκεστάπο και βρέθηκε αντιμέτωπος με τον «χασάπη της Λυών», τον γερμανό διοικητή Κλάους Μπάρμπι (Λαρς Εϊντινγκερ). Στρωτή στην αφήγηση ταινία και ευθύβολη σε αυτό που θέλει να πει, η ταινία ίσως να μην έχει την κινηματογραφική αξία τού «Γιου του Σαούλ», που επίσης πραγματεύεται τις θηριωδίες των ναζιστών, είναι όμως άψογη σε ατμόσφαιρα, ερμηνείες και περιεχόμενο και πολύ πιθανόν η ερμηνεία του Λελούς να απασχολήσει τα μέλη της κριτικής επιτροπής για μια βράβευση.
Ομως ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, σε σχέση πάντα με τη Γαλλία, δείχνει να κινεί ιδιαίτερα το ενδιαφέρον στη γαλλική κινηματογραφία. Στο τμήμα Cannes Premier, χθες, ο γάλλος ηθοποιός και κατά καιρούς σκηνοθέτης Ντανιέλ Οτέιγ παρουσίασε την τελευταία σκηνοθετική δουλειά του, «La troisième nuit» (Η τρίτη νύχτα). Η ιστορία της ταινίας – που συμπτωματικά έχει και πάλι φόντο τη Λυών – πραγματεύεται την προσπάθεια διάσωσης περισσότερων από 100 εβραιόπουλων το 1942 από ένα στρατόπεδο απέλασης λίγο έξω από τη Λυών. Επίσης, σε λίγες μέρες, μια γαλλίδα σκηνοθέτις, η Εμανουέλ Μαρ, θα παρουσιάσει τη δική της ιστορία για τη Γαλλία στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, την ταινία «Notre salut» (Η σωτηρία μας), στην οποία ο Σουάν Αρλό υποδύεται τον Ανρί Μαρ (συγγενή της σκηνοθέτριας), ο οποίος επίσης έπαιξε ρόλο στη γαλλική αντίσταση.
H Αντέλ Εξαρχόπουλος
Εκτός… Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, χθες, στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα παρουσιάστηκε η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Ζαν Ερί «Garance», η οποία στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά πάνω στην πρωταγωνίστριά της, τη Γαλλίδα, ελληνικής καταγωγής, Αντέλ Εξαρχόπουλος. Στον ρόλο της ηρωίδας του τίτλου, η Εξαρχόπουλος υποδύεται μια νεαρή, ταλαντούχα ηθοποιό, της οποίας η αχίλλειος πτέρνα, το αλκοόλ, αποτελεί εμπόδιο τόσο στην καριέρα όσο και στη ζωή της.
Η ενέργεια της Εξαρχόπουλος σε αυτόν τον ρόλο είναι βέβαιο ότι θα συζητηθεί στα βραβεία και εδώ να θυμίσουμε ότι η καριέρα της νεαρής ηθοποιού βρέθηκε σε ένα άλλο επίπεδο χάρη σε αυτό το φεστιβάλ που το 2013 επέλεξε την ταινία του Αμπντελατίφ Κεσίς «Η ζωή της Αντέλ» στην οποία η Εξαρχόπουλος πρωταγωνιστεί. Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα ανοίγοντας την πόρτα όχι μόνο για την Εξαρχόπουλος αλλά και για τη συμπρωταγωνίστριά της, Λεά Σεϊντού.
Η Λεά Σεϊντού βρίσκεται επίσης στο φεστιβάλ με ταινία εντός διαγωνιστικού τμήματος, Πρωταγωνιστεί στη συμπαραγωγή Αυστρίας / Γερμανίας / Σουηδίας και Γαλλίας «Gentle monster» (Ευγενές τέρας) της αυστριακής σκηνοθέτριας Μαρί Κρόιτσερ, ένα φιλμ που διαχειρίζεται το εξαιρετικά λεπτό ζήτημα της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, μέσα στο ίδιο το φαινομενικά ιδανικό σπίτι όπου μένουν. Παντρεμένος με μια Γαλλίδα (Σεϊντού) με την οποία έχει αποκτήσει ένα παιδί, ένας Αυστριακός (Λόρενς Ρουπ) συλλαμβάνεται με την κατηγορία της διακίνησης πορνογραφικού υλικού με ανήλικα παιδιά.
Το γεγονός θα προκαλέσει τεράστια αναστάτωση στη ζωή όλων και θα φέρει σε κατάσταση απελπισίας τη γυναίκα η οποία παίρνει το παιδί και φεύγει από το σπίτι. Ωστόσο, το σενάριο της Κρόιτσερ κρύβει αρκετές ανατροπές και ένα ερώτημα που τίθεται εδώ είναι με ποιον τρόπο μπορεί κάποιος να διαχειριστεί τον συναισθηματικό κόσμο του όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με καταστάσεις απελπισίας σαν την προαναφερθείσα. Εχει ενδιαφέρον ότι η γυναίκα δεν έχει πάψει να αγαπά τον σύζυγό της και παρά την απομάκρυνσή της από κοντά του, προσπαθεί να καταλάβει τους λόγους για τους οποίους έφτασε σε αυτό το σημείο, που για τον σύζυγο ήταν μόνο οικονομικοί. Βεβαίως, το δηλητήριο της υποψίας για κάτι χειρότερο δεν θα φύγει ποτέ από το μυαλό της.
Ντενέβ εις διπλούν
Στο «Gentle monster» τον ρόλο της μητέρας της ηρωίδας της Λεά Σεϊντού κρατά η Κατρίν Ντενέβ, ένας θρύλος όχι μόνο του γαλλικού αλλά του παγκόσμιου κινηματογράφου. Το όνομα της Ντενέβ είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το φεστιβάλ των Καννών και το πάθος της για το σινεμά είναι γνωστό. Στο ίδιο φεστιβάλ τη βλέπουμε και σε μια ακόμη ταινία, τις «Παράλληλες ιστορίες», επίσης γαλλική παραγωγή, με σκηνοθέτη τον Ιρανό Ασγκάρ Φαραντί. Η ταινία γυρίστηκε με γάλλους ηθοποιούς στο Παρίσι και εκεί η Ντενέβ υποδύεται την εκδότρια των βιβλίων της συγγραφέως κεντρικής ηρωίδας που υποδύεται η Ιζαμπέλ Ιπέρ.
Ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι οι «Παράλληλες ιστορίες» δίχασαν, βρήκαμε την ταινία του Φαραντί σεναριακά υπέροχη, ένα άκρως γοητευτικό – αν και δαιδαλώδες – μείγμα πραγματικότητας – φαντασίας. Ο ίδιος ο Φαραντί πάντως έγινε το πρόσωπο της ημέρας όταν με αφορμή την ταινία του μίλησε στους δημοσιογράφους, όχι τόσο για την ίδια την ταινία αλλά για την κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα του, την οποία προσφάτως επισκέφτηκε. «Κάθε δολοφονία είναι έγκλημα» είπε ο Φαραντί που δήλωσε ότι τρέφει τεράστια θλίψη όχι μόνο για τους αθώους που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου μα και για εκείνους που σκοτώθηκαν στις διαδηλώσεις κατά του καθεστώτος στο Ιράν, πριν από τον πόλεμο. Προς τιμήν του ο ιρανός σκηνοθέτης αναφέρθηκε και στα αθώα θύματα των Ισραηλινών που σκοτώθηκαν χωρίς να έχουν φταίξει σε τίποτα από τα αντίποινα με πυραύλους της ιρανικής κυβέρνησης.
Το δεύτερο κεντρικό γυναικείο πρόσωπο της ταινίας «Παράλληλες ιστορίες» είναι η Βιρζινί Εφιρά, η οποία πρωταγωνιστεί και στη γυρισμένη στη Γαλλία και την Ιαπωνία τελευταία δημιουργία του Ιάπωνα Ριουσούκε Χαμαγκούτσι «Ξαφνικά». Η Εφιρά υποδύεται τη διευθύντρια ενός οίκου ευγηρίας που θα αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση φιλίας με μια γιαπωνέζα σκηνοθέτρια που βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου.
Τέλος, στο εκτός διαγωνισμού πρόγραμμα θα βρούμε μια ακόμη γαλλική ταινία, την «Karma», που σκηνοθέτησε ο γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης Γκιγιόμ Κανέ με τη Μαριόν Κοτιγιάρ πρωταγωνίστρια.
