Στη διάρκεια της επίσκεψης του Μπαράκ Ομπάμα στο Πεκίνο το 2014, ο τότε αμερικανός πρόεδρος είχε ιδιωτικό δείπνο με τον κινέζο ομόλογό του στο Zhongnanhai, την έδρα του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος. Οι σύμβουλοί του περίμεναν στη συνέχεια να ακούσουν τι είχε συζητηθεί, αν είχαν υπάρξει διαφωνίες για τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, τέτοια πράγματα. Εκπληκτοι άκουσαν λοιπόν ότι οι δύο ηγέτες είχαν συζητήσει επί μακρόν για το πόσο ταιριάζουν οι ατομικιστικές δυτικές κοινωνίες με τις κομφουκιανικές κοινωνίες.
Τρελαίνεται ο Σι για τέτοια. Του αρέσει να παίζει τον φιλόσοφο-βασιλιά για να δείχνει ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα, άρα και ο ίδιος, έχει κληρονομήσει τη φιλοσοφία του κινεζικού πολιτισμού. Σε μια επίσκεψη του Μπάιντεν – διαβάζουμε σε ένα κατατοπιστικό άρθρο των New York Times –, του είχε πει ότι οι δημοκρατίες δεν μπορούν να σταθούν στον 21ο αιώνα επειδή απαιτούν εθνικές συναινέσεις. Κι όταν επισκέφθηκε εκείνος τον Πούτιν, το 2023, του είπε ότι «αλλαγές σαν κι αυτές που γίνονται σήμερα δεν έχουμε δει εδώ κι εκατό χρόνια, κι αυτοί που τις προωθούν είμαστε εμείς».
Με τον Τραμπ προτίμησε να χρησιμοποιήσει πιο ωμή γλώσσα. Για την ακρίβεια, επικαλέστηκε τον Θουκυδίδη για να τον προειδοποιήσει να μείνει μακριά αν και όταν το Πεκίνο αποφασίσει να καταφύγει στη στρατιωτική ισχύ για να επαναφέρει την Ταϊβάν στον ορθό δρόμο. Ο αμερικανός πρόεδρος έκανε πως δεν άκουσε και στην αμερικανική εκδοχή της συγκεκριμένης συνάντησης η Ταϊβάν απουσιάζει.
Ο Σι δεν κρύβει τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις. Και έχει αποδείξει ότι ξέρει να χειρίζεται τους ανθρώπους. Για τον Τραμπ είχε πρωτοζητήσει πληροφορίες από τον Ομπάμα σε μια άλλη συνάντησή τους, στα τέλη του 2016 στη Λίμα του Περού. Τότε δεν είχε όρεξη για φιλοσοφικές συζητήσεις. Ηθελε να μάθει πώς ήταν δυνατόν οι αμερικανοί ψηφοφόροι να έχουν επιλέξει έναν τόσο αντισυμβατικό πολιτικό για να τους κυβερνήσει. Ο Ομπάμα απάντησε ότι η επιλογή αυτή ήταν αποτέλεσμα της εκτεταμένης οικονομικής δυσαρέσκειας στην Αμερική, που με τη σειρά της οφειλόταν στην κλοπή της πνευματικής ιδιοκτησίας και την απώλεια θέσεων εργασίας λόγω της εισβολής των κινεζικών προϊόντων. Ο Σι δεν έκανε καμιά προσπάθεια να κρύψει την ενόχλησή του. Ακούμπησε την πένα του στο τραπέζι, σταύρωσε τα χέρια και είπε: «Αν ένας ανώριμος ηγέτης ρίξει τον κόσμο στο χάος, ο κόσμος θα ξέρει σε ποιον να καταλογίσει την ευθύνη».
Δεν ξέρω για τον κόσμο, αλλά το εξώφυλλο του τεύχους του περιοδικού «Int.» που κυκλοφόρησε τον περασμένο Φεβρουάριο μαζί με «ΤΑ ΝΕΑ» απεικόνιζε ένα καρναβαλικό άρμα με τον Πούτιν, τον Τραμπ και τον Σι πάνω σε μπαλόνια που έγραφαν «Make Russia Great a Again», «Μake America Great Again» και «Make China Great Again» αντιστοίχως. Ο τίτλος ήταν «Οι ιμπεριαλιστές του 21ου αιώνα».
