Η παραλλαγή της γνωστής ιστορικής ρήσης «υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο», που προσαρμόστηκε γεωγραφικά (εις τας Αθήνας) από τον τέως πρόεδρο του ΣτΕ Νικόλαο Σακελλαρίου, χρησιμοποιείται τελευταία ξανά και ξανά. Εάν κάποιοι διαφωνούν με μία απόφαση της Δικαιοσύνης, βάζουν ερωτηματικό στο τέλος, «υπάρχουν δικαστές εις τας Αθήνας;», ενώ άλλοι που συμφωνούν βάζουν τελεία.
Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι βάζουν ερωτηματικά και τελείες ανάλογα με την απόφαση. Ας πούμε, η Δικαιοσύνη «επιτέλεσε το καθήκον της» επειδή αθώωσε τους κατηγορούμενους πολιτικούς στις τραγωδίες στο Μάτι και στη Μάνδρα, ενώ «προσπαθεί να συγκαλύψει» στη δίκη των Τεμπών – η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, τότε δεν είχε καν αρχίσει. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει το ξέσπασμα της προέδρου του Αρείου Πάγου τον Σεπτέμβριο, μετά τις αήθεις επιθέσεις που δεχόταν η Δικαιοσύνη, με αφορμή την υπόθεση των Τεμπών και την απεργία πείνας του Ρούτσι: «Αυτό δεν έχει ξαναγίνει! Η χώρα έχει γνωρίσει και άλλα τραγικά δυστυχήματα, το Μάτι, τη Μάνδρα, ποτέ δεν έγιναν τέτοιες εκδηλώσεις. Δεν θέλουν να ξεκινήσει η δίκη.
Οταν ο ανακριτής έκλεινε την ανάκριση, απ’ έξω υπήρχαν ομάδες ανθρώπων που φώναζαν “δεν θα σε αφήσουμε να κλείσεις την ανάκριση!”. Ποιοι είναι αυτοί που δεν θα αφήσουν τον ανακριτή; Ζούμε σε δημοκρατία;». Αυτή η επιλεκτική όμως αντιμετώπιση έχει παρελθόν.
Η φράση «ευτυχώς υπάρχουν δικαστές εις τας Αθήνας» χρησιμοποιήθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα στις 24 Ιανουαρίου 2023 μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ, αναφερόμενος στην υπόθεση των υποκλοπών. Μάλιστα, σε ειρωνικό βίντεο που είχε δημοσιεύσει τότε, η ΝΔ έδειχνε τον Αλέξη Τσίπρα να δηλώνει «ευτυχώς υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας» και στη συνέχεια σχολίαζε: «Ναι, υπάρχουν όντως δικασταί εις τας Αθήνας και καταδίκασαν ομόφωνα τον συνεργάτη σας», αναφερόμενοι στην καταδίκη του Νίκου Παππά με 13-0 από το Ειδικό Δικαστήριο, ενώ το βίντεο κατέληγε με τη φωνή του Αλέξη Τσίπρα να λέει: «Δικαιοσύνη παντού».
Λίγα χρόνια μετά, όταν στην επικαιρότητα ήταν η υπόθεση Λιγνάδη, κάποιοι στήνοντας πανό σε θέατρα και συναυλίες καλούσαν τη Δικαιοσύνη να δικάσει, όχι με βάση τους νόμους και το Σύνταγμα, αλλά με βάση το κοινό περί δικαίου αίσθημα!!! Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών έλεγε: «Οι δικαστικές αποφάσεις εκδίδονται στο όνομα του ελληνικού λαού, ως εκ τούτου οφείλουν να είναι ευθυγραμμισμένες με το κοινό περί δικαίου αίσθημα».
Μόλις την περασμένη εβδομάδα κάποιες ευαίσθητες ψυχές χαρακτήριζαν ως «απαράδεκτη επίθεση εναντίον της Δικαιοσύνης» την κριτική του Αδωνη Γεωργιάδη εναντίον της Πόπης Παπανδρέου και της Κοβέσι, για τις οποίες έλεγε ότι δεν μπορεί ένας εισαγγελέας να δίνει συνεντεύξεις και ότι δεν υπάρχει θεσμός που να αυτοανανεώνεται. Οταν όμως το 2014 η Πόπη Παπανδρέου ως εισαγγελέας κατά της διαφθοράς είχε στραφεί κατά του Ευάγγελου Βενιζέλου για την υπόθεση των υποβρυχίων, το ΠΑΣΟΚ είχε στραφεί εναντίον της λέγοντας ότι θα ζητήσει πειθαρχικό της έλεγχο.
Στο μεταξύ, οι ίδιοι άνθρωποι που καταδίκαζαν την κριτική του Γεωργιάδη στην Παπανδρέου, λίγες μέρες μετά, έβαλλαν κατά του Αρείου Πάγου εξαιτίας της απόφασης να μην ανασύρει από το αρχείο τη δικογραφία για τις υποκλοπές.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης επανέλαβε ότι έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη του προς τη Δικαιοσύνη, χαρακτήρισε την απόφαση ως προσβολή και υπονόμευση του κύρους της Δικαιοσύνης, συμπληρώνοντας πως κακοποιείται το αίσθημα δικαίου. Η αλήθεια είναι πως πράγματι προκαλεί εύλογες απορίες η απόφαση του Αρείου Πάγου και προφανώς μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης και να ασκεί κριτική ή να διατυπώνει ενστάσεις.
Αλλά δεν μπορεί να αλλάζει γνώμη για την ακεραιότητα του θεσμού κάθε φορά που δεν βολεύει πολιτικά μία δικαστική απόφαση.
