Ηταν Ιανουάριος του 1989, του «βρώμικου ’89» όπως το αποκάλεσαν. Η χώρα βρισκόταν σε μια κατάσταση πανικού από τις συνεχείς σοβαρές αποκαλύψεις στα παραπολιτικά της, και τότε, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε μια φράση που έμεινε στην ιστορία.
«Η χώρα μετεβλήθη σε ένα απέραντο φρενοκομείο»!
Δεν χρειαζόταν να πει τίποτε άλλο. Αυτές οι επτά λέξεις περιέγραψαν με φοβερή ακρίβεια το θλιβερό τοπίο, για να οδηγηθούμε στη συνέχεια σε σοβαρές εξελίξεις.
Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, η ρήση Καραμανλή μοιάζει φτωχή με όσα συμβαίνουν στη χώρα, και μάλιστα όχι μόνο σε πολιτικό επίπεδο, κάτι που δεν άλλαξε ποτέ. Τα συμβάντα, σχεδόν καθημερινά, ξεπερνούν κατά πολύ το απέραντο φρενοκομείο.
Ενας παππούς, στα 89 του χρόνια (!), παίρνει την καραμπίνα, εισβάλει στον ΕΦΚΑ και πυροβολεί, γιατί νιώθει ότι τον αδικούν και του διαλύουν τη ζωή, μετά παίρνει ταξί, πηγαίνει στο Εφετείο, προχωράει ανενόχλητος και πυροβολεί, με τα σκάγια να παίρνουν άλλους τέσσερις. Μετά τον χάνουν, τον ψάχνουν, παίρνει άλλο ταξί και πάει στην Πάτρα, ενώ είχε σκεφτεί να φύγει και στο εξωτερικό.
Λυσσασμένος; Μα το λέει ο ίδιος με επιστολή του.
«Οι δημόσιες υπηρεσίες μου φέρθηκαν σαν αδέσποτο σκυλί του κλότσου και του μπάτσου. Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί.
Ο λυσσασμένος»!
Στον Αγιο Δημήτριο ένα παιδί γ@μώτο, παιδί μας, είκοσι χρόνων, σκότωσε στα καλά καθούμενα έναν εικοσιεπτάχρονο ύστερα από ραντεβού (!) επειδή θεώρησε ότι ενοχλεί την κοπέλα του και δεν ήθελε να της στέλνει μηνύματα. Μετά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, βγήκε βόλτα, έχοντας κρύψει πριν το κρητικό μαχαίρι με το οποίο έκανε το έγκλημα, όπλο το οποίο είχε φωτογραφίσει.
Φρενοκομείο; Πάμε παρακάτω. Στο Παγκράτι, 59χρονος άνδρας εκνευρίστηκε, επειδή αργούσε να ξεπαρκάρει, καθώς εκείνη την ώρα προσπαθούσε να παρκάρει μια εικοσιτριάχρονη κοπέλα και τον έκλεισε προσωρινά. Τότε της επιτέθηκε με σφοδρότητα. Οταν τελείωσε το υβρεολόγιο, τη χτύπησε με γροθιά, την πέταξε βίαια πάνω σε αυτοκίνητο και στη συνέχεια της έσπασε το πόδι! Για ένα ξεπαρκάρισμα έτσι; Κι ύστερα, αυτός ο… σκληρός άντρας κρύφτηκε από προσώπου γης για να γλιτώσει βέβαια το αυτόφωρο.
Φρενοκομείο; Μόνο;
Στο Γαλάτσι, δύο άντρες σκοτώθηκαν στο ξύλο για μια θέση πάρκινγκ! Μάλιστα ο ένας, ο μεγαλύτερος, που είχε στην τσέπη κι έναν σουγιά δεκατριών εκατοστών… έτσι για να υπάρχει, χτύπησε τον άλλο με σιδερογροθιά στο πρόσωπο, ενώ συνεχίστηκε και μετά το μαλλιοκούβαρο!
Φρενοκομείο; Κάθε μέρα παίζουν μπουνιές στους δρόμους για μια θέση πάρκινγκ ή για ένα έντονο κορνάρισμα το οποίο ενοχλεί κάποιον!
Φρενοκομείο; Στα Χανιά άνδρας επιτέθηκε σε οδηγό λεωφορείου, τον χτύπησε στο πρόσωπο και τον έστειλε στο νοσοκομείο για ράμματα. Τον είχε… εκνευρίσει η οδήγησή του!
Λίγο καιρό πριν, πάλι σε λεωφορείο που έκανε το δρομολόγιο Βάρκιζας – Βάρης, επιβάτης επιτέθηκε σφοδρά στον οδηγό επειδή… αργούσαν τα δρομολόγια!
Ολα αυτά συνέβησαν σε διάστημα μιας εβδομάδας και είναι μόνο εκείνα που είδαν το φως της δημοσιότητας. Γιατί αναρίθμητα, ενδεχομένως και πιο σοβαρά, δεν καταγγέλλονται και δεν δημοσιοποιούνται.
Ο κόσμος είναι γεμάτος ένταση και θυμό, ξεσπάει με το παραμικρό και επιτίθεται με ευκολία και άνεση. Κάποιοι μάλιστα είναι ικανοί, όχι μόνο για τραυματισμό αλλά ακόμα και για έγκλημα, όπως βλέπουμε σε κάποιες περιπτώσεις.
Αυτό δεν είναι σκέτο απέραντο φρενοκομείο, είναι τεράστιο ίδρυμα ψυχοπαθών! Μπορεί ο καθένας, ένας περαστικός δηλαδή, να βρει τον μπελά του στα καλά καθούμενα!
Και τι πρέπει να παράγουμε λοιπόν; Αστυνομικούς ή μήπως περισσότερους ψυχιάτρους;
Είναι φανερό ότι η κατάσταση εκεί έξω είναι πια πολύ επικίνδυνη και όλοι κινδυνεύουν από έναν ψυχάκια που μπορεί να βρεθεί στον δρόμο τους. Κανείς δεν ξέρει αν η πιο σωστή ευχή είναι υπομονή ή τύχη…
