Κάθε χρόνο και καλύτερα

Μια κουβέντα, που ακουγόταν εφέτος αρκετές φορές στα στέκια των φίλων του Ολυμπιακού ήταν: «Μα καλά γιατί δεν παίζουν οι παίκτες μας στο πρωτάθλημα όπως κάνουν στο Τσάμπιονς Λιγκ»;

Μα είναι απλό. Δεν σημαίνει ότι οι παίκτες – σε κάθε ομάδα και κάθε χώρα – σνομπάρουν τα εθνικά πρωταθλήματα, κάθε άλλο. Μέσω αυτών άλλωστε εξασφαλίζουν κάθε χρόνο και τη συμμετοχή τους οι ομάδες στα ευρωπαϊκά Κύπελλα.

Απλά από μόνο του το Τσάμπιονς Λιγκ είναι μια τόσο ξεχωριστή διοργάνωση.

Ο προχθεσινός ημιτελικός έπος στο Παρίσι, μεταξύ Παρί ΣΖ – Μπάγερν που έληξε με 5-4 υπέρ των Παριζιάνων ήρθε ως συνέχεια ενός άλλου επικού προημιτελικού αυτή τη φορά όπου η Μπάγερν προκρίθηκε στο φινάλε με δύο γκολ στη νίκη της επί 4-3 επί της Ρεάλ Μαδρίτης στο Μόναχο.

Πλέον μετράνε οι προσωπικότητες και πολλές ομάδες προτιμούν πια το ρητό: «Εγώ θα βάλω όσα γκολ χρειάζεται». Ακόμα και ομάδες που λάτρευαν την ποδοσφαιρική σκοπιμότητα (Ατλέτικο Μαδρίτης) αλλάζουν προς το καλύτερο και πιο συναρπαστικό.

Η UEFA την ίδια στιγμή, προσπαθεί κάθε φορά να βελτιώσει το ήδη φανταχτερό προϊόν της και δεν επαναπαύεται στις δάφνες ότι έχει το κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Η έμπνευση της δημιουργίας της league phase αντικαθιστώντας  τους «απαρχαιωμένους» ομίλους ήταν κίνηση ματ.

Ποιο ήταν το ζητούμενο για την UEFA, όταν αποφάσισε να αλλάξει τη μορφή των ομίλων του Champions League, όπως αυτή ήταν γνωστή από τη δεκαετία του 1990;

Βασικά τρία στοιχεία. Πρώτον να υπάρχει ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία αγωνιστική της league phase.

Δεύτερον, να μετράει κάθε αποτέλεσμα, ακόμα και κάθε γκολ σε αυτό το μίνι πρωτάθλημα και τρίτον (και ίσως το βασικότερο) να αυξηθεί και να είναι πολύ πιο έντονο το στοιχείο της έκπληξης, ώστε να έχουν περισσότερες ελπίδες διάκρισης οι «μικρότερες» ομάδες.

Η επιτυχία σε αυτό το τρίπτυχο άγγιξε το 100% και μόνο το να βλέπεις κολοσσούς όπως για παράδειγμα η Ρεάλ Μαδρίτης να δίνουν ενδιάμεσο αγώνα πρόκρισης άλλαξε τα δεδομένα.

Κανείς πια δεν είναι σίγουρος, κάθε ματς μετράει διπλά και κάθε γκολ μπορεί να αποδειχθεί χρυσό, εξού και στις ομάδες έμεινε η επιθετική αύρα ακόμα και στα νοκάουτ (όπως αναφέραμε πριν όπου 16 γκολ σημειώθηκαν μόλις σε δύο αγώνες, ημιτελικό και προημιτελικό).

Τα καλύτερα έρχονται.