Συνεχίζουν να εντυπωσιάζουν τα απόνερα της απόφασης του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλα – εποπτεύοντος της ΕΥΠ την επίμαχη περίοδο των παρακολουθήσεων – να μην ερευνήσει την υπόθεση του Predator, παρότι ζητήθηκε από Δικαστήριο (κι η απόρριψη τέτοιων δικαστικών αιτημάτων είναι από σπάνια έως απίθανη).
Τα χρονολογικά δεδομένα δείχνουν πως η επίσπευση συμπίπτει με την επίσημη ενημέρωση του δικηγόρου Ζαχαρία Κεσσέ προς τον Αρειο Πάγο για την ύπαρξη σημαντικών κι ευαίσθητων νέων στοιχείων και την επικείμενη κατάθεση νέων μηνύσεων. Κατά πληροφορίες, ανάμεσα στους νέους προσφεύγοντες υπήρξε τουλάχιστον ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που προκάλεσε σοβαρή ανησυχία στους εμπλεκόμενους, επιταχύνοντας δραστικά το κλείσιμο του φακέλου. Ολα αυτά σημαίνουν, βέβαια, πως ο πρώην εισαγγελέας της ΕΥΠ δεν θα αναγκαστεί να κάνει δύσκολες ερωτήσεις για την υπηρεσία στην οποία υπηρετούσε την περίοδο που την υπηρετούσε, ούτε στον Ταλ Ντίλιαν, που επιμένει πως συνεργάζεται με υπηρεσίες μόνο. Ισως, άλλωστε, γνωρίζει ήδη τις δύσκολες απαντήσεις στις δύσκολες ερωτήσεις.
Εξάλλου, η επίκληση της εθνικής ασφάλειας, όπως και του απόλυτου σεβασμού στις εισαγγελικές αποφάσεις, εφαρμόζονται προδήλως επιλεκτικά. Υπουργοί και κυβερνητικά στελέχη, που επιτίθενται σφοδρά στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κάνοντας λόγο ακόμη και για «εκβιασμό», σήμερα κάνουν τους σεβαστικούς. Η κυβερνητική γραμμή είναι ότι εμείς οι πολίτες δεν μπορούμε να κρίνουμε μια εισαγγελική πράξη (την οποία ψευδώς χαρακτηρίζουν «απόφαση»), ενώ ένας υπουργός μπορεί να βγαίνει κάθε μέρα στα κανάλια και να χαρακτηρίζει «αστείες» τις εισαγγελικές πράξεις που δεν αρέσουν στην κυβέρνηση. Καμία πρωτοτυπία. Και στην Ουγγαρία τα ίδια έλεγαν. Αν και το ότι μας περνάνε όλους για ηλίθιους, δεν έχει ακριβώς ιδεολογική χροιά.
Παράλληλα, διακρίνεται και μια προσπάθεια υποβάθμισης των χαμηλόβαθμων δικαστών που ερεύνησαν ενδελεχώς την υπόθεση. Ακούσαμε και υπουργό να λέει ότι δεν είναι δα και τόσο «ιστορική» μια απόφαση πρωτοδικείου. Να θυμίσουμε ότι πρωτοδίκης ήταν και ο Χρήστος Σαρτζετάκης, όταν έκανε την ανάκριση για τη δολοφονία Λαμπράκη. Για τη γενναία στάση του τον έγραψε η ιστορία, με τρόπο που δεν κατάφεραν να διαγράψουν ούτε οι μετέπειτα… εκκεντρικότητές του (για να το θέσουμε κομψά).
Η ιστορία, άλλωστε, δεν γράφεται με «damage control» και παρακολουθούμενους που κρύβονται απολαμβάνοντας τα οφέλη της εξουσίας. Κι η ιστορία αυτής της υπόθεσης δεν έχει γραφτεί ακόμη.
