Κρίσεις

Ελάχιστες ώρες αφού κυκλοφόρησε η είδηση, στη Χαριλάου Τρικούπη δόθηκε η έκτακτη συνέντευξη Τύπου. Από εκεί, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ διαπίστωσε ότι η «ηγεσία του Αρείου Πάγου», μην ανασύροντας την υπόθεση των υποκλοπών από το αρχείο, «προσέβαλε και υπονόμευσε το κύρος της ίδιας της Δικαιοσύνης». Παρότι έσπευσε να συμπληρώσει πως «και οι κρίνοντες, κρίνονται», η επίσημη φωνή της κυβέρνησης τον χαρακτήρισε «επικίνδυνο», επειδή αμφισβητεί τη Δικαιοσύνη.

Από προχθές, ο πόλεμος της ατάκας μεταξύ κυβερνητικού στρατοπέδου και αξιωματικής αντιπολίτευσης μαίνεται. Το πρώτο διατείνεται ότι ο επικεφαλής της δεύτερης «συμπεριφέρεται σαν υποψήφιος για την Εθνική Σχολή Δικαστών και Εισαγγελέων». Η δεύτερη εκδίδει ανακοινώσεις για να θυμίσει πως ο Αδωνις πυροβολεί την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η κυβέρνηση φωνάζει «σε μια δημοκρατία τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης δεν τις βάζουμε σε δημοψήφισμα» και διακρίνει «πολιτικοποίηση του ζητήματος» από το Κίνημα, ενώ το Κίνημα λέει πως «όταν οι ίδιοι οι βουλευτές της πλειοψηφίας εγείρουν ζητήματα λειτουργίας της δημοκρατίας, όλοι αντιλαμβάνονται πως το κράτος δικαίου και η διάκριση των εξουσιών βρίσκονται σε κίνδυνο». Δεν χρειαζόταν φυσικά αυτή η κρίση του εισαγγελέα του ανώτατου δικαστηρίου, για να δείξει το πολιτικό σύστημα πώς συνηθίζει να διαβάζει οποιαδήποτε απόφαση των δικαστικών λειτουργών.

Συνέπεια

Η δήθεν «θεσμική» αντίδραση της κυβέρνησης όμως, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι αυτός ο κανόνας – σύμφωνα με τον οποίο, οι επαγγελματίες της πολιτικής ζητούν να γίνει σεβαστή μια τέτοια όταν δεν συγκρούεται με το κομματικό τους συμφέρον – έχει ελάχιστες εξαιρέσεις.

Τόσο η εκτελεστική εξουσία, που σήμερα ομνύει στην ανεξαρτησία της δικαστικής και κατηγορεί τους πολιτικούς της αντιπάλους ότι έχουν πάρει τον «θεσμικό κατήφορο», όσο και γαλάζια μέλη της Βουλής, που αναθεματίζουν τα «πασοκοδικεία» και τα «συριζοδικεία», ελάχιστες μέρες νωρίτερα, υποστήριζαν πως εντεταλμένοι στην Ελλάδα ευρωπαίοι εισαγγελείς επιχειρούν να – sic – εγκλωβίσουν το Κοινοβούλιο σε μια διαρκή αναστάτωση, στέλνοντας τις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ τμηματικά.

Κάποιοι κατήγγειλαν ωμά την Κοβέσι για πολιτική εμπλοκή. Αλλοι διατύπωσαν τη μομφή κομψά. Η πλειονότητά τους βέβαια, ένιωσε την ανάγκη να επικρίνει με κάποιον τρόπο τους «κρίνοντες», σε μια υπόθεση με εμπλεκόμενους 13 βουλευτές της συμπολίτευσης. Για την ιστορία, το πρωτοπαλίκαρο των επιθέσεων έχει αποφανθεί στα ερτζιανά: «Δεν χρωστάμε κανέναν ιδιαίτερο σεβασμό στον θεσμό αυτόν (σ.σ.: της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας). Τον θεσμό αυτόν τον κρίνουμε στην πράξη, αν τελικά χρειάζεται και λειτουργεί ή όχι». Αυτό είναι το θεσμικό πλεονέκτημα των κυβερνώντων, λοιπόν. Κι αν δεν αρέσει σε κάποιους, έχουν τόση συνέπεια στις αρχές τους που θα βρουν έναν άλλον ορισμό του.