Μετά τις 10 Μαΐου θα συνεδριάσει το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, και ασφαλώς ουδείς θα το έπαιρνε μυρωδιά, αν δεν υπήρχε το θέμα της έγκρισης της ανανέωσης της θητείας της κυρίας Πόπης Παπανδρέου, του ελληνικού παραρτήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Ομως τα όσα έχουν προηγηθεί, ειδικά μετά την έλευση στην Ελλάδα της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κ. Λάουρας Κοβέσι, καθώς και η διαμάχη σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να εγκριθεί η ανανέωση της θητείας της, προσδίδουν στη συνεδρίαση του ΑΔΣ σημειολογία κορυφαίου πολιτικοδικαστικού γεγονότος.
Ολοι στοιχηματίζουν υπέρ της έγκρισης, διότι η κυβέρνηση δεν θα αντέξει το πολιτικό κόστος της μη ανανέωσης της θητείας της κ. Παπανδρέου.
Εγώ θα διαφοροποιηθώ κατά τι: θα εγκριθεί και δεν θα εγκριθεί!!!
Οπως με ενημέρωσε μια κυβερνητική πηγή το Σάββατο, στο εσωτερικό του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, διαμορφώνεται μια τάση, να ανανεωθεί… μερικώς η θητεία της κ. Παπανδρέου. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Ανανέωση με ρητή αναφορά στην ολοκλήρωση των φακέλων που διαχειρίζεται – ΟΠΕΚΕΠΕ και όχι μόνο. Εντός 6μήνου, το πολύ. Ως τον Οκτώβριο που ολοκληρώνεται και η θητεία της κ. Κοβέσι.
Γίνεται αυτό;
Αναβρασμός στη γαλάζια ΚΟ
Δεν έχουν ηρεμήσει τα πνεύματα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας… Δικογραφίας, και απ’ ό,τι φαίνεται, ούτε η σημαντική (από κάθε άποψη) επίσκεψη του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν επέδρασε κατευναστικά. Οι βουλευτές, ψήφισαν μεν υπέρ της άρσης των ασυλιών των 13 συναδέλφων τους που εμπλέκονται από τη δικογραφία ΟΠΕΚΕΠΕ 2 και… 2½, με μόνους εκουσίως απόντες τους Πέτσα – Χρυσομάλλη, πλην όμως είναι τέτοιος ο θυμός που ήταν εξαιρετικά πιθανό αν η συνεδρίαση πραγματοποιούνταν την προσεχή Πέμπτη, να γίνει το λεγόμενο «έλα να δεις».
Ως εκ τούτου, ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, προσλαμβάνοντας τα vibes που ήταν τόσο αρνητικά, μέχρι, που λέει ο λόγος… δηλητηριώδη, αποφάσισε να μεταθέσει τη συνεδρίαση για τις 7 Μαΐου. Προσδοκώντας ότι θα έχει ανοίξει κι ο καιρός, οι άλλοι αφού θα έχουν κάνει 3ήμερο Πρωτομαγιάς στους ανθισμένους κάμπους, θα έχουν επιστρέψει χαλαροί, και ίσως και ευδιάθετοι. Και με λιγότερα νεύρα για τους χειρισμούς του Μεγάρου Μαξίμου.
Σάκος του μποξ
Επίσης ένα θέμα που έχω να σημειώσω αναφορικά με τα προηγούμενα, είναι και το ακόλουθο: οι βουλευτές, με το που ξεκίνησε ο Μάκης Βορίδης το έργο, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, πλακώνουν στις «γρήγορες» τον Ακη Σκέρτσο, ως πασοκοθρεμμένο. Η αλήθεια είναι ότι ο Σκέρτσος εξ αυτής της (πρότερης) ιδιότητάς του, αποτελεί έναν εύκολο σάκο του μποξ για να βγάλουν την οργή που τους διακατέχει σχετικά με τους 13 …ασυλους, και όσους άλλους συμπεριλαμβάνονται στην επόμενη δικογραφία ΟΠΕΚΕΠΕ. Ομως, υπάρχουν δύο στοιχεία: πρώτον, χτυπώντας τον Σκέρτσο, ουσιαστικά την «πέφτουν» στον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’. Διότι ο Σκέρτσος τον σύμβουλο του προέδρου υποδύεται, δεν παίρνει εκείνος τις αποφάσεις. Οι αποφάσεις είναι εξ ολοκλήρου του προέδρου Κυριάκου Α’. Ουδενός άλλου.
Το δεύτερο είναι ότι ο Σκέρτσος δεν είναι χθεσινός στο Μαξίμου. Κλείνει σύντομα 7 χρόνια, παρά τω πλευρώ του προέδρου Κυριάκου Α’. Αν δεν απολάμβανε της εμπιστοσύνης του, θα είχε φύγει τον πρώτο μήνα, τον πέμπτο μήνα, τον δεύτερο χρόνο, τον τρίτο, τον έκτο χρόνο. Είναι όμως εκεί. Και για να είναι εκεί, αυτός που αποφασίζει, τον έχει αξιολογήσει ως απολύτως απαραίτητο. Ειδικά τώρα, που το σύστημα Μαξίμου είναι εντελώς αποσταθεροποιημένο.
Ως εκ τούτου, νομίζω πως όσο τον βαράνε, τόσο ισχυροποιείται…
Το χατίρι του Μαξίμου
Περίπτωση ανάλογη του Σκέρτσου, είναι ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης. Και αυτόν τον έχουν στοχοποιήσει οι βουλευτές, διότι προφανώς ανέμεναν ότι με το που θα παραλάμβανε τη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ 2 και 2½, θα έκανε κανένα κόλπο από αυτά που κάνουν οι φακίρηδες στην Ινδία, και θα την εξαφάνιζε τη δικογραφία. Ή στη χειρότερη, θα εξαφάνιζε τους ίδιους από μέσα. Ή ακόμη καλύτερα θα… «εξαφάνιζε» την Πόπη Παπανδρέου, αφού δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε από τα δύο προηγούμενα.
Δεν θα υπερασπιστώ τον Φλωρίδη, αλλά τους διαφεύγει ότι την κ. Πόπη Παπανδρέου δεν την πρότεινε ο Γ. Φλωρίδης, ως μέλος του ελληνικού παραρτήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, αλλά ο προκάτοχός του στο υπουργείο Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας!!!
Αυτός που ελέγχεται τώρα, λόγω της δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ 2. Πάμε παρακάτω. Πού την ήξερε την κ. Παπανδρέου ο Κώστας Τσιάρας; Απάντηση: δεν την ήξερε. Ούτε προσωπικά, ούτε λόγω αρμοδιότητας. Το χατίρι (δεν λέω ρουσφέτι, προσοχή) του Μεγάρου Μαξίμου έκανε το 2020. Ποιος έλυνε και έδενε εκείνη την περίοδο στο Μέγαρο Μαξίμου; Ναι, σωστή είναι η απάντηση που δίνετε – ο Γρηγόρης Δημητριάδης!
Παρών στο γαλάζιο Συνέδριο
Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, όπως σωστά έχετε παρατηρήσει, είναι παντελώς απών από το προσκήνιο. Ούτε για τον «Ντίλιαν ή Ντίλαν πώς τον λένε, δεν ξέρω» που λέει κι ο Κυριάκος ο Α’, έχει τοποθετηθεί, αλλά ούτε και για την Πόπη Παπανδρέου. Λογικό. Και για το ένα και για το άλλο. Αυτή την περίοδο δουλεύει εντατικά το project «συνέδριο». Αλωνίζει τις οργανώσεις. Εμείς, που χασομεράμε τα πρωινά στο Da Capo, τον βλέπουμε να περπατάει στον δρόμο, μιλώντας συνεχώς στο τηλέφωνο.
Την περασμένη εβδομάδα, οργάνωσε νέα συνεστίαση μελών και φίλων της ΝουΔου στη Νέα Ιωνία, τη βοηθεία, του αλήστου μνήμης Χάρη Τομπούλογλου. Και πάει λέγοντας. Θέλει να έχει ισχυρή παρουσία στο συνέδριο. Με σημαντικό αριθμό συνέδρων. Ερώτηση (αναπάντητη, από εμένα): τι να τους κάνει, που ο άλλος δεν τον θέλει, στα πόδια του; Κι αυτό δεν θα αλλάξει ούτε μετά το Συνέδριο, όσες ψήφους και να πάρει για την Κεντρική Επιτροπή;
Ο Τσίπρας και η Φιλική Εταιρεία
Φιλική Εταιρεία: μυστική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό για την προετοιμασία της Επανάστασης του 1821. Ιδρυτές της υπήρξαν οι Εμμανουήλ Ξάνθος εκ Πάτμου, Νικόλαος Σκουφάς εξ Αρτης και Αθανάσιος Τσακάλωφ εξ Ιωαννίνων. Σημαντικά μέλη της που εντάχθηκαν αργότερα, κάτω από συνθήκες απόλυτης μυστικότητας, ήταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ο οποίος ανέλαβε και την αρχηγία του αγώνα, ο Παναγιώτης Σέκερης ο οποίος υπήρξε ο βασικός χρηματοδότης της οργάνωσης, ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, ο Αντώνης Κομιζόπουλος, ο Νικόλαος Γαλάτης, ο Γιώργος Λεβέντης. Οσο κι αν έψαξα το Σαββατοκύριακο ιστορικά αρχεία, βιβλία, όπως η Ιστορία του Ελληνικού Εθνους, η Ιστορία του Κ. Παπαρρηγόπουλου ή η Ιστορία του Ιωάννη Κορδάτου (που ήταν και αριστερός), πουθενά δεν βρήκα το όνομα… Τσίπρας! Ούτε μεταξύ των συνιδρυτών, ούτε μεταξύ των κορυφαίων στελεχών. Προβληματίστηκα!..
Επειτα από ώριμη σκέψη, κατέληξα ότι προφανέστατα, δύο τινά συμβαίνουν:
- ή διέφυγε την προσοχή των ιστορικών η συμμετοχή στη Φιλική Εταιρεία αυτής της «μορφής» που ακούει στο όνομα Αλέξης Τσίπρας (λόγω του μυστικιστικού χαρακτήρα της Εταιρείας – λειτουργούσε άλλωστε στη λογική των μασονικών στοών)
- ή η σύγκριση του πολιτικού εγχειρήματος του εξ εφέδρων προέδρου Τσίπρα με τη Φιλική Εταιρεία συνιστά μία ανεκδοτολογικού περιεχομένου προσέγγιση, της κατηγορίας «εντάξει μωρέ, πού και πού λέμε και καμιά μ@λ@κι@ για να περάσει η ώρα»…
Κλίνω προς τη δεύτερη εκδοχή. Ωσαύτως, αναλόγως θα κατατάξω και την έμμεση… σύγκριση του Τσίπρα με τον Ελευθέριο Βενιζέλο! Και ναι, αυτό που ακούγεται, είναι ο ήχος από τα κόκαλα του μακαρίτη. Τρίζουν…
