Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει συμβάλει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο εν ζωή στην επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης. Ο παράνομος πόλεμος του Τραμπ, που διεξάγεται με τρομερό κόστος, συγκεντρώνει την προσοχή των κυβερνήσεων σε όλο τον κόσμο. Αυτό αποδεικνύει ότι τα ορυκτά καύσιμα δεν είναι αξιόπιστα. Συγκεντρωμένα σε συγκεκριμένες περιοχές, στα χέρια είτε αναξιόπιστων συμμάχων, είτε πιθανών αντιπάλων, είτε καθαρών εχθρών, εξαρτώμενα από μακρινές γραμμές εφοδιασμού που μπορούν εύκολα να διακοπούν, υποκείμενα σε διακυμάνσεις τιμών που μπορούν να προκαλέσουν αλλαγή καθεστώτος σε σχεδόν κάθε χώρα που βασίζεται σε αυτά, τώρα μοιάζουν λιγότερο με σωσίβιο και περισσότερο με βάρος.
Ο πόλεμος έχει προκαλέσει παγκόσμια αύξηση της ζήτησης για ηλεκτρικά οχήματα (EV), ηλιακούς συλλέκτες, αντλίες θερμότητας και άλλες τεχνολογίες που δεν βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα. Οι αιτήσεις για αγορά ηλεκτρικών οχημάτων έχουν αυξηθεί κατά 23% στο Ηνωμένο Βασίλειο από την έναρξη της επίθεσης κατά του Ιράν, κατά 50% στη Γερμανία και κατά 160% στη Γαλλία. Παρόμοιο ενδιαφέρον παρατηρείται στην Ινδία, τη Νοτιοανατολική Ασία και τη Νότια Κορέα. Ακόμη και στις ΗΠΑ, όπου ο Τραμπ έχει κάνει ό,τι ήταν δυνατόν για να εμποδίσει την ανάπτυξη της τεχνολογίας, το ενδιαφέρον έχει αυξηθεί κατά 20% σε σχέση με πριν τον πόλεμο. Το ίδιο ισχύει και για τα οικιακά ηλιακά πάνελ και τις αντλίες θερμότητας.
Πιστεύω ότι η επίθεσή του εναντίον κάθε πιθανής περιβαλλοντικής πρωτοβουλίας υποκινείται τόσο από τον μηδενισμό του δισεκατομμυριούχου όσο και από τις απαιτήσεις των χρηματοδοτών του.
Η υποστήριξη του Τραμπ προς τον Βίκτορ Ορμπαν μπορεί να συνέβαλε στην πτώση του καθεστώτος του ουγγρικού αυταρχικού ηγέτη. Μαζί με αυτό χάνεται μια τεράστια υποδομή χρηματοδότησης, που διοχέτευε τα κέρδη από το ρωσικό πετρέλαιο σε δίκτυα προπαγάνδας σε όλη την Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο. Μόλις αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλο μέρος της αντι-πράσινης εκστρατείας σε αυτή τη χώρα μπορεί να χρηματοδοτήθηκε με αυτόν τον τρόπο.
Οι Πράσινοι, που για πολύ καιρό θεωρούνταν «ιδεαλιστές» και «μη ρεαλιστές», τώρα μοιάζουν με σκληροπυρηνικοί ρεαλιστές και αληθινοί πατριώτες. Είναι χρόνια μπροστά από τους αντιπάλους τους στο να απαιτούν μια μετάβαση που έχει νόημα σε κάθε επίπεδο: περιβαλλοντικό, οικονομικό και πολιτικό.
Η επίθεση κατά του Ιράν δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο οποιοσδήποτε από εμάς ήθελε να συμβεί αυτό. Αλλά οι ακούσιες συνέπειες του άσκοπου πολέμου του Τραμπ θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατάρρευση του τραμπισμού παντού – και της διεφθαρμένης και βρώμικης βιομηχανίας που τον στηρίζει.
