Μπορεί να μην το πήρατε χαμπάρι αλλά την περασμένη Πέμπτη θα ζούσαμε κοσμοϊστορικά γεγονότα.
Ο έγκυρος και έγκριτος Τύπος μάς είχε προϊδεάσει ότι ο Μητσοτάκης θα εξαναγκαζόταν σε παραίτηση κάτω από το σφυροκόπημα της αντιπολίτευσης.
Αμέσως μετά θα προχωρούσαμε σε συγκρότηση Οικουμενικής Κυβέρνησης υπό τον Βενιζέλο ή τον Στουρνάρα.
Την άμεση παραίτηση του Πρωθυπουργού προέκρινε και σοβαρή ομάδα σοβαρών ακαδημαϊκών (Γ. Σωτηρέλης, «ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», 10-12/4). Αλλά τουλάχιστον είχαν αποφύγει διακριτικά να επιλέξουν τον διάδοχο. Πάλι καλά.
Ενώ λοιπόν μια ολόκληρη Πέμπτη περιμέναμε «στην αγορά συναθροισμένοι», τίποτα δεν συνέβη.
Τι έγινε; Δεν σφυροκόπησε καλά η αντιπολίτευση; Δεν συμφώνησαν για την Οικουμενική; Δεν τους έβγαιναν τα κουκιά; Τσακώθηκαν για τον Πρωθυπουργό; Πέσαν έξω οι έγκυροι;
Μυστήριο. Το οποίο υποθέτω θα αναλάβει να λύσει ο ιστορικός του μέλλοντος.
Βεβαίως, το Σάββατο παραιτήθηκε ο Λαζαρίδης. Πολύ σημαντικό αλλά δεν το λες και κοσμοϊστορικό γεγονός. Αλλωστε τι Οικουμενική να φτιάξεις με ένα έρημο υφυπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης; Ούτε για πασατέμπο δεν φτάνει.
Παρ’ όλο που είναι απορίας άξιο γιατί ο Μητσοτάκης χρειάστηκε δέκα και βάλε μέρες για να παραιτηθεί ο Λαζαρίδης.
Τους άλλους με τις δικογραφίες της κυρίας Πόπης τούς έφαγε με το καλημέρα κι έρχεται τώρα η Κοβέσι για το μνημόσυνο.
Κάπως έτσι πάντως δεν χρειάστηκε να μετακομίσει ο Μητσοτάκης από το Μέγαρο Μαξίμου. Σώθηκε ο άνθρωπος.
Δεν έμεινε όμως με άδεια χέρια.
Πρώτα χρησιμοποίησε τη συζήτηση στη Βουλή για να επιλέξει ως αντίπαλο τον Ανδρουλάκη. Τους άλλους σχεδόν δεν τους ανέφερε.
Λογικό. Μια αντιπολίτευση κατακερματισμένη και ολίγον σορολόπ είναι κάτι σαν σουπερμάρκετ. Μπαίνεις μέσα και διαλέγεις όποιον θέλεις.
Είναι το κενό που υποθέτω διέγνωσε κάπως καθυστερημένα ο Τσίπρας κι έγραψε ολόκληρο άρθρο για να το καλύψει («Εφ.Συν.», 18/4).
Το κάλυψε; Δεν νομίζω. Αλλά ούτε τον Τσίπρα τον λες Οικουμενική Κυβέρνηση. Ακόμη κι αν πάρει μαζί τον Φάμελλο και τον Χαρίτση, για ριμέικ ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει πιο πολύ.
Ασε που το άρθρο περισσότερο θύμισε φοιτητική προκήρυξη. Και τώρα θα περιμένουμε τον Μάιο για το κόμμα.
Με άλλα λόγια, τα χάσαμε τα κοσμοϊστορικά γεγονότα που περιμέναμε την Πέμπτη.
Αλλά αυτά βλέπουν φυσικά οι Ιρανοί κι ανοιγοκλείνουν το Ορμούζ λες και είναι μπαλκονόπορτα. Θα σκέφτηκαν ότι δεν είμαστε σοβαροί άνθρωποι κι αφήνουμε τα κοσμοϊστορικά γεγονότα να φεύγουν μέσα από τα χέρια μας.
Ενώ μια Οικουμενική Κυβέρνηση θα είχε τεράστια πλάκα.
Αφού σκέφτονταν μήπως το καλοκαίρι την ανεβάσουν και στο Δελφινάριο.
