Χωρίς κανένα όφελος, όποτε μου έχει ζητηθεί, έχω καταθέσει ιδέες γύρω από τον έναν τομέα που θεωρώ ότι γνωρίζω, τον κινηματογράφο. Χαίρομαι όταν κάποια ιδέα μου κινήσει το ενδιαφέρον. Σε μια πρόσφατη περίπτωση όμως – το θέμα του ανά χείρας κειμένου – ικανοποίηση και απογοήτευση πήγαν χέρι χέρι.
Εξηγούμαι. Τα τελευταία χρόνια, η κυρία Βαγγελιώ Μπεμπή, υπεύθυνη της Λέσχης Κινηματογράφου και Πολιτισμού Καλλιθέας, ενίοτε μου ζητάει συμβουλές και ιδέες για το πρόγραμμα και τις δραστηριότητες της Λέσχης. Το κάνω με περίσσια χαρά και όχι μόνο λόγω του γεγονότος ότι είμαι κάτοικος Καλλιθέας από το 1970 αλλά διότι διακρίνω στην κυρία Μπεμπή μια λάμψη ειλικρινούς πάθους στην προσπάθειά της να προσφέρει.
Συζητώντας λοιπόν πριν από μερικούς μήνες μαζί της, της είπα να απευθυνθεί στον Φάρο Τυφλών Ελλάδος που βρίσκεται στην Καλλιθέα και να προτείνει συνεργασία μαζί του, ώστε ο κόσμος που στεγάζεται εκεί να μπορέσει να νιώσει την εμπειρία των αισθητηριακά προσβάσιμων κινηματογραφικών προβολών. Η προσβασιμότητα στην ψυχαγωγία βρίσκεται πλέον στην ατζέντα αν όχι όλων, των περισσότερων θεσμών.
Πράγματι, η κυρία Μπεμπή απευθύνθηκε, όπως μου ανέφερε, στον Φάρο Τυφλών Ελλάδος και απ’ ό,τι κατάλαβα όταν μου το είπε, η ιδέα φάνηκε να ενδιαφέρει τους υπευθύνους, που της είπαν ότι θα κρατήσουν επικοινωνία μαζί της.
Δεν κράτησαν. Αντιθέτως, προς έκπληξή της, η κυρία Μπεμπή έμαθε ότι τη Δευτέρα 2 Μαρτίου στον Φάρο Τυφλών διοργανώθηκε μια άκρως επιτυχημένη, όπως αποδείχθηκε, προβολή της ταινίας «Υπάρχω» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου, με την οποία ουδεμία σχέση είχε η Λέσχη Κινηματογράφου και Πολιτισμού Καλλιθέας αλλά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η Λέσχη ούτε καν προσκλήθηκε στην εκδήλωση για την προβολή, στην οποία η ακουστική περιγραφή υλοποιήθηκε από την IRIS ACCESS ΚοινΣΕπ, καθιστώντας την ταινία καθολικά προσβάσιμη.
Μετά την εκδήλωση, οι πρώτες προσπάθειες επικοινωνίας της κυρίας Μπεμπή με τον Φάρο Τυφλών υπήρξαν άκαρπες. Οταν τελικά μπόρεσε να επικοινωνήσει με τον Φάρο εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της, όπως και τη δική μου για την παντελή αδιαφορία απέναντι σε έναν άνθρωπο και έναν οργανισμό που απευθύνθηκε στον Φάρο προτείνοντας συνεργασία πάνω στο ίδιο αυτό θέμα (μάλιστα, από τον Φάρο Τυφλών τής ζητήθηκε η διεύθυνση του e-mail μου στο οποίο δέχθηκα… πασχαλινές ευχές!).
Ποιοι όμως φάνηκαν στην προβολή της Δευτέρας 2 Μαρτίου; Ποιοι άλλοι; Περιφερειάρχες και αντιπεριφερειάρχες μαζί με τους αυλικούς τους. Να ποιοι καρπώθηκαν την επιτυχία της εκδήλωσης αφήνοντας εκτός όλους όσοι είχαν την ευαισθησία να προτείνουν σινεμά σε ένα ίδρυμα που δεν είχε καμία σχέση με το σινεμά. Διότι ακόμα και αν αυτή η εκδήλωση για το «Υπάρχω» ήταν προγραμματισμένη ασχέτως της πρώτης επαφής της κυρίας Μπεμπή με τον Φάρο, οι κανόνες της στοιχειώδους ευγένειας λένε ότι ο Φάρος Τυφλών όφειλε να είχε καλέσει τη Λέσχη αφού μέσω της κυρίας Μπεμπή η Λέσχη είχε δείξει τις ουσιαστικές προθέσεις της. Και εφόσον ο Φάρος δεν ενημέρωσε την κυρία Μπεμπή για την προβολή του «Υπάρχω» στην πρώτη επαφή της μαζί του, αυτό σημαίνει ή ότι η εκδήλωση δεν είχε καν διοργανωθεί ακόμα, ή ότι είχε αλλά της το έκρυψαν.
Ως υπεύθυνη της Λέσχης Κινηματογράφου και Πολιτισμού Καλλιθέας, η κυρία Βαγγελιώ Μπεμπή δεν ενδιαφέρεται για το όφελος, ή αν θέλετε για αυτού του τύπου τα οφέλη. Την αφήνουν παντελώς αδιάφορη τα «πυροτεχνήματα» όπως μια επιτυχημένη προβολή μιας ούτως ή άλλως επιτυχημένης ταινίας την οποία γνωρίζει όλη η Ελλάδα. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο όραμα μιας φωτογραφίας με περμανάντ κομμωτηρίου μαζί με τον αστέρα μιας ταινίας για λίγα δευτερόλεπτα απατηλής λάμψης ματαιοδοξίας και σε μια ουσιαστική πολιτιστική συνεργασία χωρίς κανέναν πολιτικό προσανατολισμό (και δεν χρειάζεται να είναι κανείς Αϊνστάιν για να καταλάβει ότι η εκδήλωση του «Υπάρχω» εν τέλει πολιτικοποιήθηκε προκειμένου να υπάρξει άλλου είδους όφελος). Το όραμα της κυρίας Μπεμπή είναι ο κινηματογράφος να ριζώσει στη συνείδηση εκείνων στους οποίους απευθύνεται η Λέσχη και να γίνει μέρος της πολιτιστικής ατζέντας του καθενός.
Αλλά αυτό είναι δύσκολο και ποιος θέλει στ’ αλήθεια τα δύσκολα;
