Ξέρω, ξέρω, δεν πρέπει να αναφερόμαστε επιδοκιμαστικά στον Σάντσεθ γιατί πουλάει όπλα στην Τουρκία και θα μας πουν οι κυβερνητικοί μαζί με τους κονδυλοφόρους τους ότι είμαστε ανθέλληνες ή, στην καλύτερη περίπτωση, ρομαντικοί, επειδή δεν καταλαβαίνουμε τα συμφέροντα που παίζονται με τα σκάνδαλα διαφθοράς και λοιπά. Τι να κάνουμε όμως που ο άνθρωπος λέει σωστά πράγματα ή, τέλος πάντων, καθώς η λέξη «σωστός» είναι υποκειμενική, ότι τολμά να πει πράγματα που και άλλοι ηγέτες σκέφτονται αλλά φοβούνται να τα πουν για να μη θυμώσει ο daddy.
Να, πριν από τη χθεσινή σύνοδο κορυφής, ο ισπανός πρωθυπουργός έκανε δύο ουσιαστικές παρατηρήσεις. Πρώτον, ότι η Ευρώπη στηρίζεται στις αρχές της πολυμέρειας, του διεθνούς δικαίου και της ειρήνης, εκείνες ακριβώς τις αρχές δηλαδή που διακυβεύονται στον πόλεμο στο Ιράν. «Είναι ένας πόλεμος που η ισπανική κυβέρνηση και η ισπανική κοινωνία καταδίκασαν από την αρχή», τόνισε, «ένας πόλεμος τον οποίο δεν υποστηρίζουμε, θεωρούμε παράνομο, δυστυχώς όμως μας κοστίζει ήδη, όχι μόνο σε ανθρώπινες ζωές, εκτοπισμένους και πρόσφυγες, αλλά και στην ευημερία των πολιτών μας».
Την ίδια περίπου ώρα, ο έλληνας υπουργός Αμυνας πανηγύριζε επειδή ελληνικοί Patriot κατέρριψαν ιρανικούς πυραύλους σε έναν πόλεμο στον οποίο, ως γνωστόν, η Ελλάδα δεν μετέχει.
Η δεύτερη παρατήρηση του Σάντσεθ ήταν ότι στην κρίση των τιμών της ενέργειας πρέπει να απαντήσουμε «επενδύοντας στη δική μας ενέργεια». Kαι η ενέργεια αυτή «δεν είναι το φυσικό αέριο, είναι ο άνεμος και ο ήλιος». O επικεφαλής των ισπανών σοσιαλιστών μόλις πρόσθεσε άλλον έναν λόγο για να τον αντιπαθούν οι έλληνες κεντροδεξιοί, που ως γνωστόν υπερηφανεύονται για τη μετατροπή της Ελλάδας σε νέο Ελντοράντο. Είναι όμως γεγονός ότι το ενεργειακό σοκ από τον πόλεμο στο Ιράν – το τρίτο αυτή τη δεκαετία – οδηγεί όλο και περισσότερες κυβερνήσεις να αναζητούν τρόπους απεξάρτησης από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. «Το ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας δεν ήταν ποτέ τόσο οξύ», λέει στο Ρόιτερς ο πρώην πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα Τζέφρι Πάιατ. «Ως πριν από μερικές εβδομάδες, οι αγορές θεωρούσαν δεδομένους τους πόρους του Κόλπου. Αυτό δεν ισχύει πλέον».
Η μείωση της εξάρτησής μας από το πετρέλαιο δεν θα έχει μόνο οικονομικά αποτελέσματα. Οπως γράφει ο Τζορτζ Μόνμπιοτ στην Guardian, θα αποδυναμώσει και μερικές από τις πιο βίαιες σχέσεις στον κόσμο. Θα πλήξει δικτάτορες και πολεμικές μηχανές, πραξικοπήματα και δολοφονίες, εισβολές και πυρηνικές απειλές – έστω κι αν θα εξακολουθήσουν να γίνονται πόλεμοι για το νερό, πόλεμοι για τη γη, πόλεμοι για τα μεταλλεύματα.
Πάνω απ’ όλα, όμως, η απεξάρτηση από το πετρέλαιο θα μετριάσει τη μεγαλύτερη βία που έχουν ποτέ ασκήσει οι άνθρωποι εναντίον των συνανθρώπων τους: την υπονόμευση της ζωής μέσω της κλιματικής αλλαγής.
