Κάποτε πρέπει να βγει σε βιβλίο το θρίλερ των αποδράσεων από τη «σκληρή αγάπη» της Ζωής Κωνσταντοπούλου, δεν συμφωνείτε; Αυτό πια θυμίζει τις δραματικές αποδράσεις από το ανατολικό Βερολίνο επί Ψυχρού Πολέμου. Η τελευταία περίπτωση είναι της Ελενας Καραγεωργοπούλου, η ανεξαρτητοποίηση της οποίας ανεβάζει πλέον τον αριθμό των ανεξάρτητων βουλευτών στους είκοσι έξι, αν δεν έκανα λάθος στο μέτρημα.
Η απόδρασή της ομολογουμένως με κατέπληξε. Ο αιφνιδιασμός ήταν πλήρης, γιατί η κ. Καραγεωργοπούλου ήταν η τελευταία από την οποία θα περίμενα να αποδράσει στη Δύση. Καθόταν πάντα δίπλα στην πρόεδρο, πάντα με την ίδια έκφραση παγωμένης αταραξίας στο πρόσωπο. Για να είμαι ακριβής, η ιδιαιτερότητα του ύφους στο πρόσωπο της κ. Καραγεωργοπούλου ήταν η μόνιμη απουσία έκφρασης. Τόσο ανέκφραστη και συγχρόνως παγερή, που θύμιζε μορφή από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Για ένα διάστημα μάλιστα αναρωτιόμουν αν είναι πραγματικό πρόσωπο ή κ. Καραγεωργοπούλου ή μήπως ένα είδωλο, καμωμένο από κάποιο ελαφρύ υλικό οπωσδήποτε, ώστε να το μεταφέρει μαζί της η κ. Κωνσταντοπούλου και να το καθίζει δίπλα της στο βουλευτήριο…
Ομως η απόδραση της κ. Καραγεωργοπούλου δεν την εξιλεώνει πολιτικά. Δεν διαφώνησε για πολιτικούς λόγους με την πρόεδρο, δεν στράφηκε εναντίον της καταπιεστικής προσωπικότητάς της, όπως άλλοι, ούτε επικαλέστηκε ψυχική αδυναμία να ανταποκριθεί (Μπιμπίλας, Καραναστάσης).
Η κ. Καραγεωργοπούλου ανεξαρτητοποιήθηκε, επειδή η πρόεδρος παραβίασε τις κοινές, υποτίθεται, αρχές του κόμματος. Αρχικά, αναφέρθηκε αορίστως σε σχέσεις της κ. Κωνσταντοπούλου με υπουργούς της Δεξιάς, αργότερα ονόμασε συγκεκριμένα τον Νίκο Δένδια. Υποστήριξε ότι η πρόεδρος δεν της επέτρεπε να ενοχλεί τον υπουργό Εθνικής Αμυνας με κοινοβουλευτικές ερωτήσεις. Ο λόγος; Προφανής!
Ο κ. Δένδιας δεν ήταν εκείνος που έδωσε πρώτος το σύνθημα για να συσπειρωθεί διακριτικά η εσωκομματική αντιπολίτευση πίσω από την απεργία πείνας του κ. Ρούτσι; Θυμίζω επίσης το πρόσφατο επεισόδιο στη Βουλή, όταν ο κ. Δένδιας επενέβη σαν παιδονόμος για να ζητήσει συγγνώμη από την κ. Κωνσταντοπούλου, την οποία είχε προσβάλει προηγουμένως ο Δημήτρης Καιρίδης.
Με την αποκάλυψή της, η κ. Καραγεωργοπούλου επιβεβαίωσε αυτό που είχαμε αντιληφθεί: τις καλές σχέσεις που διατηρεί ο κ. Δένδιας με τους αντιπάλους της κυβέρνησης – στην οποία μετέχει, θυμίζω, γιατί αυτό τείνουμε να το ξεχνάμε.
Σε αυτό το σημείο της υπόθεσης, βρήκε την ευκαιρία να παρέμβει ο Αδωνις Γεωργιάδης: «Εγώ, αν έλεγε η κ. Καραγεωργοπούλου κάτι τέτοιο, αν αντί να πει Δένδιας έλεγε Γεωργιάδης, θα της είχα κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση. Θεωρώ, για τον συνάδελφό μου τον Νίκο Δένδια, ακραία συκοφαντική τη δήλωση της κ. Καραγεωργοπούλου».
Ηταν μια άσκηση ειρωνείας όλο αυτό από πλευράς του κ. Γεωργιάδη. Παριστάνοντας ότι προστατεύει τον συνάδελφό του, στην πραγματικότητα τον εξέθεσε περισσότερο. Υποδύεται τον αγανακτισμένο με τη δήθεν συκοφαντία, δεν θα εκπλαγώ όμως αν μάθω ότι έστειλε στην κ. Καραγεωργοπούλου το τελευταίο βιβλίο του, «Ρώμη», με ένθερμη ολοσέλιδη αφιέρωση.
Δεν είναι αδικαιολόγητη η ειρωνεία του υπουργού Υγείας εις βάρος του συναδέλφου του. Δεν πρόκειται για απλή σύγκρουση φιλοδοξιών, δεδομένου ότι αμφότεροι στοχεύουν ψηλότερα. Είναι κάτι βαθύτερο από αυτό, είναι σύγκρουση της ηθικής στάσης του καθενός τους, γιατί, αν το πούμε με όρους του Μεγάλου Πολέμου, ο Γεωργιάδης είναι πάντα στο χαράκωμα, στην πρώτη γραμμή, ενώ ο Δένδιας βρίσκεται πάντα σε ένα ωραίο château, σε ασφαλή απόσταση 100 χιλιομέτρων από το μέτωπο. Πώς να το χωνέψει ο Αδωνις; Γι’ αυτό και δεν έχασε χρόνο να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που του έδωσε ακουσίως η κ. Καραγεωργοπούλου. Από τη δική του πλευρά, ο κ. Δένδιας δεν υπάρχει περίπτωση να απαντήσει, δημοσίως τουλάχιστον. Οπωσδήποτε θα θυμώνει, αλλά έχει επιλέξει να παρουσιάζει την εικόνα του αγέρωχου και ακατάδεκτου, εξού και το προσωνύμιο Δαρείος…
ΘΕΜΑ ΓΟΗΤΡΟΥ
Είναι τελείως κοινότοπο ότι όποια πέτρα κι αν σηκώσεις στον πλανήτη κάποιον Ελληνα θα βρεις. Γι’ αυτό θεωρώ μέγιστο πλήγμα για το εθνικό γόητρο ότι μέχρι τώρα, σε 3,5 εκατομμύρια έγγραφα, δεν έχει βρεθεί κάποιος Ελληνας στα αρχεία του περιβόητου Επστιν. Ελπίζω ότι, όταν δοθούν στη δημοσιότητα και τα υπόλοιπα 3,5 εκατομμύρια έγγραφα, κάτι μπορεί να βρεθεί…
