Η αλλαντική τοξίνη παράγεται από το βακτήριο Clostridium botulinum και θεωρείται η πιο τοξική φυσική ουσία στη Γη. Ελάχιστη ποσότητα είναι ικανή να σκοτώσει εκατομμύρια κόσμου. Το παράδοξο είναι πως το συγκεκριμένο δηλητήριο αποτελεί μεγάλο σύμμαχο της κοσμετολογίας καθώς χρησιμοποιείται στις ενέσεις Botox. Ενα δηλητήριο με διττό χαρακτήρα – μπορεί να σκοτώσει αλλά μπορεί και να ομορφύνει.
Κάπως έτσι λειτουργούν και οι ταραξίες στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας στο περιθώριο σημαντικών γεγονότων. Το Σάββατο, πρώτη ημέρα των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, μαζεύτηκαν 10.000 άνθρωποι και έβαλαν στον ίδιο κουβά το κόστος στέγασης, τις περιβαλλοντικές ανησυχίες τους για τους Αγώνες και τον ICE. Ολα σε ένα, νοικοκυρεμένα. Δικαίωμά τους από τη στιγμή που η διαμαρτυρία τους ήταν ειρηνική και απολύτως νόμιμη. Οπως συμβαίνει ωστόσο σε τέτοιες δράσεις, περίπου 100 ταραχοποιά στοιχεία αποσπάστηκαν από τον κύριο όγκο και προκάλεσαν συγκρούσεις με την αστυνομία. Για να κάνουν μεγαλύτερο ντόρο πέταξαν βεγγαλικά και μολότοφ τα οποία έδιναν την εντύπωση πως πρόκειται για πραγματική μάχη. Η χαρά της τηλεόρασης.
Τι ποσοστό αντιστοιχούν οι 100 ταραχοποιοί στα 59.000.000 Ιταλών; Ο υπολογισμός βγάζει 0,00%. Ενα μηδέν που όμως έκανε τεράστια ζημιά στην εικόνα της Ιταλίας αφού ο Τύπος δεν μετρά κεφάλια, αλλά αποτέλεσμα, δηλαδή εντυπώσεις. Οταν ο τίτλος γράφει «Επεισόδια στους Ολυμπιακούς Αγώνες», ό,τι κι αν αναφέρει στη συνέχεια το κείμενο οι μπαχαλάκηδες έχουν πετύχει τον στόχο τους. Είναι τόσο αποτελεσματικές αυτές οι μέθοδοι, γι’ αυτό άλλωστε καταφεύγουν σ’ αυτές οι «ενεργές μειοψηφίες» ανά την υφήλιο και στη χώρα μας φυσικά, που καταφέρνουν να θέτουν σε δεύτερο πλάνο ακόμα και πιο σοβαρές επιθέσεις που όμως δεν προσφέρουν θέαμα. Οπως αυτή που δέχτηκε ο σιδηροδρομικός σταθμός της Μπολόνια που λειτουργεί ως hub μεταξύ βορρά και νότου ο οποίος έπαψε να λειτουργεί για κάποιες ώρες το πρωί του Σαββάτου ύστερα από σαμποτάζ στα καλώδια.
Η παράλλαξη της αλλαντικής τοξίνης που απλώνεται καθημερινά δηλητηριάζοντας ολόκληρες κοινωνίες, λαούς, κουλτούρες, πολιτικές σε μία νέα μορφή πολέμου: της εικόνας που λειτουργεί ως τσουνάμι παρασύροντας κάθε φωνή λογικής που θα βρει μπροστά της.
