Ο τελευταίος αυτοκράτορας της μόδας, Βαλεντίνο Γκαραβάνι, έφυγε χθες στα 93 του χρόνια όπως θα το επιθυμούσε: «στη γαλήνη της ρωμαϊκής κατοικίας του, περιτριγυρισμένος από αγαπημένα του πρόσωπα», ανακοίνωσαν το Ιδρυμα Valentino Garavani και η ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα του στενού συνεργάτη του και κάποτε συντρόφου του Τζιανκάρλο Τζαμέτι.
Ο Βαλεντίνο Γκαραβάνι ήταν ο τελευταίος επιζών μιας γενιάς δημιουργών (μαζί με τους Ιβ Σεν Λοράν, Κριστιάν Ντιόρ, Καρλ Λάγκερφελντ, Τζόρτζιο Αρμάνι) που διαμόρφωσαν μεταπολεμικά την ευρωπαϊκή μόδα, από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Από το 1959, χρονιά που ίδρυσε τον οίκο μόδας του στη Ρώμη, έως το 2007, όταν επέλεξε να αποχωρήσει από την καλλιτεχνική διεύθυνση του Maison Valentino, είχε ολοκληρώσει το όραμά του να κάνει όμορφες τις γυναίκες.
Η ζωή του Βαλεντίνο είναι θρυλική, πολυτελής, συναρπαστική. Και συνυφασμένη με ελληνικά ονόματα. Οπως του Αριστοτέλη Ωνάση, στον δεύτερο γάμο του, με την Τζάκι Κένεντι, η οποία φόρεσε το λευκό φόρεμα της συλλογής Bianca για να γίνει το πρότυπο πάνω στο οποίο θα άνοιγε ένα μεγάλο κεφάλαιο από τις μετέπειτα διάσημες νυφικές δημιουργίες του.
Valentino Red
Η στιγμή που ο Βαλεντίνο κατάλαβε τι θα γινόταν στη ζωή του ήταν η επίσκεψή του με την οικογένειά του στην Οπερα της Βαρκελώνης. Εκεί, περιτριγυρισμένος από δεκάδες κομψές κυρίες ντυμένες στα κόκκινα, συνειδητοποίησε πόσο πολύ ταίριαζε αυτό το χρώμα σε όλους. Τότε αποφάσισε ότι το κόκκινο θα είναι η υπογραφή του. Ομως δεν περιόρισε το απόθεμα του ταλέντου του στη μοναδική Valentino Red απόχρωση. Αφού σπούδασε στο Μιλάνο, το 1949 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών και στο τμήμα της υψηλής ραπτικής. Μαθητευόμενος στο ατελιέ του αλεξανδρινού μετρ Ζαν Ντεσές και στη συνέχεια του Γκι Λαρός, ο νεαρός Ιταλός ξεφορτώνεται τα βαρίδια της αμφιβολίας, σίγουρος ότι μπορεί να δώσει τη δική του γραμμή στο γυναικείο σώμα για να αναδείξει με πάθος και χάρη την ομορφιά του.
Το 1959 επέστρεψε στην Ιταλία και από τη Ρώμη οι πρώτες «επίσημες» φωτογραφίες τον δείχνουν να δουλεύει στο νυφικό της αδερφής του. Ενώ μία από τις πρώτες δημιουργίες του ήταν ένα φόρεμα μέχρι το γόνατο καλυμμένο με τριαντάφυλλα από τούλι που κυμαίνονταν από ροζ έως κόκκινο. Ενα διακοσμητικό στοιχείο που οι παραλλαγές του θα λειτουργούσαν σαν ένα διακριτικό χαρακτηριστικό της υπογραφής του. Και έναν χρόνο αργότερα, το 1960, θα γνώριζε στη Βία Βένετο τη σχέση ζωής στο όμορφο πρόσωπο του γόη, ράθυμου φοιτητή αρχιτεκτονικής Τζιανκάρλο Τζαμέτι. Ερωτας από την πρώτη ματιά, απαραβίαστο μυστικό για τους απρόσκλητους περίεργους, η σχέση τους οδήγησε στη δημιουργία μιας από τις πιο σημαντικές συνεργασίες στον κόσμο της μόδας: ο Βαλεντίνο μπορούσε να αφοσιωθεί πλήρως στη μόδα του, ενώ ο σύντροφός του με αποφασιστικότητα ανέλαβε τη διαχείριση της προβολής του οράματος για τη νέα μόδα που πρέσβευε ο σίγουρος για τον εαυτό του δημιουργός.
Η στιγμή που ο Valentino μετατράπηκε από σημαντικός οίκος μόδας σε σύμβολο μιας εποχής ήρθε το 1967, όταν παρουσίασε τη λευκή συλλογή του στη Ρώμη. Η ώρα της επίδειξης ήταν απογοητευτική: ήταν το τελευταίο ντεφιλέ των παρουσιάσεων της σεζόν, με τους ξένους αγοραστές και δημοσιογράφους να ετοιμάζουν την αποχώρησή τους. Μια φήμη όμως διαδόθηκε, ότι του αξίζει μια ευκαιρία, και έμειναν όλοι. Ο Βαλεντίνο θα μοιραζόταν αργότερα τους ενδοιασμούς του μιλώντας στις συνεντεύξεις του για το πόσο φοβόταν την απουσία του χρώματος σε μια εποχή που κυριαρχούσαν οι χίπις και τα ψυχεδελικά τους χρώματα. Ωστόσο, επικράτησε το ένστικτό του για τα λευκά σύνολά του και ήρθε ο θρίαμβος.
Ο πιο Γάλλος από τους Ιταλούς
Σταδιακά, όλες οι σταρ έγιναν πρώτα πελάτισσές του και μετά φίλες του. Κορίτσια, ντίβες, τραγουδίστριες, εστεμμένες, ηθοποιοί του Χόλιγουντ, μοντέλα: όλες τους έφτασαν στην αυλή του αυτοκράτορα. Τη δεκαετία του 1980, αφήνει τη Ρώμη για την Place Vendome στο Παρίσι, αυτός, ο πιο γάλλος από τους ιταλούς σχεδιαστές, με αναπτυγμένη ευαισθησία για τις ποιότητες της υψηλής ραπτικής. Η καριέρα του ανθούσε: έντυσε τη Λιζ Τέιλορ στον γάμο της, ήταν υπερήφανος ότι έξι ηθοποιοί έχουν κερδίσει Οσκαρ ντυμένες από αυτόν: η Τζούλια Ρόμπερτς (σε μια vintage δημιουργία του το 1992), η Τζέσικα Λανγκ, η Κέιτ Μπλάνσετ, η Μερσέντες Ρούελ, η Σοφία Λόρεν, η Τζέσικα Τάντι.
Ο Βαλεντίνο, αριστοκράτης της πασαρέλας, οικοδεσπότης αξέχαστων γιορτών σε επαύλεις, πύργους και θαλαμηγούς, διασκεδάζει με τον Αντι Γουόρχολ και τη Μαντόνα, κάνει σκι στο Γκστάαντ, ασκεί τις εκκεντρικές του συνήθειες και φωτογραφίζεται στο Palazzo Mignanelli στη Ρώμη, περιτριγυρισμένος από τα πανταχού παρόντα και αγαπημένα του σκυλάκια pugs, ένα σύμβολο τόσο δικό του όσο και το κόκκινο χρώμα. Στο απίστευτο κάστρο του, λίγο έξω από το Παρίσι, διοργανώνει θρυλικά πάρτι προς τιμήν της Γκουίνεθ Πάλτροου, αλλά και της Κιμ Καρντάσιαν, καλλιεργώντας παράλληλα σπάνια τριαντάφυλλα.
Το 1998, πριν από πολλούς άλλους, πούλησε τον οίκο του για 300 εκατομμύρια δολάρια. Το 2006, έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής στο Παρίσι και έκανε μια σύντομη εμφάνιση δίπλα στη Μέριλ Στριπ στην ταινία «Ο διάβολος φοράει Prada». Το 2007, ανακοίνωσε την αποχώρησή του, ενώ ο Τζαμέτι τον ακολούθησε στην απόφασή του. Ο τελευταίος αυτοκράτορας αποχαιρέτησε τους πιστούς θαυμαστές του στη Ρώμη με μια θεαματική τριήμερη εκδήλωση. Με ένα πάρτι μπροστά στο Κολοσσαίο, μια ιστορική έκθεση στο Ara Pacis και μια επίδειξη υψηλής ραπτικής που, παραδόξως, δεν τελείωσε με ένα κόκκινο φόρεμα, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά με μια σειρά από υπέροχα ροζ φορέματα.
