Δύο χιλιάδες οκτακόσιες ενενήντα επτά: τόσες ήταν οι ημέρες που βρέθηκαν φορτωμένοι 24 ακτιβιστές με βαρύτατες κατηγορίες, από σύσταση εγκληματικής οργάνωσης μέχρι διευκόλυνση παράνομης εισόδου υπηκόων τρίτων χωρών και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Μπορούμε να το υπολογίσουμε και σε ώρες, είναι κάτι που δεν πρέπει να σ’ αφήνει ούτε τη νύχτα να ηρεμήσεις: 69.528. ‘Η και σε λεπτά: 4.171.680. Τελικά όλοι οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν πανηγυρικά την περασμένη εβδομάδα από όλες τις κατηγορίες. Οι πιο τολμηροί έπεσαν βραδιάτικα για να το γιορτάσουν στην κρύα, αλλά όμορφη θάλασσα της Λέσβου.
Οι αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Βορείου Αιγαίου (τον Φεβρουάριο του 2024) και του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου (την περασμένη Πέμπτη) είναι ιδιαιτέρως σημαντικές, καθώς αντικρούουν την προσπάθεια όχι μόνο της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και άλλων κυβερνήσεων της Ευρώπης, να ποινικοποιήσουν την ανθρωπιστική δράση. Σκεφτείτε το λίγο: άνθρωποι που παρέχουν βοήθεια σε πρόσφυγες, ή που μπορεί κάποια στιγμή και να βούτηξαν στη θάλασσα για να τους σώσουν όπως συνέβη με την κολυμβήτρια Σάρα Μαρντίνι, συλλαμβάνονται, κρατούνται για μήνες, παραπέμπονται σε δίκη με κατηγορίες που επισύρουν ως και 20 χρόνια φυλακή, δέχονται επιθέσεις από κυβερνητικούς αξιωματούχους, χαρακτηρίζονται διακινητές ή συνεργάτες των διακινητών, στιγματίζονται ως μέλη διεφθαρμένων ΜΚΟ, ταλαιπωρούνται για χρόνια, έως ότου αποκαλυφθεί τελικά ότι όλα ήταν ψέματα, όλα ήταν κατασκευασμένα, οι άνθρωποι ούτε οργάνωσαν αποστολές μεταναστών ούτε έκλεψαν, αλλά υπηρέτησαν απλώς τη συνείδησή τους.
Αναζήτησα μια αντίδραση του λαλίστατου συνήθως υπουργού Μετανάστευσης ή του ομοϊδεάτη του υπουργού Υγείας, όχι μια έκφραση λύπης για την πολύχρονη ταλαιπωρία των ανθρώπων, προς Θεού, αλλά κάτι πατριωτικό, όπως ότι η έντιμη ακτοφυλακή θα συνεχίσει να φρουρεί τα σύνορα της χώρας, ή κάτι επιθετικό, όπως ότι τα δικαστήρια δεν μπορούν να ασκούν μεταναστευτική πολιτική. Δεν βρήκα τίποτα. Αναζήτησα ένα σχόλιο στη χθεσινή πρωθυπουργική ανάρτηση των 1.618 λέξεων, νόμιζα ότι η εναρκτήρια φράση «Τι εβδομάδα κι αυτή!» περιλάμβανε και την οδύσσεια των συνανθρώπων μας, περίμενα έστω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προανήγγελλε μια προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αλλά τίποτα κι εδώ. Σιωπή.
Διάβασα κάπου ότι με όλη αυτή την υπόθεση διασύρεται η χώρα στο εξωτερικό και αναρωτιέμαι αν είναι έτσι ή, εν πάση περιπτώσει, αν ενδιαφέρει κανέναν. Το ότι κάποιοι δικαστές σε κάποια γωνιά της Ευρώπης τιμούν το λειτούργημά τους και αρνούνται να υποταχθούν στη γενικευμένη αντιμεταναστευτική υστερία δύσκολα σταματά, ή έστω φρενάρει, την όλο και πιο έντονη τάση αμφισβήτησης ή περιφρόνησης του διεθνούς δικαίου σε όλο τον κόσμο, με αφετηρία φυσικά την τραμπική Αμερική.
Τι μένει; Ενα αίσθημα ανακούφισης. Μια ανησυχία για την επόμενη φορά. Και μια φράση του Εντουαρντ Σαΐντ: «Ο ανθρωπισμός είναι η μόνη – και θα έλεγα η έσχατη – αντίσταση που διαθέτουμε απέναντι στις απάνθρωπες πρακτικές και αδικίες που παραμορφώνουν την ανθρώπινη ιστορία».
