Ετσι μπήκαμε στην κόλαση

Ηταν σαν σήμερα δέκα χρόνια πριν. Ημασταν μια παρέα στο καφενείο της Δεξαμενής. Απόγευμα, είχε δροσιά. Περάσαμε καλά αλλά και σαν να μας εμπόδιζε ένας αδιόρατος φόβος. Υστερα, με άλλη παρέα, δημοσιογράφων, καθίσαμε για φαΐ σε ένα εστιατόριο της Σκουφά. Τρωγοπίναμε αναλύοντας τις εξελίξεις. Υπήρχε η φήμη ότι θα προκηρυχθεί δημοψήφισμα αλλά πιστεύαμε ότι, τελικά, θα επικρατούσε η σύνεση. Ωσπου, γύρω στα μεσάνυχτα, μας πήρε τηλέφωνο άλλος φίλος και συνάδελφος. Σε πέντε λεπτά, μας είπε, ο Τσίπρας με διάγγελμα θα ανακοινώσει τη διενέργεια δημοψηφίσματος.  Αναστατωθήκαμε. Προσωπικά πήρα τηλέφωνο τραπεζικό παράγοντα. Με άκουσε έκπληκτος. «Πήγαινε σε ΑΤΜ να πάρεις μετρητά», μου συνέστησε ψύχραιμα. Δεν χρειαζόταν η ειδική γνώμη του για να το κάνω. Χωρίσαμε όλοι ανήσυχοι, με στόχο να πάμε στα αυτόματα μηχανήματα ανάληψης των τραπεζών. Ηταν ακόμα άδεια. Υστερα, στον δρόμο προς το σπίτι, γύρω από τα ΑΤΜ άρχισαν να σχηματίζονται ουρές. Λίγο μετά, στο ραδιόφωνο, η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ δήλωσε ότι το δημοψήφισμα είναι Ναι ή Οχι στην Ευρώπη.

Η χώρα έμπαινε στον χειρότερο εφιάλτη της. Ο Αλέξης Τσίπρας την έπαιζε στα ζάρια. Και οι ψηφοφόροι δεν το είχαν καν καταλάβει.