Εκκρεμότητες {LF}από την COP30

Μετά την τρίτη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τους Ωκεανούς στη Νίκαια, υπάρχουν πολλά να γιορτάσουμε, αλλά και πολλές εκκρεμότητες που πρέπει να αντιμετωπίσει ο κόσμος στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (COP30) στο Μπελέμ της Βραζιλίας, αργότερα φέτος.

Σκεφτείτε τι μένει να γίνει. Πρώτον, εξακολουθούμε να υστερούμε στον καθορισμό και την επιβολή της προστασίας των θαλασσών. Ακόμη και μετά τη Νίκαια, μόνο το 10% του ωκεανού προστατεύεται σήμερα με κάποιο τρόπο. Αυτό απέχει πολύ από το 30% που πρέπει να προστατεύσουμε μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Ακόμη χειρότερα, πολλές προστατευόμενες περιοχές προστατεύονται μόνο κατ’ όνομα. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει χρόνος για περισσότερες χώρες να δώσουν το παράδειγμα, μεταξύ άλλων και στην COP30.

Δεύτερον, τα δολάρια εξακολουθούν να μετράνε. Εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλο χάσμα μεταξύ αυτών που έχουν υποσχεθεί και αυτών που έχουν υλοποιηθεί. Σε παγκόσμιο επίπεδο, μόνο 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως διατίθενται για την προστασία των ωκεανών, λιγότερο από το 10% των αναγκών, ακόμη και όταν μελέτες δείχνουν ότι η προστασία του 30% των ωκεανών έως το 2030 θα μπορούσε να ξεκλειδώσει 85 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως έως το 2050. Στην πραγματικότητα, η ανακατεύθυνση των χρημάτων που διατίθενται για επιβλαβείς επιδοτήσεις αλιείας σε δέκα μόνο χώρες θα κάλυπτε το χρηματοδοτικό κενό για την προστασία των ωκεανών. Οι κυβερνητικές δαπάνες πρέπει να αποκαταστήσουν και όχι να αποδυναμώσουν αυτόν τον κρίσιμο πόρο.

Τρίτον, η σιωπή στη Νίκαια για τον τερματισμό του εθισμού μας στα ορυκτά καύσιμα ήταν εκκωφαντική. Παρόλο που ο κόσμος δεσμεύτηκε πριν από δύο χρόνια, στην COP28 στο Ντουμπάι, να απεξαρτηθεί από τα ορυκτά καύσιμα, το θέμα αυτό φαίνεται να αναμοχλεύεται σε κάθε πολυμερή συνάντηση. Με την κλιματική κρίση να αποτελεί υπαρξιακή απειλή για όλη τη ζωή στον γαλάζιο πλανήτη μας, η νέα ανεξέλεγκτη υπεράκτια ανάπτυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι αντίθετη προς όλους τους διακηρυγμένους στόχους μας.

Η COP30 αποτελεί την ιδανική πλατφόρμα για την ανακοίνωση νέων μέτρων προστασίας των θαλασσών και τη χρηματοδότηση των προσπαθειών διατήρησης στις αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς και για την οικοδόμηση ανθεκτικότητας στις ευάλωτες νησιωτικές και παράκτιες χώρες.

Εχουμε μια επιλογή. Μπορούμε να γίνουμε η γενιά που μετέτρεψε τη φιλοδοξία σε δράση, ή μπορούμε να αφήσουμε τα πιο σημαντικά παγκόσμια κοινά αγαθά μας να καταρρεύσουν ανεπανόρθωτα. Οι ωκεανοί δεν μπορούν να περιμένουν. Η COP30 πρέπει να φέρει αποτελέσματα.

Ο Τζον Κέρι είναι πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και ειδικός απεσταλμένος της προεδρίας της χώρας για το κλίμα