Μια ζωή αφιερωμένη στην ποίηση

Θα κυριολεκτούσε κανείς αν χαρακτήριζε τον ποιητή και εκδότη Γιάννη Κορίδη ως μια ζωή αφιερωμένη αποκλειστικά στην ποίηση, που όσο εμμονικός ήταν ο χαρακτήρας της άλλο τόσο διακριτική και αθόρυβη παρέμενε η διαχείρισή της. Από το 1952 που δημοσίευσε το πρώτο του ποιητικό βιβλίο με τον τίτλο «Με την ανατολή του ήλιου» σε ηλικία 16 μόνο χρόνων (είχε γεννηθεί στο χωριό του νομού Κοζάνης Μολόχα, το 1936) και το 1961 που δημιούργησε τον εκδοτικό οίκο «Ιωλκός», για εβδομήντα τρία συναπτά χρόνια τόσο με την προσωπική του ποιητική δημιουργία («Το πρόσωπο της γης», «Αφιέρωση», «Χρονολόγιο», «Η νύχτα της θάλασσας», «Κλειστός χώρος», «Σημείο αναφοράς») όσο και με την ετήσια έκδοση «Ποιητικό ημερολόγιο», ηλικίας τριάντα ετών φέτος, αλλά και μ’ έναν τεράστιο αριθμό ποιητικών συλλογών – γέννημα του εκδοτικού του οίκου (με ανάμεσά τους ονόματα όπως αυτά του Μάρκου Αυγέρη, του Νικηφόρου Βρεττάκου, του πατρός Γεωργίου Πυρουνάκη, της Δώρας Μοάτσου Βάρναλη, της Διαλεχτής Ζευγώλη – Γλέζου, του Δημήτρη Ποταμίτη, του Ρένου Αποστολίδη, του Ντίνου Σιώτη αλλά και πολλών άλλων) πλούτισε μ’ έναν συγκινητικά ανιδιοτελή τρόπο την ελληνική ποιητική βιβλιαγορά.

Ποιητής χαμηλών τόνων ο ίδιος, στον βαθμό που η βαθιά ανθρώπινη οδύνη και η εγκαρτέρηση όσο λιγότερο κραυγάζουν τόσο περισσότερο νόημα αποκτά η ανθρώπινη ζωή, θα έλεγε κανείς πως δύο του στίχοι, όπως «Υπάρχουν ποιητές που δεν έγραψαν ούτε ένα ποίημα / Αυτοί οι ποιητές έγιναν δέντρα, ποτάμια, θάλασσα», δεν συνιστούν μόνο την έκφραση μιας ιδεολογικής, κοσμοθεωρητικής στάσης, αλλά και μια βαθιά ανθρώπινη προσέγγιση του ποιητικού φαινομένου.