«Μουσική πέρα από σύνορα» στον Κήπο του Μεγάρου

Η «Συνάντηση στον Κήπο» είναι μια μουσική συνάντηση που εξελίσσεται σε γιορτή της συνύπαρξης, φέρνοντας κοντά ήχους και επιρροές από την Ελλάδα και τη Βραζιλία. Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες συνδιαλέγονται μέσα από τη μουσική, με έμφαση στον αυτοσχεδιασμό και την αλληλεπίδραση.

Το Σάββατο 14 Ιουνίου, στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ο πολυδιάστατος πιανίστας και συνθέτης Στάθης Αννινος συμπράττει με την εκφραστική Κατερίνα Πολέμη και το κουαρτέτο του, σε μια συναυλία που «μιλά» με πολλές γλώσσες.

«Δεν νομίζω πως υπάρχει πιο ταιριαστή μουσική ιδιοσυγκρασία από αυτή της Κατερίνας», λέει ο Στάθης Αννινος, η ψυχή πίσω από το κουαρτέτο και την ενορχήστρωση. «Η μουσική μας ταξιδεύει πέρα από γεωγραφία, αλλά και πέρα από προσωπικά όρια. Είμαστε όλοι διαφορετικοί, όμως αλληλοσυμπληρωνόμαστε. Μέσα από τα προσωπικά της βιώματα γεφυρώνει με φυσικότητα δύο πολύ διαφορετικούς πολιτισμικούς κόσμους. Αυτή η ένωση βρίσκεται στην καρδιά της παράστασης. Είμαστε όλοι διαφορετικοί, αλλά αλληλοσυμπληρωνόμαστε. Αυτό είναι και το πιο ουσιαστικό μήνυμα σήμερα: η ενότητα, το μοίρασμα, η συνύπαρξη».

Για την Κατερίνα Πολέμη η συναυλία είναι ένα «δημιούργημα του Στάθη, ο οποίος έχει ενορχηστρώσει πανέμορφα τραγούδια από διαφορετικές εποχές και μέρη της γης». Η προσδοκία της, όπως λέει, είναι να αφεθεί στη στιγμή. «Να ζήσω τους ήχους που δημιουργούνται από κάθε μουσικό, τις φωνές της χορωδίας, τη σύνδεση με το κοινό. Αυτή η παράσταση είναι μια εσωτερική εμπειρία όσο και μια δημόσια γιορτή».

Η επιλογή των τραγουδιών δεν υπακούει σε κάποιο θεματικό σχήμα, αλλά σε ένα βαθύ προσωπικό φίλτρο. «Τα τραγούδια που διαλέξαμε δημιουργούσαν ένα νόημα στην ψυχή μου. Αν και τα τραγούδια που θα πούμε έρχονται από την Ελλάδα, την Αγγλία, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, οι ενορχηστρώσεις του Στάθη εμπεριέχουν κόσμους ολόκληρους στο κάθε τραγούδι. Υπάρχουν έντονα στοιχεία μοντέρνας τζαζ, αλλά και κλασικής παιδείας τα οποία φέρει ο Στάθης. Αυτό το κράμα που φτιάχνει με πάει και εμένα ερμηνευτικά σε κάποια νέα μονοπάτια», λέει η Κατερίνα Πολέμη. «Αυτό ήταν το πρώτο βήμα. Μετά ήρθε η πολλή δουλειά, η μελέτη, ώστε να φτάσω σε μια προσωπική ερμηνεία. Οι ενορχηστρώσεις του Στάθη έχουν κόσμους μέσα τους. Μου ανοίγουν μονοπάτια».

Το κουαρτέτο του Στάθη Αννινου, ήδη ενεργό και με ξεχωριστή μουσική ταυτότητα, με ιδιαίτερα δημιουργικούς και δραστήριους μουσικούς της ελληνικής τζαζ και όχι μόνο σκηνής, αποτέλεσε το ιδανικό όχημα για να πάρει σάρκα και οστά αυτή η κοινή μουσική πρόταση. Οπως λέει ο συνθέτης και σολίστας, «η μουσική μας προσέγγιση είναι άλλοτε συγκινησιακή, άλλοτε ονειρώδης και άλλοτε ρυθμική κι εκρηκτική. Εύχομαι να συμπαρασυρθούμε και να το απολαύσουμε τόσο εμείς όσο και το κοινό, σε έναν από τους ομορφότερους κήπους της Αθήνας!».

Ο Νίκος Ξυδάκης

Ξεχωριστή στιγμή της βραδιάς θα είναι η παρουσία του Νίκου Ξυδάκη – «ένας δημιουργός με κοσμοπολίτικη ματιά, που γεφυρώνει την Ανατολή με τη Δύση με ένα προσωπικό και μοναδικό ύφος», όπως τον χαρακτηρίζει ο Στάθης Αννινος. Πρόκειται για μια συνεργασία με ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση. «Το τραγούδι “Μη φοβάσαι” είναι βαθιά υπαρξιακό. Οι στίχοι του Ρασούλη και η μουσική του Ξυδάκη δημιούργησαν μια ψυχή που ένιωσα πως θέλω να ξαναζωντανέψει. Το πρότεινα στην Κατερίνα, το ηχογραφήσαμε όλοι μαζί και το αγαπήσαμε. Οταν το έστειλα στον Νίκο Ξυδάκη, του άρεσε και του ζήτησα να συμμετάσχει στη συναυλία. Δέχτηκε με χαρά».

Η επαφή της Κατερίνας Πολέμη με το τραγούδι αυτό ήταν άμεση: «Το αγαπώ πολύ. Είναι ένα τραγούδι – υπενθύμιση ζωής: να μη φοβάσαι. Η ενορχήστρωση του Στάθη είναι σκοτεινή, groovy, με ένα παιχνίδισμα που με βοήθησε να μπω μέσα του και να το πω από την αρχή, με νέα φωνή. Η χημεία που αναπτύχθηκε με τους μουσικούς του κουαρτέτου έπαιξε επίσης τεράστιο ρόλο».

Η παράσταση περιλαμβάνει και νεανικές παρουσίες: η Λυκειακή Χορωδία και το παραδοσιακό σύνολο του Μουσικού Σχολείου Αλίμου συμμετέχουν, ενισχύοντας τον διαγενεακό χαρακτήρα της εκδήλωσης. «Για πρώτη φορά ενορχήστρωσα για χορωδία», σημειώνει με ενθουσιασμό η Πολέμη. «Η επαφή με τους νέους μουσικούς είναι συγκινητική. Δεν διδάσκουμε, συνυπάρχουμε».

Η μουσική του κουαρτέτου κινείται με άνεση ανάμεσα σε συγκίνηση, ονειρικότητα και ρυθμική ένταση. «Οι μουσικοί είναι όλοι σπουδαίοι και με πλούσια εμπειρία στη σκηνή της τζαζ», λέει ο Αννινος. «Αυτό μας επιτρέπει να αφήνουμε χώρο στον αυτοσχεδιασμό, να αφουγκραζόμαστε τη στιγμή».

Αν έπρεπε να παίξουν χωρίς καμία πρόβα; Η απάντηση του Αννινου είναι χαρακτηριστική: «Θα αφήναμε τη μουσική να μας οδηγήσει. Με ειλικρίνεια και ανοιχτωσιά. Αυτό είναι η ουσία της τζαζ και – ελπίζω – αυτής της βραδιάς».