Who is who

To PKK

To Eργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (κουρδικά: Partiya Karkerên Kurdistanê – PKK) είναι ένοπλη ομάδα που ξεκίνησε τη σύγκρουση με το τουρκικό κράτος στις αρχές της δεκαετίας του 1980, αρχικά επιδιώκοντας την ανεξαρτησία των Κούρδων, οι οποίοι πιστεύεται ότι αποτελούν περίπου το 15% του πληθυσμού της Τουρκίας. Ξεκινώντας από τα βουνά της Ανατολικής και Νότιας Τουρκίας, οι μαχητές του PKK εξαπέλυαν επιθέσεις σε στρατιωτικές βάσεις και αστυνομικούς σταθμούς της Τουρκίας. Αργότερα, η σύγκρουση εξαπλώθηκε και σε άλλες περιοχές της χώρας, με καταστροφικές επιθέσεις και χιλιάδες θύματα. Τα τελευταία χρόνια, ο τουρκικός στρατός έχει εκδιώξει τις δυνάμεις του PKK από μεγάλες πόλεις της Νοτιοανατολικής Τουρκίας και χρησιμοποιεί drones για να εξουδετερώνει ηγέτες και μαχητές της, περιορίζοντας την ικανότητα της ομάδας να οργανώσει επιθέσεις.

Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν

Ο Οτζαλάν γεννήθηκε σε μια αγροτική οικογένεια στο νοτιοανατολικό χωριό Ομερλί και οι πολιτικές του ιδέες διαμορφώθηκαν εν μέσω των βίαιων οδομαχιών μεταξύ αριστερών και δεξιών παράνομων μαχητικών οργανώσεων τη δεκαετία του 1970. Αποσχίστηκε από την τουρκική Αριστερά για να ιδρύσει το PKK το 1978, δεσμευόμενος να αγωνιστεί για ένα ανεξάρτητο κράτος του Κουρδιστάν αφού εγκατέλειψε τις σπουδές του στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Αγκυρας. Ο Οτζαλάν ηγείτο του PKK, που έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από την Τουρκία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ενωση, από τη Συρία μέχρι που η Τουρκία απείλησε με πόλεμο το 1998, αναγκάζοντας τη Δαμασκό να τον απελάσει. Συνελήφθη στην πρωτεύουσα της Κένυας, το Ναϊρόμπι, το 1999 και μεταφέρθηκε αεροπορικώς στην Αγκυρα φρουρούμενος από τούρκους κομάντος όπου καταδικάστηκε σε θάνατο. Η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη και έκτοτε παραμένει στη φυλακή.

Οι προσπάθειες

ειρηνικής επίλυσης

Πολλές προσπάθειες για κατάπαυση του πυρός ή για το τέλος της σύγκρουσης Τουρκίας – PKK έχουν γίνει, ξεκινώντας με μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός το 1993. Ολες όμως απέτυχαν, συχνά οδηγώντας σε μεγαλύτερη αιματοχυσία. Το 2011 ξεκίνησαν νέες ειρηνευτικές συνομιλίες, ωστόσο η διαδικασία κατέρρευσε το 2015 με κάθε πλευρά να κατηγορεί την άλλη για την αποτυχία. Ακολούθησε μια από τις πιο θανατηφόρες φάσεις της σύγκρουσης με πάνω από 7.000 νεκρούς στη Νοτιοανατολική Τουρκία.