Κάν’ το όπως στο Τόκιο

Η σύγχρονη Αθήνα έχει κληρονομήσει χρόνιες παθογένειες οι οποίες, σε συνδυασμό με την ετήσια προσέλευση περίπου 7 εκατ. επισκεπτών – οι περισσότεροι κατά τη θερινή περίοδο – λειτουργούν επιβαρυντικά για το αστικό περιβάλλον. Η απαραίτητη χρήση κλιματιστικών (θέρμανση ή ψύξη), καθώς και η αυξημένη χρήση ηλεκτρικών συσκευών επιβαρύνουν το δίκτυο ηλεκτροδότησης. Οι ανάγκες σε νερό αυξάνονται δραματικά. Ο όγκος των απορριμμάτων αυξάνεται αναλογικά. Επομένως, οφείλουμε να βρούμε βιώσιμες και πράσινες λύσεις για τη διαχείριση του φαινομένου, που θα βελτιώνουν τη διαβίωση στην πρωτεύουσα.

Στο Τόκιο, όπου βρέθηκα προ ημερών εκπροσωπώντας την ΕΕ για διμερείς επαφές με την ιαπωνική κυβέρνηση και παραγωγικούς φορείς, παρατήρησα τη στρατηγική που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια και έχει φέρει απτά αποτελέσματα. Το Τόκιο είναι μια φιλική πόλη και η ακολουθούμενη πολιτική «Smart Energy Saving» επιβάλλει μια σειρά από μέτρα, όπως η οριζόντια χρήση οικιακών συσκευών χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης, κτιριακές υποδομές, υλικά όσο και λειτουργία κτιρίων με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κ.λπ. Επίσης, η χρήση του αυτοκινήτου είναι εξαιρετικά περιορισμένη, καθώς εκ του νόμου απαγορεύεται η κατοχή αυτοκινήτου χωρίς πάρκινγκ. Ταυτόχρονα οι Ιάπωνες έχουν επενδύσει σε εξαιρετικά μέσα μαζικής μεταφοράς και όπου χρειάζεται να οδηγήσουν, τα οχήματα είναι ηλεκτρικά.

Ανάλογες πρακτικές διαπίστωσα όταν επισκέφτηκα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Υπάρχουν πόλεις μέσα στις πόλεις (Sustainable Cities) στις οποίες έχει δημιουργηθεί ένα βιώσιμο αστικό οικοσύστημα που αυξάνει την ενεργειακή και υδατική απόδοση των κτιρίων. Αξιοποιώντας δε καινοτόμες πολεοδομικές μεθόδους και δενδροφύτευση, ρίχνει τη θερμοκρασία έως και 10 βαθμούς σε σχέση με το κέντρο της πόλης.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα, η λύση είναι στις βιώσιμες πολιτικές, στην αξιοποίηση κατάλληλων υλικών, στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και την οργανωμένη φύτευση πρασίνου. Και ασφαλώς, στην ισχυρή πολιτική βούληση, στη διάθεση σύγκρουσης με πελατειακές και μικροπολιτικές λογικές και ενδεχομένως οικονομικά συμφέροντα. Ας τολμήσουμε!

Ο Νικόλας Φαραντούρης είναι ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ