Επιστροφή στη δοκιμασμένη συνταγή

Και ξαφνικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε! Εκανε ανασχηματισμό, προανήγγειλε σχέδιο εκσυγχρονισμού του σιδηροδρόμου με καθυστέρηση 2 ετών, ανακοίνωσε ενισχύσεις για όσους πληρώνουν ενοίκιο και για τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Σαν να ξύπνησε από μια παρατεταμένη περίοδο κατάθλιψης και να ξαναβρήκε την ενεργητικότητά του. Στην ουσία δεν κάνει τίποτα διαφορετικό τώρα από ο,τι έκανε στην πρώτη τετραετία. Τότε ακολούθησε το μοντέλο της «διαρκούς προεκλογικής εκστρατείας» με συνεχείς περιοδείες και εξαγγελίες είτε σε μικρές συγκεντρώσεις είτε με παρεμβάσεις στα social media και στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης.

Αυτό που τον διαφοροποίησε από τους πολιτικούς της προηγούμενης γενιάς ήταν η επικοινωνιακή ενασχόληση με θέματα της καθημερινής ζωής. Στην Ελλάδα είχαμε συνηθίσει τους πρωθυπουργούς να μας μιλάνε για τα «μεγάλα», για την εξωτερική πολιτική, για τους μισθούς, για τα έργα υποδομής. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως μιλούσε και για την ανάγκη να κάνουν οι γυναίκες τεστ ΠΑΠ και οι γονείς να ελέγχουν τη χρήση του κινητού από τους εφήβους. Αυτή είναι μια αποτελεσματική επικοινωνιακή τακτική γιατί συνδέει τον πολιτικό με ομάδες κοινού που δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με την πολιτική και δεν έχουν ισχυρές ιδεολογικές ταυτίσεις. Αν δουν όμως σε μια εκπομπή έναν πολιτικό να τους μιλάει για κάτι απλό που τους απασχολεί, επηρεάζονται θετικά.

Μετά το σοκ των ευρωεκλογών και την υπερβολική ανησυχία που φαίνεται ότι προκάλεσαν στην κυβέρνηση (και στον Πρωθυπουργό προσωπικά) οι αντιδράσεις για τη στάση τους μετά την τραγωδία των Τεμπών, ήρθε λοιπόν η ώρα της επανεκκίνησης. Δεν βλέπουμε κάτι νέο. Παρατηρούμε επιστροφή στη δοκιμασμένη συνταγή που περιγράψαμε: κινητικότητα συνεχής, επαφή με τον κόσμο, συχνές εξαγγελίες μέτρων και ενασχόληση και με τα καθημερινά. Και προσευχές να μη συμβεί καμιά «στραβή» και αποκαλυφθεί πάλι η αποτυχία στην μεταρρύθμιση του κράτους!

Αυτά από την κυβερνητική πλευρά. Και η αντιπολίτευση τι κάνει; Ας πάρουμε το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ. Την προηγούμενη εβδομάδα μάθαμε από στοιχεία της Ευρωπαικής Ενωσης ότι η Ελλάδα κατατάσσεται στη δεύτερη χειρότερη θέση (ξεπερνάει μόνο την Εσθονία) με κριτήριο τις μη καλυπτόμενες ανάγκες υγείας. Η δημόσια δαπάνη υγείας βρίσκεται στο 5,9% του ΑΕΠ ενώ ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 8,8. Δραματική υστέρηση δηλαδή… Θα περιμέναμε από το κόμμα που δημιούργησε το ΕΣΥ και που δηλώνει σοσιαλδημοκρατικό, την ίδια μέρα που έγιναν γνωστά τα στοιχεία αυτά να ανεβάσει το θέμα, κινητοποιώντας όλα τα στελέχη που το εκπροσωπούν στα ΜΜΕ. Θα περιμέναμε μια δυναμική εκστρατεία στα social media που θα αναδείκνυε την υστέρηση της χώρας, θα έδειχνε τις ευθύνες της κυβέρνησης και με απλά λόγια θα παρουσίαζε τη δική του πρόταση για να αλλάξει η κατάσταση αυτή. Θα συνδύαζε την κληρονομιά του Γεννηματά με τις ανάγκες και τις δυνατότητες της εποχής μας. Το παράδειγμα δείχνει ότι υπάρχει έλλειψη αντανακλαστικών της αντιπολίτευσης στην παραγωγή πολιτικής και στην επικοινωνία. Και όσο συνεχίζεται, η κυβέρνηση θα κερδίζει χρόνο και χώρο.

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολογος, διευθυντής Marketing της Alter Ego Media