Βρίσκει τη γαλήνη στο Αγιον Ορος

Ο Κάρεν Χατσάνοφ, γεννημένος στη Μόσχα το 1996, είναι ένας από τους κορυφαίους ρώσους τενίστες της γενιάς του, με βαθιές ρίζες στον Καύκασο. Η καταγωγή του είναι πολυπολιτισμική: ο πατέρας του είναι αρμενικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του έχει ρίζες από τη Γεωργία. Το επίθετο «Khachanov» προέρχεται από το αρμενικό «Khachanyan», χαρακτηριστικό επώνυμο της αρμενικής διασποράς. Ο ίδιος έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις του πως, παρότι θεωρεί τον εαυτό του Ρώσο, είναι περήφανος για την αρμενική και γεωργιανή κληρονομιά του, η οποία τον βοήθησε να διαμορφώσει μια ισχυρή αίσθηση ταυτότητας και χαρακτήρα.

Η οικογένειά του έχει έντονη αθλητική και επιστημονική παράδοση. Ο πατέρας του ήταν πρώην βολεϊμπολίστας και στη συνέχεια στράφηκε στην Ιατρική, ενώ και η μητέρα του εργάζεται στον ιατρικό τομέα.

Καθώς ο κόσμος του επαγγελματικού τένις στρέφει την προσοχή του στην ευρωπαϊκή χωμάτινη σεζόν, o Xατσάνοφ είναι ο αθλητής που ξεχωρίζει όχι μόνο για το δυνατό του σερβίς και το σταθερό του παιχνίδι από τη βασική γραμμή, αλλά και για την εσωτερική του αναζήτηση και την πνευματική του πίστη. Ο ηλικίας 28 ετών ρώσος τενίστας δεν διστάζει να δηλώσει ευθαρσώς: «Στο Αγιον Ορος βρίσκω την αληθινή ειρήνη».

Πιστός ορθόδοξος, ο Χατσάνοφ δεν διστάζει να σταυροκοπηθεί στο τέλος κάθε αγώνα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. «Ευχαριστώ τον Θεό ό,τι κι αν συμβεί», λέει συχνά στους δημοσιογράφους. Για εκείνον, η πίστη δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο, αλλά δομικό μέρος της προσωπικότητας και της ζωής του.

Προσωπική παράδοση

Από το 2021, ο Χατσάνοφ έχει καθιερώσει μια ετήσια επίσκεψη στο Αγιον Ορος, την ιερή χερσόνησο του Αιγαίου που φιλοξενεί 20 ορθόδοξα μοναστήρια και περισσότερους από 1.400 μοναχούς. Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους πνευματικούς τόπους της Ορθοδοξίας, γνωστό και ως «Αγιον Ορος των Ελλήνων», όπου η πρόσβαση επιτρέπεται μόνο σε άνδρες και κατόπιν ειδικής άδειας.

«Είναι η νήσος των αγίων. Ολες οι ορθόδοξες παραδόσεις εκπροσωπούνται εκεί. Κάθε φορά που πηγαίνω, επιστρέφω με καθαρό μυαλό, ηρεμία και ψυχική ισορροπία. Εκεί βρίσκω τον εαυτό μου και την πίστη μου», εξομολογείται ο ρώσος τενίστας.

Οι επισκέψεις του δεν έχουν τίποτα το επιφανειακό. Δεν πρόκειται για τουριστική περιήγηση, αλλά για συνειδητό πνευματικό προσκύνημα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τη σωματική φθορά του επαγγελματισμού.

Ο Χατσάνοφ, παρότι γέννημα-θρέμμα της Μόσχας, έχει στενούς δεσμούς με την Ισπανία και ειδικά τη Βαρκελώνη. Από το 2014, όταν τον ανέλαβε ο ισπανός προπονητής Γκάλο Μπλάνκο, η Καταλωνία έγινε ένα από τα σημεία αναφοράς της καριέρας του. Προπονείται συχνά στο κέντρο 4Slam Tennis και συμμετέχει ανελλιπώς στο τουρνουά Godó.

«Λατρεύω τη Βαρκελώνη. Τη νιώθω σαν δεύτερο σπίτι μου. Μου αρέσει να περπατάω στα σοκάκια, να επισκέπτομαι τη Σαγράδα Φαμίλια, την Κάζα Μπατλό, το Πάρκο Γκουέλ. Και φυσικά το αγαπημένο μου σημείο είναι η Μονσεράτ», λέει με ενθουσιασμό.

Μάλιστα, όταν παντρεύτηκε τη σύντροφό του Βερόνικα Σκλιάεβα, επέλεξαν να κάνουν τη γαμήλια δεξίωση σε παραλία της Βαρκελώνης. Παρόλο που έβρεχε επί τρεις ημέρες, δεν το μετανιώνουν: «Λένε πως η βροχή φέρνει τύχη», χαμογελάει ο τενίστας. Ο θρησκευτικός γάμος έγινε στη Ρωσία, σε αυστηρά ορθόδοξη τελετή.

Σκακιστής και διανοούμενος

Είναι ένας τενίστας με ψυχή διανοούμενου και μυαλό σκακιστή. Η ήρεμη φιγούρα του Χατσάνοφ ξεγελά. Πίσω από τον παίκτη με τα δυνατά χτυπήματα και τη φυσική δύναμη, υπάρχει ένας άνθρωπος που αγαπά το σκάκι, τη γλώσσα και τον στοχασμό. Μιλά άπταιστα ισπανικά, τα οποία έμαθε μόνος του, επειδή «όλη η ομάδα του κάποτε ήταν Ισπανοί» και ήθελε να επικοινωνεί ουσιαστικά μαζί τους.

Ο ισπανός προπονητής του, Pepo Clavet, είναι λάτρης του σκακιού – πάθος που μοιράζονται. «Ο Πέπο είναι πολύ καλύτερος, αλλά τον έχω κερδίσει μερικές φορές. Είναι ωραίο να ανταγωνίζεσαι και έξω από το κορτ», σχολιάζει.

Ο Κάρεν Χατσάνοφ είναι ένας τενίστας διαφορετικός. Ενας αθλητής με πνευματικότητα, με πίστη, με εσωτερική πειθαρχία, που δεν βρίσκει την ισορροπία του στα χρήματα ή στη δόξα, αλλά στις στιγμές σιωπής ενός κελιού στο Αγιον Ορος.

Και ίσως γι’ αυτό, σε κάθε του αγώνα, ακόμα και όταν δεν τον παρακολουθεί κανείς, συνεχίζει να σταυροκοπιέται ήσυχα, υπενθυμίζοντας στον εαυτό του – και σ’ εμάς – ότι πάνω από όλα είναι άνθρωπος με πίστη και αξίες.