Το προσωπικό του «Πιστεύω»

Τις ημέρες που ετοιμαζόταν να χειροτονηθεί ιερέας, το 1969, ο Φραγκίσκος είχε γράψει τη δική του ομολογία πίστεως, μια προσωπική προσευχή:

«Θέλω να πιστεύω στον Θεό Πατέρα, που με αγαπάει σαν παιδί Του, και στον Ιησού, τον Κύριο, που εμφύσησε το Πνεύμα Του στη ζωή μου για να με κάνει να χαμογελώ και να με οδηγήσει έτσι στην Αιώνια Βασιλεία της ζωής.

Πιστεύω στην ιστορία μου, που τη διαπέρασε το βλέμμα αγάπης του Θεού, ο οποίος, μια ανοιξιάτικη μέρα, στις 21 Σεπτεμβρίου, ήρθε κοντά μου για να με καλέσει να τον ακολουθήσω.

Πιστεύω στον πόνο μου, που είναι άγονος εξαιτίας του εγωισμού, στον οποίο βρίσκω καταφύγιο.

Πιστεύω στη μικρότητα της ψυχής μου, που προσπαθεί να απομυζά χωρίς να δίνει… χωρίς να δίνει.

Πιστεύω ότι οι άλλοι είναι καλοί και ότι οφείλω να τους αγαπώ χωρίς φόβο, και χωρίς ποτέ να τους προδώσω επιδιώκοντας τη δική μου ασφάλεια.

Πιστεύω στη θρησκευτική ζωή.

Πιστεύω ότι θέλω να αγαπώ πολύ.

Πιστεύω στον καθημερινό, διάπυρο θάνατο, από τον οποίο δραπετεύω, ο οποίος ωστόσο μου χαμογελάει καλώντας με να τον αποδεχτώ.

Πιστεύω στην υπομονή του Θεού, που με καλωσορίζει, καλή σαν καλοκαιρινή νύχτα.

Πιστεύω ότι ο πατέρας μου είναι στον ουρανό μαζί με τον Κύριο.

Πιστεύω στην Παναγία, τη μητέρα μου, που με αγαπάει και που δεν θα με αφήσει ποτέ μόνο. Και περιμένω την έκπληξη της κάθε μέρας, με την οποία θα εκδηλωθεί η αγάπη, η δύναμη, η προδοσία και η αμαρτία, που θα με συνοδέψουν ως την ύστατη συνάντηση με αυτό το εκπληκτικό πρόσωπο που δεν ξέρω πώς είναι, από το οποίο διαρκώς δραπετεύω, αλλά θέλω να το γνωρίσω και να το αγαπήσω»