Ο πατέρας μου ο σίριαλ κίλερ

Ολα ξεκινούν με ένα χαμόγελο. Οχι όμως από εκείνα που σε καθησυχάζουν και σου φτιάχνουν τη διάθεση, αλλά από αυτά που σου παγώνουν το αίμα. Γιατί στο «Happy face», τη νέα βιογραφική true crime σειρά της Cosmote TV, η φατσούλα με τη χαρακτηριστική χαρούμενη έκφραση παραπέμπει στα εγκλήματα ενός κατά συρροή δολοφόνου. Η καινούργια δουλειά των εξαιρετικά επιτυχημένων παραγωγών Ρόμπερτ και Μισέλ Κινγκ («The Good Wife», «The Good Fight», «Evi») βασίζεται στην αυτοβιογραφία της Μελίσα Μουρ «Shattered Silence» όπου περιγράφει τα βιώματά της ως κόρη του κατά συρροή δολοφόνου Κιθ Χάντερ Τζέσπερσον. Ο πατέρας της έμεινε γνωστός με το παρατσούκλι «Happy Facer Killer» εξαιτίας των χαμόγελων με τα οποία έκλεινε τις πολυάριθμες επιστολές που έστειλε στις αμερικανικές Αρχές και τα μέσα ενημέρωσης, επιζητώντας την προσοχή κάθε φορά που αφαιρούσε τη ζωή μιας γυναίκας από τις συνολικά οκτώ που βίασε και δολοφόνησε.

Η σειρά απομακρύνεται από την ακριβή αφήγηση της πραγματικής ιστορίας και επικεντρώνεται στη Μελίσα, στη ζωή της οποίας επιχειρεί να επιστρέψει ο πατέρας ύστερα από δεκαετίες. Η γυναίκα με επιμέλεια έχει κρύψει μέχρι τώρα τη σχέση της μαζί του, αλλάζοντας το όνομά της και κόβοντας κάθε επικοινωνία μαζί του, όμως ο εγωκεντρικός της πατέρας εφευρίσκει ένα τέχνασμα για να τη φέρει ξανά κοντά του. Ζητάει να της εξομολογηθεί τη δολοφονία μίας ακόμα γυναίκας που υποστηρίζει ότι διέπραξε χωρίς να το αποκαλύψει στο δικαστήριο, το οποίο ετοιμάζεται να εκτελέσει σε λίγες εβδομάδες έναν άλλο άνδρα. Γνωρίζει πολύ καλά, άλλωστε, ότι η κόρη του, δουλεύοντας ως μακιγιέρ στα παρασκήνια μιας εκπομπής εγκλημάτων, δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να ασχοληθεί με την υπόθεση.

Η Μελίσα εκκινεί αναγκαστικά έναν αγώνα ενάντια στον χρόνο προκειμένου να σταματήσει την εκτέλεση ενός αθώου, ενώ η νέα επαφή της με τον πατέρα της ξυπνάει τις μνήμες από την παιδική της ηλικία και τις αναμοχλεύει τις εσωτερικές της πληγές που δεν έχουν ακόμα επουλωθεί. Αποκαλύπτει την πραγματική της ταυτότητα στον τηλεοπτικό αέρα, ανατρέποντας την ήρεμη καθημερινότητα της οικογένειάς της, η οποία βρίσκεται να στροβιλίζεται μαζί της σε έναν κυκλώνα εξελίξεων. Η ανάγκη της να αποκαταστήσει τη σχέση της με τον πατέρα της συγκρούεται με τη βαναυσότητα των εγκλημάτων του, την αποστροφή που νιώθει για εκείνον εξαιτίας της κοινωνικής περιθωριοποίησής της ως παιδιού μετά τη σύλληψή του και της δυσλειτουργικής επικοινωνίας που είχε όλα αυτά τα χρόνια με τη μητέρα και τα αδέλφια της. Πολύ το σκοτάδι που έρχεται ξανά στην επιφάνεια μαζί της και ακόμα περισσότερα τα διλήμματα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη.

ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ. Στα οκτώ επεισόδια του πρώτου κύκλου της σειράς, που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε σε δημοσιογραφικό preview, το ενδιαφέρον για την εξέλιξη της σειράς ήταν έντονο. Ωστόσο, η αφήγηση σε στιγμές έπαιρνε αναμενόμενες τροπές, χαλώντας το σασπένς και υιοθετώντας αφηγηματικά κλισέ. Η ερμηνεία της Αναλέι Ασφορντ στον ρόλο της Μελίσα ήταν αρκετά πειστική, ισορροπώντας ανάμεσα σε μια τραυματική υπόσταση της ηρωίδας και της ανάγκης αποδοχής του προβληματικού παρελθόντος της ώστε να αγκαλιάσει τελικά ένα καλύτερο μέλλον. Ο Ντένις Κουέιντ, στον ρόλο του διαταραγμένου Κιθ, του έδωσε περισσότερο μια καρικατουρίστικη διάσταση, που στέρησε λίγη από την επιβλητικότητά του πίσω από τα κάγκελα της φυλακής που το σενάριο επιχειρούσε διαρκώς να τονίσει. Τα παράλληλα μηνύματα της σειράς για όλα τα κακώς κείμενα του νομικού συστήματος της Αμερικής, όπως και της εύκολης στοχοποίησης ενός μαύρου άνδρα λόγω της καταγωγής του, του ρατσισμού μέσα κι έξω από τα κάγκελα και της διαφθοράς, λειτούργησαν καλά. Οπως βέβαια και η σαφής εικόνα της σύγχρονης τηλεοπτικής πραγματικότητας που με πρόσχημα την αποκάλυψη της αλήθειας και της αποκατάστασης της δικαιοσύνης εκμεταλλεύεται τους ευάλωτους και αγγίζει μόνο επιφανειακά την πραγματικότητα τόσο όσο για να κάνει ακροαματικότητες μεγάλες, αλλά δεν προχωράει εις βάθος για να φέρει την αλλαγή. Τα θέματα της μετάνοιας, της συνυπευθυνότητας, της λύτρωσης και των κοινωνικών προκαταλήψεων επανέρχονται διαρκώς μέσα από τις συζητήσεις των ηρώων και δίνουν αφορμή να σκεφτεί ο θεατής και τη δική του θέση απέναντι σε αυτά, ενώ η σειρά παρασύρεται στο ρεύμα της μόδας για ιστορίες αληθινών εγκλημάτων.