Η ιστορική τομή {LF}ως παρένθεση

Γνωρίζοντας ότι είναι λάθος δημοσιογραφικά να κάνουμε προβλέψεις – δεν είναι δουλειά μας να προβλέψουμε το μέλλον, όχι γιατί είναι η δουλειά κάποιου άλλου, αλλά γιατί το μέλλον δεν προβλέπεται – με τρώνε καιρό τα δάχτυλά μου να γράψω μια σκέψη που έχω εν είδει «πρόβλεψης». Νιώθω ότι ένα από τα πολύ λίγα – αν όχι το μόνο – για τα οποία θα μνημονεύεται στο μέλλον η κυβερνητική θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι η ψήφιση του νομοσχεδίου για την ισότητα στον γάμο στις αρχές του 2024. Ηταν τομή το νομοσχέδιο αυτό. Οχι μόνο γιατί ήταν μια εκκρεμότητα της ελληνικής πολιτείας προς ένα μέρος των πολιτών της. Οχι μόνο επειδή ήταν ένα κομμάτι ασφάλτου που έλειπε χρόνια από τον δρόμο προς την ισονομία των πολιτών με αποκλειστική ευθύνη του κράτους. Ούτε επειδή γίναμε, όπως έγραψαν πολλά ξένα μέσα ενημέρωσης, η πρώτη ορθόδοξη χριστιανική χώρα που θεσμοθέτησε την ισότητα στον γάμο για τους πολίτες της. Ολα αυτά είναι λεπτομέρειες. Ο λόγος για τον οποίο ήταν μια πραγματική τομή αυτό το νομοσχέδιο, ήταν ότι αποτελεί μια από εκείνες τις φορές που η πολιτική πραγματώνει ενσώματα τον σκοπό της: να κάνει τις ζωές των πολιτών υπολογίσιμα καλύτερες.

Τομές, για να μην είμαι άδικος, ήταν και άλλα νομοσχέδια που εισηγήθηκε και ψήφισε η κυβέρνηση. Οπως αυτό για την ίδρυση μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων. Είναι τομή ανεξάρτητα αν γίνεται με σωστό ή λάθος τρόπο, ανεξάρτητα από τις αιτιάσεις έγκυρων συνταγματολόγων περί παράκαμψης της συνταγματικής απαγόρευσης. Ας επιστρέψουμε όμως στον νόμο 5089/2024 για την ισότητα στον γάμο. Δεν προβλέφθηκε ποτέ η δυνατότητα απόκτησης τέκνου μέσω παρένθετης μητέρας στην Ελλάδα. Αυτό που νομοθετήθηκε ήταν η αναγνώριση γονεϊκών σχέσεων που δημιουργήθηκαν στο εξωτερικό. Στο άρθρο 11 του νόμου εντάσσονταν τα παιδιά που γεννήθηκαν μέσω παρένθετης μητέρας στο εξωτερικό ώστε να αναγνωριστούν γονεϊκοί ρόλοι στους γονείς τους στην Ελλάδα ανεξαρτήτως φύλου. Και έρχεται πριν από λίγες μέρες μια προωθούμενη από το υπουργείο Δικαιοσύνης νομοθετική ρύθμιση, αποσκοπώντας να αποκλείσει ρητά τη δυνατότητα προσφυγής ζεύγους ανδρών ή μόνου άνδρα στην παρένθετη κύηση. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν ποτέ, με τον ν. 5089/2024 απλώς έπαψαν τα παιδιά που έχουν αποκτηθεί με παρένθετη κύηση από ομόφυλα ζευγάρια στο εξωτερικό να είναι νομικά «γκρίζα» για την ελληνική έννομη τάξη. Η προωθούμενη τροπολογία αναφέρει ότι: «Δεν συνιστά ιατρική αδυναμία κυοφορίας κατά την έννοια του παρόντος η αδυναμία κυοφορίας λόγω φύλου.

Η δικαστική άδεια ισχύει μόλις η δικαστική απόφαση που την παρέχει καταστεί αμετάκλητη». Επιχειρείται εν ολίγοις να «γκριζαριστούν» εκ νέου αυτά τα παιδιά και τα γονεϊκά δικαιώματα των γονιών τους. Οι πολιτικές-τομές δεν αρκεί να τις ψηφίζεις. Νοηματοδοτούνται πολιτικά και ιδεολογικά όταν τις στηρίζεις με διάρκεια. Την έχουμε εμπεδώσει τη στροφή της κυβέρνησης. Αναρωτιέμαι τι θα πει ο ιστορικός του μέλλοντος. Ποια θα θεωρηθεί η μεγαλύτερη τομή της κυβέρνησης; Ειδικά όταν τη μια μέρα ψηφίζεις την ισότητα και την επόμενη μέρα τη ροκανίζεις. Ποιος ξέρει; Μπορεί ο ιστορικός να πει πως τομή είναι και να κάνεις τα πάντα ώστε το ιστορικό να μοιάζει πια με παρένθεση.