Και τώρα; Ποιος θα σας μαζεύει τις ελιές; {CR}

Κάποιος πιο πονηρεμένος από μένα θα έλεγε πως δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία ποιο υπουργείο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ανέλαβε ο Μάκης Βορίδης. Αλλωστε στο επιτελικό/ετσιθελικό σύστημα διακυβέρνησης που εγκαινιάστηκε το 2019 μικρή δυνατότητα δράσης και χάραξης πολιτικής έχουν οι υπουργοί. Ο υπερσυγκεντρωτισμός βαπτίστηκε αποτελεσματικότητα ενώ η κατανομή αρμοδιοτήτων και η αποκέντρωση εξουσιών ενοχοποιήθηκαν ως γραφειοκρατία. Ετσι κι ο Μάκης Βορίδης λίγα απ’ όσα πιθανώς να ήθελε θα μπορεί να εφαρμόσει, ενώ οι όποιες κινήσεις του θα μπορούσαν κάλλιστα να πιστωθούν και στον πολιτικό του προϊστάμενο. Απλώς φαίνεται πιο έντονος ο όποιος συμβολισμός. Κάποιοι θα έλεγαν ότι ο Πρωθυπουργός στέλνει ακόμα μηνύματα στο κόμμα του. Ολη αυτή η αλλαγή πλεύσης τους τελευταίους μήνες όμως δεν είναι μια απλή αποστολή μηνυμάτων προς το δεξιό του ακροατήριο. Καταντάει σπαμάρισμα και, ως γνωστόν, το σπαμάρισμα ούτε στον παραλήπτη αρέσει, γιατί θεωρεί είτε πως τον έχεις για χαζό είτε πως γίνεσαι λιγάκι φορτικός.

Ο Μάκης Βορίδης πάντως χάρηκε με το υπουργείο που ανέλαβε. Εσπευσε να ευχαριστήσει τον Πρωθυπουργό για την τοποθέτησή του στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου δηλώνοντας πως «εντολή του είναι να οργανώσει τις επιστροφές των παράνομων μεταναστών». Μια από τις πρώτες του κινήσεις ήταν η απόσυρση νομοθετικής διάταξης για την παράταση προθεσμιών χορήγησης νέου τύπου άδειας διαμονής σε μετανάστες. Μιλάμε φυσικά για την παράταση προθεσμιών αδειών διαμονής για προσωρινή απασχόληση στην αγροτική οικονομία αλλά και την παράταση των προθεσμιών αιτήσεων για τη χορήγηση της άδειας διαμονής του άρθρου 193 του Ν. 5078/2023 (Α’ 211) περί χορήγησης νέου τύπου άδειας διαμονής για εργασία σε πολίτες τρίτων χωρών, όπως αυτή προσδιορίζεται στην παρ. 4 του ανωτέρω άρθρου 193. Τι λέει όμως αυτό το άρθρο 193 του Ν. 5078/2023 που θέσπισε η ίδια αυτή κυβέρνηση και που στέλεχός της τώρα, για να ζαχαρώσει το όποιο κοινό του, αναστέλλει την ψήφιση της παράτασης των προθεσμιών που εισήγαγαν οι προκάτοχοί του; Προβλέπει τη χορήγηση «νέου τύπου άδειας διαμονής» σε πολίτες τρίτων χωρών κι έτσι αυτοί μπορούν να αποκτήσουν δικαίωμα πρόσβασης σε εξαρτημένη εργασία ή παροχή υπηρεσιών/έργου εάν: 1) Εχουν προσφορά εργασίας από εργοδότη στην Ελλάδα. 2) Διέμεναν στη χώρα χωρίς άδεια έως τις 30 Νοεμβρίου 2023. 3) Συνεχίζουν να διαμένουν στην Ελλάδα. 4) Εχουν τουλάχιστον τρία συνεχή έτη παραμονής, αποδεικνυόμενα με έγγραφα βέβαιης χρονολογίας.

Στην ουσία λοιπόν η απόσυρση της διάταξης παράτασης προθεσμιών δεν οδηγεί στην απομάκρυνση των μεταναστών από την ελληνική επικράτεια – όπως θα ήθελε να φανεί η ρητορική Βορίδη – αλλά μάλλον στην καταδίκη τους σε αδήλωτη εργασία και στην περαιτέρω επισφάλεια τόσο για τους ίδιους όσο και για τον αγροτικό τομέα που εξαρτάται από αυτούς. Τόσο αποτελεσματικό… Τόσο επιτελικό… Το ερώτημα που προκύπτει, λοιπόν, είναι σαφές: Μετά την απόσυρση της ρύθμισης, ποιος θα μαζεύει τις ελιές; Γιατί, απ’ όσο θυμάμαι, εργατικά χέρια δεν υπάρχουν και ο Ελληνας ελιές δεν καταδέχεται να μαζέψει.