Αν δεν συζητάμε {LF}για ανισότητες, {LF}αυτές δεν υπάρχουν!

Στο τελευταίο επεισόδιο της καθημερινής σαπουνόπερας «Τραμπ 2.0», η κυβέρνηση του νέου Προέδρου έκανε ένα θαρραλέο βήμα ώστε να απελευθερώσει την αμερικανική κοινωνία από την αβάσταχτη τυραννία λέξεων όπως «ισότητα», «μειονότητα», «μη δυαδικότητα», «σεξουαλικότητα» αλλά και «κλιματική κρίση», «ποικιλία», «ιθαγενής Αμερικανός» και πολλών άλλων λέξεων. Οπως έγραψαν οι «New York Times» τις προάλλες, οι παραπάνω όροι (και πολλοί ακόμα) εμφανίστηκαν σε κυβερνητικά σημειώματα, σε επίσημες και ανεπίσημες οδηγίες υπηρεσιών και σε άλλα έγγραφα που εξέτασε η εφημερίδα. Κάποιοι διέταξαν την αφαίρεση αυτών των λέξεων από ιστοσελίδες που απευθύνονται στο κοινό ή διέταξαν την αφαίρεση άλλων υλικών (συμπεριλαμβανομένων των σχολικών προγραμμάτων) στα οποία θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται. Φυσικά κάθε προεδρία, όπως γράφει και η καλή εφημερίδα, έχει χρησιμοποιήσει διαφορετικό γλωσσικό και λεξιλογικό ύφος για να αποδώσει κειμενικά τις αρχές και τα πιστεύω της ή το πρόγραμμά της. Δείτε όμως την εικόνα τώρα. Δείτε τις λέξεις που «κόβει» η προεδρία Τραμπ. Δεν είναι τέλειο το όλον;

Η κυβέρνηση Τραμπ εγκαινιάζει ένα νέο λεξιλόγιο, όπου φράσεις όπως «κρίση του κλίματος» και «δικαιώματα LGBTQ+» απαλείφονται, αφήνοντας χώρο για πραγματική ελευθερία: την ελευθερία να μη μιλάς καθόλου για τα φλέγοντα προβλήματα του πλανήτη ή για τις ομάδες που υφίστανται διακρίσεις. Πώς δεν το είχαμε σκεφτεί νωρίτερα. Αν δεν μιλάς για τα προβλήματα, τα προβλήματα δεν υφίστανται! Ποιος χρειάζεται πια να ασχολείται με τον φυλετικό ρατσισμό και την ομοφοβία, όταν μπορείς να εξαλείψεις απλά τις λέξεις αυτές; Η γλώσσα πρέπει να επικεντρώνεται στις ευκαιρίες που βασίζονται στην αξία (εννοώντας κεφάλαιο) που παράγει ο καθένας, χωρίς να θυμόμαστε τη φυλή, το φύλο ή την αναπηρία, σύμφωνα με το δόγμα της νέας προεδρίας. Στην ελευθερία της γλώσσας του Τραμπ, δεν υπάρχει χώρος για άβολες συζητήσεις ή έννοιες καταπίεσης. Επρεπε να το περιμένουμε. Αναμενόμενη κίνηση για έναν άνθρωπο που γνωρίζει δωδεκάμισι λέξεις με τις επτά από αυτές να είναι οι «great», «beautiful», «win», «law», «order», «drill» και «baby».

Ολα αυτά βέβαια είναι εφαρμογή της ρητορικής του. Μιας ρητορικής που στοχοποίησε τα προγράμματα DEI (διαφορετικότητα, ισότητα, συμπερίληψη) ως προγράμματα που προκάλεσαν τάχα διακρίσεις λαμβάνοντας ως δεδομένη την υπόθεση ότι τα άτομα στα οποία δίνονταν ευκαιρίες με αυτές τις παρεμβάσεις ισότητας (έγχρωμοι, γυναίκες, ανάπηροι, ΛΟΑΤΚΙΑ+) ήταν ανίκανα. Ενα βολικό και ύπουλο ψέμα. Οι DEI πρωτοβουλίες παρέχουν ίσες ευκαιρίες, διορθώνοντας ιστορικές αδικίες και ενισχύοντας τη δυνατότητα όλων να αποδείξουν την αξία τους. Οι αφετηρίες μας μέσα στην κοινωνία είναι άνισες. Ολοι μας πατήσαμε στο όποιο προνόμιο έχτισαν γύρω μας οι γονείς μας. Ο Τραμπ το ίδιο. Δεν είμαστε αυθύπαρκτοι. Τόσα άτομα γύρω μας, τόσα δυνητικά ταλέντα μαραζώνουν και χάνονται από την έλλειψη ευκαιριών και πρόσβασης σε πόρους κοινωνικούς και οικονομικούς. Οση δυσφορία κι αν τους προκαλεί, η κοινωνία είναι άνιση και η πραγματική αξία είναι να αναγνωρίσουμε αυτή την ανισότητα, όχι να την εξαλείψουμε από το λεξιλόγιο.