Μια λαϊκή φωνή με ευαισθησία και «πυρωμένα όνειρα»

Σήμερα κανονικά ο Μανώλης Λιδάκης θα είχε πρόβα με τον Μύρωνα Μιχαηλίδη. Μαζί ετοίμαζαν έναν καινούργιο δίσκο σε στίχους του συγγραφέα Γιάννη Καλπούζου και μουσική του μαέστρου. Ο τίτλος του δίσκου θα ήταν «Σ’ ανοίγω το φως να μπεις» και ένα από τα τραγούδια που, δυστυχώς, δεν θα έχουμε την τύχη να ακούσουμε από τη φωνή του Μανώλη Λιδάκη έχει τους στίχους: «Με πυρωμένα όνειρα και της ψυχής μου τους αυλούς, / μες σε μαντεία και ιερά γυρεύω άγιους και τρελούς, / και τα παράθυρα της γης που δράκοι τα κρατούν κλειστά, / σ’ ανοίγω σαν το φως να μπεις, στις κατακόμβες μου βαθιά».

Ο Μανώλης Λιδάκης που έφυγε χθες από τη ζωή, πριν συμπληρώσει τα 65 του χρόνια – γεννημένος στις 29 Φεβρουαρίου 1960 στο Ηράκλειο της Κρήτης -, είχε εγκατασταθεί μόνιμα τα τελευταία χρόνια στο αγαπημένο του νησί. Το τελευταίο διάστημα είχε περάσει δύσκολες στιγμές με την υγεία του. Μετά το τελευταίο χειρουργείο, βρισκόταν φιλοξενούμενος από φίλους του σε διαμέρισμα στην περιοχή της Χερσονήσου, στο Ηράκλειο. Οι φίλοι του τον αναζήτησαν, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση στο τηλέφωνο. Λίγο αργότερα, βρέθηκε νεκρός.

«Μου φαίνεται τρελό ότι μοιραία αναφερόμαστε σε παρελθοντικό χρόνο γι’ αυτόν που υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της γενιάς του και γενικότερα του ελληνικού τραγουδιού των τελευταίων δεκαετιών», λέει ο δημοσιογράφος και ερευνητής του λαϊκού τραγουδιού Κώστας Μπαλαχούτης. «Και πράγματι, μόλις άκουγες τη φωνή του, ήξερες αμέσως ποιος τραγουδά και, το πιο σημαντικό, γιατί. Αυτή η μοναδική του ικανότητα να επαναπροσεγγίζει ακόμα και τα πιο “ξένα” τραγούδια και να τα κάνει “καταδικά” του ήταν η σφραγίδα του».

Η προσωπική του μουσική κουλτούρα, η πλατιά του γνώση και το καλλιτεχνικό του ύφος ήταν αδιαμφισβήτητα μοναδικά. Η ευαισθησία του και ο κιμπαρισμός του τον έκαναν αγαπητό σε όλους, ενώ η διάθεσή του να επιλέγει το δύσβατο και απαιτητικό μονοπάτι της μουσικής του, το οποίο τον έφερε να μας χαρίσει μοναδικά μουσικά τοπία, τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους τραγουδιστές της γενιάς του.

«Αφησε διαμάντια»

Οι συνάδελφοί του και όλοι όσοι συνεργάστηκαν μαζί του ανήρτησαν λόγια τρυφερά, σεβασμού και εκτίμησης για τον ερμηνευτή που σφράγισε τις ερμηνείες τους με τον φυσικό λυγμό. «Σήμερα αναχώρησε ένας άνθρωπος που τραγουδούσε σαν αηδόνι», έγραψε ο Παντελής Θαλασσινός. «Ενας από τους κορυφαίους τραγουδιστές της γενιάς του, με στίγμα, φραζάρισμα και συναίσθημα παλαιάς κοπής. Είχε αυτό το δισκογραφικό χάρισμα που σπάνια συναντάς σε τραγουδιστές. Το 2008 κάναμε έναν ολόκληρο δίσκο μαζί με τον Κώστα Φασουλά, “Μη μου γκρεμίζεις το όνειρο”. Αφησε διαμάντια στην ελληνική δισκογραφία, σε πρώτες και σε δεύτερες εκτελέσεις».

Η πορεία του το αποδεικνύει. Από το ξεκίνημά του στο Ηράκλειο Κρήτης μέχρι την είσοδό του στη δισκογραφία και τις μεγάλες συνεργασίες του, άρχισε να χτίζει τη δική του μοναδική πορεία στο ελληνικό τραγούδι. Η διαδρομή του από τα πρώτα του βήματα με τον Γιώργο Κατσαρό και τη συμμετοχή του στον δίσκο «Μίλα μου απλά» μέχρι τις επιτυχίες που τον καθιέρωσαν και τις συνεργασίες του με τους μεγάλους της ελληνικής μουσικής σκηνής, ήταν γεμάτη υπέροχες μουσικές και στίχους που άγγιζαν την καρδιά του κοινού. Ο ίδιος είχε αναφέρει ότι τον είχαν επηρεάσει μεγάλοι καλλιτέχνες, όπως ο Ξυλούρης, ο Μπαξεβάνης και ο Καζαντζίδης, και αυτό φαινόταν σε κάθε τραγούδι του, κάθε ερμηνεία του.

Ξεχωριστά υλικά

Αυτές ήταν οι ρίζες του, αλλά τη μουσική του προσωπικότητα τη δόμησε με τα ξεχωριστά υλικά του. Το 2001, ο Μανώλης Λιδάκης κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Υλικό ονείρων», στο οποίο συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Γιώργος Ανδρέου, ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Κώστας Λειβαδάς, ο Σωκράτης Μάλαμας και ο Αλκης Αλκαίος. Το τραγούδι που έδωσε τον τίτλο του άλμπουμ είναι ένα ντουέτο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, εμπνευσμένο από την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ. Είχαν ξανασυνεργαστεί το 2002 σε μουσικές εμφανίσεις στη Σφεντόνα.

Το 2007, συνεργάστηκε με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη σε ένα αφιέρωμα στο έργο του Μάνου Χατζιδάκι. Η συνεργασία τους αποτυπώθηκε στον δίσκο «4 θεατρικοί μύθοι», ο οποίος περιελάμβανε έργα του Χατζιδάκι για τον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα, το «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Καμπανέλλη, τον «Καπετάν Μιχάλη» του Νίκου Καζαντζάκη και τον «Κύκλο με την κιμωλία» του Μπρεχτ. Το 2008, υπέγραψε με τη δισκογραφική εταιρεία Legend και την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μητροπάνο και τον Μπάμπη Στόκα στο Κέντρο Αθηνών. Αυτές είναι μερικές στιγμές από το λαμπερό του πέρασμα σ’ αυτόν τον κόσμο, όπου είχαμε την τύχη να τον συναντήσουμε, να συνδέσουμε τις δικές μας στιγμές με όλα όσα μας ψιθύρισε ή εξομολογήθηκε μέσα από τα τραγούδια του. Καλή αντάμωση, Μάνο.