ΠολιτισμόςΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Ανθρωποι που κάτι στη ζωή τους τούς έχει ξεπεράσει»

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Πυθαράς μιλάει για την έμπνευση πίσω από την ταινία του «Κυνήγι» που προβάλλεται στις αίθουσες

«Ανθρωποι που κάτι στη ζωή τους τούς έχει ξεπεράσει»

Ο Γιάννης Μπελής σε σκηνή από την ταινία «Κυνήγι»

5 λεπτά

Από την περασμένη Πέμπτη στις ελληνικές αίθουσες παίζεται η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Χρήστου Πυθαρά, «Κυνήγι», το μελαγχολικό πορτρέτο ενός μοναχικού σιδερά ο οποίος ζει στα όρια, τα οποία και θα δοκιμαστούν στην εχθρική και συναισθηματικά κενή κοινωνία στην οποία βρίσκεται εγκλωβισμένος. Από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πέρυσι, όπου το «Κυνήγι» έκανε πρεμιέρα, το γεγονός ότι ο Γιάννης Μπελής που υποδύεται τον κεντρικό ήρωα της ιστορίας είναι ο ίδιος σιδεράς, και μάλιστα ο άνθρωπος που ενέπνευσε τον σκηνοθέτη για το σενάριο, προκάλεσε αρκετή συζήτηση. «Στόχος μας δεν είναι να ωραιοποιήσουμε τον χαρακτήρα ούτε να δικαιολογήσουμε τις πράξεις του, θελήσαμε όμως να τις παρουσιάσουμε με πειστικότητα», είπε στα «ΝΕΑ» ο Πυθαράς που το 2009 αποφοίτησε από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σκηνοθεσίας κινηματογράφου του Κολεγίου Καλών Τεχνών του Εδιμβούργου και από τότε έχει σκηνοθετήσει θεατρικές παραστάσεις, μικρού μήκους ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, και μία ακόμα μεγάλου, την «Ευτυχία», παραγωγής 2017. Αυτή την εποχή βρίσκεται στη διαδικασία της τρίτης μεγάλου μήκους ταινίας μυθοπλασίας με τίτλο εργασίας «Blur».

Γιατί χρειάστηκε να μεσολαβήσουν περίπου επτά χρόνια από την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας σας, την «Ευτυχία», μέχρι το «Κυνήγι»;

Ποικίλλουν οι λόγοι, υποθέτω. Δυστυχώς, στην Ελλάδα, στην πλειονότητά μας οι σκηνοθέτες είμαστε και σεναριογράφοι. Το στάδιο αυτό όμως είναι για μένα το πιο δύσκολο, δεν έχω την πειθαρχία που απαιτείται – εν αντιθέσει με το γύρισμα όπου μπορώ να είμαι 100% για 15-20 ώρες σερί (καλό είναι, βέβαια, να μην υπάρχουν τέτοια γυρίσματα), χωρίς να χάσω τη συγκέντρωσή μου. Δεν έμπαινα λοιπόν στη διαδικασία να κάτσω να γράψω. Οταν πλέον βρήκα και έγραψα το σενάριο της ιδέας που είχα αποφασίσει ότι θέλω να κάνω σαν επόμενη ταινία, οι απορρίψεις του από τους φορείς επιχορήγησης άρχισαν να πέφτουν βροχή. Συγχρόνως, το ανέβαλα μια χρονιά επειδή ανέλαβα τη διεύθυνση παραγωγής στην ταινία ενός φίλου και κατόπιν ήρθαν οι καραντίνες… Η ταινία αυτή ακόμα δεν έχει γίνει. Παράλληλα, συνειδητοποίησα ότι είμαι ένας σκηνοθέτης που δεν πρόκειται να εμπιστευτεί ποτέ ένας/μία από τους 10-12 αναγνωρισμένους παραγωγούς στην Ελλάδα ώστε να με βάλει στο roster του/της και έτσι αποφάσισα να σταματήσω να προσπαθώ να καταφέρω μια συνεργασία μαζί τους και να εκπαιδευτώ ώστε να γίνω παραγωγός ο ίδιος, τουλάχιστον των δικών μου projects. Το «Κυνήγι» το έγραψα μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, το κατέθεσα και το έβαλα στην άκρη. Η έγκρισή του ήρθε τελείως απροσδόκητα. Και όλη η διαδικασία του ήταν, για εμένα τουλάχιστον, πολύ ευχάριστη εμπειρία.

Πότε και υπό ποιες συνθήκες «είδατε» για πρώτη φορά στο μυαλό σας ότι ο χαρακτήρας του Γιάννη, που υπήρξε γνωστός σας, θα μπορούσε να γίνει κινηματογραφικός ήρωας;

Μάλλον απρόοπτα έγινε, μέσα σε ένα απόγευμα. Ενώ πάντα με γοήτευαν η φυσιογνωμία του και ο χαρακτήρας του τον καιρό που τον ήξερα, δεν είχα σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο συνεργασίας σε μια ταινία. Ο Γιάννης είναι ο σύντροφος / σύζυγος κολλητής μου φίλης, της Ελένης. Εκείνο το απόγευμα την είχα επισκεφτεί σπίτι της, αρκετά καταβεβλημένος ψυχολογικά, για να μιλήσουμε. Λίγο αργότερα, ήρθε ο Γιάννης από τη δουλειά και για κάποιο λόγο σκάλωσε η προσοχή μου πάνω του. Φεύγοντας από το σπίτι τους, άρχισα να γράφω το σενάριο και το τελείωσα την επόμενη ή μεθεπόμενη ημέρα, νομίζω.

Ως κινηματογραφιστής, πώς θα περιγράφατε την έλξη σας σε αυτόν τον ήρωα;

Εχει γράψει ένα βιβλίο ο Λέοναρντ Κοέν, πριν γίνει ακόμα μουσικός, με τίτλο «Beautiful Losers». Οσο σχηματικά μπορούμε τώρα να ερμηνεύσουμε τον τίτλο, είναι αυτοί οι άνθρωποι που νιώθουν (νιώθουμε;) ότι κάτι στη ζωή τους τούς έχει ξεπεράσει. «Κάτι πιο βαθύ που τους λερώνει». Εχω μεγάλη συμπόνια και ευαισθησία για αυτές τις ιδιοσυγκρασίες και ψυχοσυνθέσεις ανθρώπων, που σε μεγάλο βαθμό είναι υπαίτιοι οι ίδιοι για αυτό που βιώνουν και δεν το διαχειρίζονται σωστά. Τρανταχτό παράδειγμα, η ταινία «The Wrestler» του Αρονόφσκι. Μου σκίζει την καρδιά αυτός ο χαρακτήρας. Και πολλές φορές, όταν βρεθούν στο μεταίχμιο, είναι ικανοί να αντιδράσουν με ακραίους τρόπους, έξω από οποιαδήποτε νόρμα ή λογική. Συνάμα, κουβαλούν μια προσωπική ηθική και αξιοπρέπεια που δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να τις καταπατήσουν ή διακυβεύσουν. Κάπου εκεί ανήκει κινηματογραφικά ο ήρωας της ταινίας.

Γιατί δεν επιλέξατε επαγγελματία ηθοποιό για να υποδυθεί τον Γιάννη στο «Κυνήγι», παρά αναθέσατε στον ίδιο τον ρόλο;

Πίστεψα ακράδαντα ότι ο Γιάννης σαν άνθρωπος είναι ικανότατος και ο πιο κατάλληλος να δημιουργήσει αυτόν τον ρόλο. Ο μόνος ηθοποιός που είχα στο μυαλό μου εναλλακτικά είναι ο Δημήτρης Ξανθόπουλος – ο αγαπημένος μου ίσως έλληνας ηθοποιός, που θα ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω μαζί του κάποια στιγμή, μα δεν επιχείρησα ποτέ να του επικοινωνήσω οτιδήποτε. Ο Γιάννης, ολόκληρος, ήταν ό,τι χρειαζόταν η ταινία. Εξάλλου, ο ρόλος είναι γραμμένος πάνω του εξαρχής.

Αν και όλη η ατμόσφαιρα της ταινίας «Κυνήγι» είναι ασφαλώς ελληνική, η ταινία έχει επίσης μια οικουμενικότητα, μέσω της οποίας μπορεί να επικοινωνήσει με θεατές από όλο τον κόσμο. Σε τι πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό;

Μάλλον στις θεματικές που πραγματεύεται η ταινία, αλλά και στο ότι μιλάει και για την ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου που φέρει χαρακτηριστικά και αντιμετωπίζει συναισθηματικές καταστάσεις και δυσκολίες, που είναι οικεία σε ανθρώπους από διαφορετικές κουλτούρες και χώρες του κόσμου. Πέρα από τις όποιες ιδιομορφίες, στο τέλος της ημέρας, όλοι οι άνθρωποι μοιράζονται κοινές ανάγκες, «θέλω» και εμπόδια.

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Τα Νεότερα

  1. Ελλάδα – Σερβία 1-0: Το γκολ του Μασούρα που έδωσε τη νίκη στην «γαλανόλευκη» (vid)
  2. Ουκρανία: Συναγερμός για ρωσική επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους – Εκρήξεις στο Κίεβο
  3. Χτυπήθηκε δεξαμενόπλοιο στα Στενά του Ορμούζ

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies