Eλεύθερη πτώση

Οσοι ανέμεναν το πού θα φτάσει ο Στέφανος Τσιτσιπάς στο Οpen της Αυστραλίας και σκέφτονταν πως μπορεί να πάει μέχρι το τέλος της διαδρομής, διαψεύστηκαν. Παταγωδώς. Ο έλληνας τενίστας αντί να βελτιώνεται και να καλύπτει το έδαφος που τον χωρίζει από την κορυφή της λίστας των τοπ τενιστών, πηγαίνει όλο και πιο πίσω στην κατάταξη. Μετά το τουρνουά των ΗΠΑ το φθινόπωρο, που και τότε έμεινε εκτός από τον πρώτο γύρο, πολύ νωρίς δηλαδή, ήρθε η ψυχρολουσία στη Μελβούρνη. Και πάλι δεν τα κατάφερε. Πνίγηκε στο άγχος, ίσως στις απαιτήσεις που έχει από τον εαυτό του και η ανάκαμψη είναι κάτι που ακόμη την αναμένει. Μένει να φανεί το πότε αυτή θα έρθει και πότε θα δούμε τον Τσιτσιπά να δίνει όσο περιμένουν οι θαυμαστές του στα κορτ.

Το πολύ ενδιαφέρον έχει να κάνει με το γεγονός πως ο Στέφανος στην προσπάθειά του να είναι συγκεντρωμένος και να πετύχει τη λεγόμενη «επανεκκίνηση», επέλεξε να μην παίξει διπλό, να βγάλει κάθε άλλη έννοια από το μυαλό του και να επικεντρωθεί στις μάχες στο μονό με τους άλλους τενίστες. Τίποτα δεν του βγήκε στον όλο σχεδιασμό που έκανε. Και όταν μπαίνεις σε ένα ματς σαν… υπνωτισμένος, είναι σχεδόν βέβαιο πως δύσκολα θα ρίξεις νοκάουτ αυτόν που έχεις απέναντί σου. Ακόμη κι αν πρόκειται για τενίστα χωρίς ιδιαίτερες περγαμηνές. Αλλά στα μεγάλα τουρνουά, συχνά-πυκνά κάποιος άσημος πανηγυρίζει σπουδαίες νίκες και υπογράφει δυνατές εκπλήξεις. Ισως τέτοια να είναι ο αποκλεισμός του Στέφανου Τσιτσιπά από τη συνέχεια. Με την εξής διαφορά: σε αυτό το κομβικό σημείο της καριέρας του αν δεν φροντίσει να ξορκίσει τα κακώς κείμενα, αν δεν επιστρέψει σε θεαματικές νίκες, τότε θα είναι κοντά στο να χάσει το τρένο που θα τον πήγαινε στο πιο πάνω επίπεδο. Και θα είναι κρίμα, κυρίως για τον ίδιο τον ταλαντούχο τενίστα.