Το καλάμι {LF}της αλαζονείας

Αλαζονεία, ο αόρατος εχθρός των ισχυρών. Ενας Δούρειος Ιππος που κουβαλά στα σπλάχνα του την υπεροψία, το οιδηματοποιημένο «Εγώ», την αντίληψη περί ανωτερότητας στηριζόμενη σε εφήμερα αποτελέσματα.
Οι νίκες είναι σαν τις πυγολαμπίδες. Εντυπωσιάζουν τη στιγμή της πραγμάτωσής τους και πριν προλάβεις να τις χαρείς γίνονται ένα με το σκοτάδι.
Πριν απ’ το ντέρμπι Λίβερπουλ – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η Opta έδινε πιθανότητες νίκης στους γηπεδούχους 70,6%, ενώ για την ισοπαλία οι πιθανότητες ήταν 16,7%. Ολα τα στοιχεία συνηγορούσαν υπέρ της επικράτησης των Κόκκινων και μάλιστα με μεγάλο σκορ, με δεδομένο το πρόσφατο παρελθόν στις αναμετρήσεις τους και τη σημερινή αγωνιστική κατάσταση των δύο ομάδων.
Την ίδια στιγμή οι πληροφορίες που έφταναν στο Ανφιλντ από τη Μαδρίτη ανέφεραν πως η Ρεάλ πιέζει ασφυκτικά ώστε να κάνει δικό της τον Τρεντ Αλεξάντερ-Αρνολντ. Μπορεί να ενοχλεί τη Λίβερπουλ, αλλά είναι ιδιαίτερα τιμητικό η κορυφαία ομάδα του κόσμου να ενδιαφέρεται τόσο έντονα για έναν παίκτη της.
Ολα αυτά βέβαια είναι τόνοι θεωρίας που μπροστά στο μισό γραμμάριο πραγματικότητας δεν φτουράνε μία. Η Λίβερπουλ όχι μόνο δεν νίκησε αλλά ευχαριστεί τον ποδοσφαιρικό θεό που στα τελευταία δευτερόλεπτα τοποθέτησε στη θέση του σέντερ φορ τον Χάρι Μαγκουάιρ αντί του Ντιαλό ή του Γκαρνάτσο. Διαφορετικά σήμερα θα γράφαμε για την πρωτοχρονιάτικη ανάσταση της Γιουνάιτεντ.
Ο χειρότερος παίκτης των γηπεδούχων ήταν μακράν ο Τρεντ Αλεξάντερ-Αρνολντ. Ναι, ο παίκτης που θέλει διακαώς η Ρεάλ. Ο 26χρονος Αγγλος έδειχνε να παίζει για τον εαυτό του και όχι για την ομάδα, νιώθοντας ίσως λίγο πιο ψηλός από τους συμπαίκτες του λόγω των τελευταίων σεναρίων. Λάθη επί λαθών από τα οποία προήλθε το πρώτο γκολ της Γιουνάιτεντ, και το χειρότερο, εγκατάλειψη της θέσης του. Ο Αλεξάντερ-Αρνολντ είναι ένας φούλμπακ, δηλαδή ένας ακραίος αμυντικός που μπορεί να επιτίθεται. Αυτός επιμένει, μέσω του παιχνιδιού του, πως είναι κάτι ανάμεσα σε Πλατινί, Ζιντάν και Μαραντόνα. Αν είχε προπονητή τον Φάμπιο Καπέλο θα είχε εκπαραθυρωθεί προ πολλού από το Ανφιλντ και ίσως να έπαιζε στη γειτονική Τρανμίρ Ρόβερς, όπως είπε μεταξύ αστείου και σοβαρού ο Ρόι Κιν. Το καλάμι της αλαζονείας όταν το καβαλάς πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός γιατί έχει αποδεχτεί ιστορικά πως δεν σε πάει πολύ μακριά, πόσο μάλλον μέχρι τη Μαδρίτη που απέχει από το Λίβερπουλ 1.446 χιλιόμετρα.













