Τους «χαλάω τη σούπα {LF}του κατευνασμού»

Με την αποστροφή «θα παραμείνω και μάχιμος και παρών» και με δηλητηριώδη βέλη στον Κυριάκο Μητσοτάκη για αλλαγή της φυσιογνωμίας της ΝΔ, ο Αντώνης Σαμαράς επιβεβαιώνει αφενός ότι θα διατηρήσει ενεργό το μέτωπο απέναντι στο Μέγαρο Μαξίμου με εκ δεξιών κριτική εφ’ όλης της ύλης, αφετέρου ότι θα κρατήσει τα εθνικά στο επίκεντρο της σκληρής επίθεσης κατά του Πρωθυπουργού και του Γιώργου Γεραπετρίτη. Στην πρώτη παρέμβαση μετά την έξοδό του από τη ΝΔ, ο Σαμαράς, κλιμακώνοντας την κυβερνητική αποδόμηση, αναφέρθηκε στους λόγους της «προαποφασισμένης», όπως επιμένει, διαγραφής του, με τη φράση «χαλάω τη σούπα»: του «δικαιωματισμού», της «μετάλλαξης» της ΝΔ, του «κατευνασμού», της «ακρίβειας», του προβλήματος «της μεσαίας τάξης», της «ασφάλειας». Εξάλλου κατήγγειλε ότι παρά τον «μιντιακό στρατό με σούπερ τρολ» οι απόψεις του ίδιου και του έτερου πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή έχουν απήχηση βάσει δημοσκόπησης στο 50%, αλλά και ότι «το 40% της ΝΔ» διαφωνεί με τη διαγραφή του.

Τα καρφιά στον Μητσοτάκη (που μιλάει στο φόρουμ σήμερα) ήταν ευδιάκριτα: μίλησε για «1,3 εκατ. νεοδημοκράτες που “παραιτήθηκαν” από το να ψηφίσουν» στις ευρωεκλογές «γιατί η ΝΔ λίγο μοιάζει με την παράταξη που όλοι ξέρουμε» ενώ, κατακεραυνώνοντας τη woke κουλτούρα, υποστήριξε ότι ο Πρωθυπουργός επικαλούνταν την αντίθεσή του στην τυραννία της μειοψηφίας από την πλειοψηφία (για την ψήφιση της ισότητας στον γάμο) αλλά «μετά την εκλογή Τραμπ γύρισε ανάποδα η κατάσταση». Ευθεία ήταν η επίθεση στον Γεραπετρίτη: «Αρχισαν να σβήνονται οι κόκκινες γραμμές μας» ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός, επιμένοντας ότι «γι’ αυτό και μόνον έπρεπε ο υπουργός Εξωτερικών να πάει σπίτι του». Με νόημα διερωτήθηκε «τι συζητάνε κάθε τόσο οι Γεραπετρίτης – Φιντάν;» και τόνισε ότι «το να πηγαίνουμε για Πρέσπες Αιγαίου δεν είναι εξωτερική πολιτική». Ο ίδιος άνοιξε διευρυμένη ατζέντα – από το Μεταναστευτικό («Είναι η ώρα να κλείσουν ουσιαστικά τα σύνορα, να ξεκινήσουν οι επαναπροωθήσεις») και τα ελληνοτουρκικά, έως τα θέματα ταυτότητας, πράσινης ανάπτυξης, το μακεδονικό, το Κυπριακό, την «παραλυμένη» Ευρώπη.

Τρεις προσεγγίσεις
σε 50 χρόνια

Ως προς την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη την αμφισβήτησε συνολικά, μιλώντας για τρεις προσεγγίσεις τα τελευταία 50 χρόνια: μια αυστηρά «εθνοκεντρική με κύριο εκφραστή τον Ανδρέα Παπανδρέου», μια πολιτική «που εκχωρούσε την υπεράσπιση των ελληνικών συμφερόντων» στο διεθνές δίκαιο και στους διεθνείς οργανισμούς «με εκφραστή τον Κώστα Σημίτη» και την «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική του Κωνσταντίνου Καραμανλή που συνέθετε τις δύο προσεγγίσεις, κρατώντας ισορροπίες και όρια», την οποία «υπηρέτησαν», όπως υποστήριξε, και ο ίδιος και ο Κώστας Καραμανλής. Ο Σαμαράς χρέωσε σε Μαξίμου και υπουργείο Εξωτερικών μεταξύ άλλων εξασθένηση των συμμαχιών της χώρας: «Υιοθετούμε, υποτίθεται, την αποτροπή και εφαρμόζουμε στην πράξη τον κατευνασμό (…) Υπογράφουμε διακηρύξεις περί φιλίας με την Τουρκία, ενώ έχει δημιουργήσει νέα τετελεσμένα σε βάρος μας (…) Μας προκαλούσαν ανοικτά κι εμείς κοιτάζαμε αλλού (…) Δηλώνουμε ότι κόκκινη γραμμή είναι τα έξι μίλια κι αφήνουμε έξω τα κυριαρχικά μας δικαιώματα».