Ποιοι είναι εκείνοι που πολεμούν απέναντι στις δυνάμεις του Ασαντ

HTS και Τζουλάνι

Οπως επισημαίνει η «El Pais», για να κατανοήσουμε αυτό που γίνεται τώρα στη Συρία, πρέπει να ανατρέξουμε στις αρχές του συριακού εμφύλιου πολέμου. Μήνες αφότου σύροι πολίτες διαφορετικής καταγωγής πήραν τα όπλα γύρω από αυτό που αποκαλούσαν Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA) και κατάφεραν να νικήσουν το καθεστώς σε πολλά σημεία στα δυτικά και βορειοδυτικά της αραβικής χώρας, βετεράνοι άρχισαν να περνούν τα σύνορα, προερχόμενοι κυρίως από το γειτονικό Ιράκ, όντας μεν πολύτιμοι αλλά με φονταμενταλιστική ατζέντα. Το 2012, η ​​Αλ Κάιντα κατάφερε να διεισδύσει μέσα από τις ρωγμές για να ιδρύσει το συριακό της παράρτημα. Σύντομα ακολούθησε δύο δρόμους: αυτόν του Αλ Τζουλάνι και αυτόν του ιρακινού τζιχαντιστή Αμπομπακέρ αλ Μπαγκνάντι, ηγέτη του τότε Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ. Ο Αλ Τζουλάνι διέλυσε τη συμμαχία με τον Μπαγκνάντι το 2013 και εστίασε τις δραστηριότητες των ανδρών του στον πόλεμο κατά του συριακού στρατού, άλλων αντίπαλων φατριών και στην κατάκτηση εδαφών γύρω από την Ιντλίμπ, τη Χάμα και το Χαλέπι. Τον Ιανουάριο του 2017, υπογράφοντας νέες συμμαχίες με ομάδες ανταρτών, σχημάτισαν τη HTS. Με δύναμη 12.000-30.000 μαχητών ο Αλ Τζουλάνι έχει δημιουργήσει κυβερνητικές δομές στην περιοχή που βρίσκεται υπό τον έλεγχό του με περίπου 4 εκατ. κατοίκους και ισχυρό στρατό με ακαδημία και μονάδες ειδικών δυνάμεων.

Συριακός Εθνικός Στρατός

Σε δημόσια εμφάνιση τον Μάιο του 2023, ο Αλ Τζουλάνι προανήγγειλε ότι πλέον η «επανάσταση» είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της για να μπει στο Χαλέπι. Ενάμιση χρόνο αργότερα η HTS εξαπέλυσε μια αστραπιαία επίθεση σε συντονισμό με μια άλλη συμμαχία των ενόπλων δυνάμεων, τον Συριακό Εθνικό Στρατό (SNA). Ο SNA είναι ένας συνασπισμός ένοπλων ομάδων ανταρτών, συμπεριλαμβανομένου του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, της HTS και άλλων, που διατηρεί υπό τον έλεγχό του περιοχές της Βορειοδυτικής Συρίας με την υποστήριξη της Τουρκίας. Από αυτή την περιοχή της χώρας, από πόλεις όπως η Ελ Μπαμπ, που πέρασε από τα χέρια σχεδόν όλων των ένοπλων φατριών, ο SNA ξεκίνησε την επίθεσή του προς μια θεμελιώδη διαδρομή σύνδεσης μεταξύ της επαρχίας του Χαλεπίου και της Ντέιρ αλ Ζορ στα ανατολικά, ακολουθώντας – σύμφωνα με αναλυτές – μια πορεία παράλληλη με αυτή των τουρκικών συμφερόντων στη Συρία.

Οπως αναφέρει η «El Pais», αυτό το κράμα αντάρτικων δυνάμεων, περισσότερο ή λιγότερο ριζοσπαστικών, συνιστά στρατιωτική δύναμη που διατηρεί ευαίσθητες σχέσεις με τη λεγόμενη Προσωρινή Κυβέρνηση της Συρίας, τον ευρύ συνασπισμό της αντιπολίτευσης, υπό τον Αμπντουραχμάν Μουσταφά. Η πολιτική αυτή οντότητα, η οποία συγκεντρώνει τους κύριους σχηματισμούς στην πρώτη γραμμή της εξέγερσης κατά του Ασαντ, έχει την υποστήριξη της Αγκυρας από την αρχή των εχθροπραξιών, απ’ όπου δραστηριοποιείται την τελευταία δεκαετία.

Κούρδοι της Συρίας

Από την αρχή της εξέγερσης, οι πολιτοφύλακες κουρδικής καταγωγής ήξεραν πώς να διατηρήσουν μια ορισμένη ισορροπία ώστε να μη συμμετέχουν στον πόλεμο κατά της Δαμασκού αλλά και να μην ταχθούν στο πλευρό του καθεστώτος. Ετσι, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν πριν από 10 χρόνια να εκπαιδεύσουν και να εξοπλίσουν Κκούρδους πολιτοφύλακες που μαζί με άραβες μαχητές σχημάτισαν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) στην πρώτη γραμμή του πολέμου κατά του ISIS. Ηταν αυτή η ομάδα που, υποστηριζόμενη από τους Αμερικανούς, νίκησε τους τζιχαντιστές στη μάχη της Μπαγκούζ τον Μάρτιο του 2019, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος ενός καταστροφικού πολέμου και κατ’ επέκταση το τέλος του χαλιφάτου.