Ζητούνται λωτοφάγοι

Α, δεν ήταν κωλοτούμπα αυτό που έγινε μετά το δημοψήφισμα του Αλέξη Τσίπρα, αλλά τακτικός ελιγμός. Και, α, ήταν σχεδιασμένο να γίνει ό,τι έγινε, ήταν το plan b. Είναι πολύ ενδιαφέρων ο τρόπος που μεθοδεύει ο πρώην πρωθυπουργός το επαναλανσάρισμά του, ως σοφού πολιτικού, μόνο που το σημερινό του αφήγημα προϋποθέτει ότι έχουν εκλείψει όσοι θυμούνται τι περάσαμε. Αλλά δεν είμαστε λωτοφάγοι.

Υπενθυμίζω ότι το σχέδιο του Τσίπρα έφερε τα capital control, τον εξευτελισμό της ανάληψης το μάξιμουμ 60 ευρώ τη μέρα και τον διαρκή εφιάλτη της κατάρρευσης. Την επομένη του δημοψηφίσματος, στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, το κλίμα ήταν κηδείας. Κεκλεισμένων των θυρών έγινε η κωλοτούμπα και στοίχισε στον Αλέξη Τσίπρα τα μισά στελέχη του – μεταξύ άλλων τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία έκανε τα πάντα ως Πρόεδρος της Βουλής η κωλοτούμπα να γίνει εκπρόθεσμα. Δεν ξεχνάμε ούτε τι ακολούθησε το μνημόνιο Τσίπρα: μεταξύ άλλων την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας και την εξαΰλωση των συντάξεων. Πολύ ωραίο και πολύ οργανωμένο σχέδιο, πράγματι.

Ο Τσίπρας, πάντως, προσέφερε στη χώρα μια μεγάλη υπηρεσία. Μας έδωσε να καταλάβουμε τι σημαίνει λαϊκιστική Αριστερά. Γι’ αυτό και μόνο δικαιούται να υπάρχει και να παρεμβαίνει. Δεν ήμουν εκεί, χτύπαγε τον αέρα.