«Ακόμη με ρωτούν για το γκολ στο Ανφιλντ»!
Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού θυμάται το ματς με τη Λίβερπουλ και τον διαιτητή που πρόσφατα απεβίωσε
«Με ποια λογική πήρε ο διαιτητής την απόφαση αυτή, κανείς δεν έμαθε. Θυμάσαι το ύφος του; Δεν μπορούσες να τον πλησιάσεις» θυμάται ο Ρότσα για την απόφαση του Γιαν Κάιζερ (ένθετη φωτογραφία)
Τρέχει ο χρόνος. Φεύγει. Αλλά οι θύμησες μένουν. Γεγονότα που σημάδεψαν αθλητικές στιγμές βρίσκονται στο ντουλάπι της μνήμης. Λες και συνέβησαν χθες. Ποιος ξεχνά, ακόμη κι αν δεν είναι Παναθηναϊκός, το ματς των Πράσινων με τη Λίβερπουλ στο Ανφιλντ; Εκείνο τον ημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1985 , που έφερε μεν τους Κόκκινους θριαμβευτές με 4-0, αλλά με τους ανθρώπους του Τριφυλλιού να τα ρίχνουν στον ολλανδό διαιτητή, Γιαν Κάιζερ. Ο συγκεκριμένος ρέφερι «έφυγε» σε ηλικία 84 ετών στις αρχές της εβδομάδας και ορισμένοι δεν τον λησμονούν. Βρήκαμε τον Χουάν Ρότσα στην Ηγουμενίτσα. Εκεί, ο τόσο αξιόλογος προπονητής και άνθρωπος του ποδοσφαίρου, με θέληση και πάθος εφήβου δίνει τις μάχες του με τον Θεσπρωτό στην Γ’ κατηγορία. Το όραμα δεν του λείπει, με αυτό πορεύεται. Χαμογελά στο άκουσμα της είδησης… «Πέθανε ο Κάιζερ; Δεν το γνώριζα. Να ξέρεις, πολλά χρόνια μετά, ακόμη και σήμερα με ρωτούν πολλοί γιατί δεν μέτρησε εκείνο το γκολ που πέτυχα με τη Λίβερπουλ. Εγινε, όπως θυμάμαι, ένα κόρνερ, η μπάλα ήρθε σε μένα, σουτ με το δεξί πόδι και γκολ. Με το δεξί ναι, όχι με το αριστερό, το καλό μου πόδι. Σκέψου πως ο Γκρόμπελαρ ήταν σίγουρος πως θα πιάσει την μπάλα αλλά αυτή κατέληξε στα δίχτυα», λέει στην αρχή της συζήτησης ο εμβληματικός άλλοτε άσος του Παναθηναϊκού.
«Με ποια λογική πήρε ο διαιτητής την απόφαση αυτή, κανείς δεν έμαθε. Θυμάσαι το ύφος του; Δεν μπορούσες να τον πλησιάσεις! Για οφσάιντ πιθανότατα, ήταν το παθητικό οφσάιντ. Τώρα, έχουν αλλάξει οι κανονισμοί. Τότε, ακόμη και 40 μέτρα μακριά να ήταν κάποιος ποδοσφαιριστής, οι διαιτητές έδιναν οφσάιντ. Το σκορ σε εκείνο το χρονικό σημείο ήταν 0-0, το τελικό 4-0 ήρθε μετά, αλλά η Λίβερπουλ ήταν υπερομάδα. Καλύτερη από εμάς».
Το πρωτάθλημα το ελληνικό πώς το βλέπεις;
«Είναι θετικό πως έχουμε αποτελέσματα που ίσως δεν τα περιμένεις. Ο Παναιτωλικός για παράδειγμα να νικά την πρωτοπόρο ή να φέρνει ισοπαλία στο Καραϊσκάκη. Δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοια, άρα αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον. Θέλω να πω και το εξής, γιατί όλοι λένε τα άσχημα, αλλά αποφεύγουν τα καλά που υπάρχουν. Οι αγωνιστικοί χώροι δεν έχουν απλά πάει προς το καλύτερο, είναι τέλειοι! Μεγάλη πρόοδος. Ολες οι ομάδες έχουν δικό τους προπονητικό κέντρο. Βελτίωση σημαντική. Επίσης, δεν κλείνονται οι μικροί με δύο γραμμές άμυνας πίσω, προσπαθούν να κάνουν το δικό τους παιχνίδι. Ολα αυτά σημαίνουν αρκετά για το ποδόσφαιρο και βλέπουμε ωραία ματς».
Αρνητικό;
«Να αγωνίζονται παραπάνω οι Ελληνες. Υπάρχει ο Κωνσταντέλιας. Ο Κουλιεράκης. Ο Μουζακίτης, βέβαια, αλλά είναι ακόμη μικρός αυτός. Ο νόμος Μποσμάν ήταν κάτι το καταστροφικό για τους έλληνες ποδοσφαιριστές. Τα παιδιά πρέπει να παίρνουν παραπάνω χρόνο ώστε να εξελίσσονται. Το λέω πάντα και σιγά σιγά το βλέπω. Λένε αρκετοί για το 3-0 της Αγγλίας με την Εθνική στο Ολυμπιακό Στάδιο. Μα, είναι απλά η διαφορά του αγγλικού με το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οπως τότε, το ’85, η διαφορά ήταν και το 4-0 της Λίβερπουλ με τον Παναθηναϊκό. Κάτι αντίστοιχο. ‘Η κάποια χρόνια μετά η νίκη του Αγιαξ στο ΟΑΚΑ. Ο Αγιαξ τότε είχε τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που βρέθηκαν να παίζουν μαζί στην ίδια ομάδα: τον Φαν ντερ Σάαρ, τον Κλάιφερτ, τον Κανού, τον Ντάβιντς. Ποιον να πρωτοθυμηθώ».
Ο Ιωαννίδης να έφευγε στο εξωτερικό;
«Ναι, αν ήταν για το αγγλικό πρωτάθλημα. Εκεί να πήγαινε. Οχι στην Πορτογαλία ή την Τουρκία. Προοδεύουν οι ποδοσφαιριστές, να εκμεταλλεύονται αν μπορούν να αγωνιστούν στην Ευρώπη. Οι Πορτογάλοι, βέβαια, είναι έξυπνοι. Εχουν κάνει ένα ισχυρό brand και το προωθούν σωστά. Χωρίς να έχουν καλύτερο ποδόσφαιρο από εμάς. Εκεί τρεις ομάδες είναι οι δυνατές, στην Ελλάδα πέντε. Αλλά βλέπεις πορτογάλους παίκτες, προπονητές, ακόμη και ατζέντηδες. Το πλασάρουν εξαιρετικά το ποδόσφαιρό τους».
Ο εφετινός Παναθηναϊκός; Θα φτιάξει;
«Πρέπει να φτιάξει με βάση το υλικό που έχει. Ισως είναι και υπερβολικός ο αριθμός των παικτών. Με τις συνεχείς αλλαγές προπονητών, όμως, κάπου χάνεται. Ολοι λένε για κυριαρχικό ποδόσφαιρο, για κατοχή. Οποιος έρχεται αυτό λέει. Υλικό υπάρχει, όμως, στον Παναθηναϊκό, όπως και υπέροχες εγκαταστάσεις στο Κορωπί».
Πώς έκλεισε ο Ρότσα; Μπήκε ξανά στο… θέμα.
«Δεν ήταν μόνο ο Κάιζερ. Μήπως και ο Βοτρό δεν ήταν από τους διαιτητές που θυμάμαι να μας έχουν αδικήσει;».














