Σκέψεις και ερωτήματα

Το θέμα της ίδρυσης Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών (ΑΣΠΤ) που ανακοινώθηκε πρόσφατα, αναμένεται να μπει σιγά σιγά σε δημόσιο διάλογο. Εκεί όλοι οι σχετιζόμενοι παράγοντες θα έχουν λόγο και χώρο να εκφράσουν τις σκέψεις και τις απόψεις τους. Γιατί, πράγματι, ενώ αποτελεί μια ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία, είναι πολλά τα ερωτήματα που την ακολουθούν και τα οποία θα πρέπει να λυθούν ώστε να τεθεί σε εφαρμογή το όλο σχέδιο.

Σ’ αυτή την πρώτη φάση η ΑΣΠΤ αφορά τις πέντε κρατικές σχολές θεάτρου (Εθνικό – δραματική και σκηνοθεσίας και ΚΘΒΕ), Ορχηστικής Τέχνης (Κρατική Σχολή Χορού και  Σχολή Χορού της Λυρικής) και μουσικής (Ωδείο Θεσσαλονίκης). Να θυμίσω ότι οι σπουδαστές όλων αυτών των σχολών συνολικά δεν ξεπερνούν τους 100 ανά έτος. Δηλαδή κάθε χρονιά οι επιτυχόντες δεν ξεπερνούν τους 16-20 ανά σχολή – με τους υποψήφιους πολλές φορές είναι πάνω από 500. Ενα ερώτημα που προκύπτει είναι αν θα αυξηθεί ή όχι ο αριθμός τους ενώ προηγείται το ερώτημα που αφορά τη διαδικασία των εξετάσεων. Αν δηλαδή οι κατατακτήριες που δεν θα είναι ενταγμένες στο σύστημα των Πανελλαδικών, θα ακολουθήσουν ένα καθεστώς παρόμοιο με αυτό που ισχύει για την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ).

Η διάρκεια φοίτησης από τριετής θα γίνει τεταρτοετής, άρα και το πρόγραμμα σπουδών θα αναδομηθεί. Ποιος θα το αναλάβει; Οι ίδιες οι σχολές, φαντάζομαι. Οσο για το διδακτικό προσωπικό θα πρέπει να συνεχίσει να υπόκειται σε μια διαφορετική κλίμακα όπου πανεπιστημιακά πτυχία και μεταπτυχιακοί τίτλοι δεν θα προαπαιτούνται – η τέχνη έχει τους δικούς της κανόνες. Τέλος, πώς θα «διοικείται»/διευθύνεται η ΑΣΠΤ; Κεντρικά, με τον σχηματισμό κάποιου προεδρείου ή μιας διοικούσας επιτροπής –διατηρώντας παράλληλα κάθε σχολή την αυτονομία της; ‘Η μήπως υπάρχει κάποια άλλη σκέψη στα σκαριά… Το τοπίο είναι ανοιχτό εν αναμονή εξελίξεων και απαντήσεων.