Μεταξύ δασμών και «drill, baby, drill»

Ολα τα σενάρια για τη ναυτιλία είναι στο τραπέζι μετά την εκλογή Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Η φράση «drill, baby, drill», όπως και οι δηλώσεις του ότι θα εγκαταλείψει την πολιτική περιορισμού των έργων υγροποίησης φυσικού αερίου του Μπάιντεν, υποδηλώνουν ότι έρχονται καλύτερες ημέρες για τον ναυτιλιακό κλάδο των δεξαμενοπλοίων και των πλοίων μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου, όμως η συνεχής επίκληση από την άλλη της πιο αγαπημένης του λέξης όπως τη χαρακτηρίζει, «Tariffs» (δασμοί), δεν ακούγεται με χαρά από το σύνολο της ναυτιλίας.

Η ναυτιλία θέλει αύξηση της προσφοράς και κατανάλωσης αγαθών, ανοιχτά σύνορα και σε τελευταία ανάλυση αυξημένα τονοχιλιόμετρα μεταφερόμενου φορτίου. Ωστόσο αυτή η εικόνα πολλές φορές διασαλεύθηκε τα τελευταία χρόνια, αλλού με θετικές και αλλού με αρνητικές επιπτώσεις για τον ναυτιλιακό κλάδο, λόγω και των γεωπολιτικών εξελίξεων.

Σύνθετη εικόνα

Στην πραγματικότητα λοιπόν η εικόνα είναι πολύ πιο σύνθετη, και πολλά θα εξαρτηθούν από τις πολιτικές αποφάσεις που θα ληφθούν.

Ενας γρήγορος τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία και μια άρση των κυρώσεων από πλευράς ΗΠΑ θα σημάνουν για τον κλάδο δεξαμενοπλοίων ότι ένα μεγάλο μέρος της αύξησης των τονοχιλιομέτρων που παρατηρήθηκε τα τελευταία δυόμισι χρόνια λόγω ανόδου των φορτίων από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη θα μπορούσε να απειληθεί, σημειώνει ο οίκος αναλύσεων Gibson. Το ρωσικό πετρέλαιο θα επανέλθει στην αγορά επηρεάζοντας τους στόλους δεξαμενοπλοίων. Αν, αντίθετα, σημειώνει ο Gibson, ο Τραμπ ακολουθήσει μια εκστρατεία «μέγιστης πίεσης» κατά της Ρωσίας, εφαρμόζοντας πλήρεις ενεργειακές κυρώσεις στη χώρα, προκειμένου να πιέσει τη Μόσχα, σε μια ειρηνευτική συμφωνία, πολλοί αγοραστές ρωσικού πετρελαίου, ιδίως η Ινδία, θα αναγκαστούν να απευθυνθούν στο αμερικανικό, δυτικοαφρικανικό και μεσανατολικό αργό, μετατοπίζοντας τη ζήτηση από τον «σκοτεινό στόλο» στην κύρια αγορά δεξαμενοπλοίων, με προφανή τα οφέλη για τον κλάδο.

Αλλος παράγοντας είναι το Ιράν, το οποίο είναι πιθανό να τεθεί υπό «μέγιστη πίεση». Μια οποιαδήποτε μείωση των ιρανικών εξαγωγών θα πρέπει πιθανότατα να αντικατασταθεί με αργό που δεν υπόκειται σε κυρώσεις, μετατοπίζοντας και πάλι τη ζήτηση μακριά από τον σκοτεινό στόλο. Πάντως εάν οι ΗΠΑ μπορούσαν να μειώσουν δραματικά τις ιρανικές εξαγωγές, αυτό θα έδινε ώθηση στην αγορά των δεξαμενοπλοίων, ιδίως των VLCC.

Παραγωγή πετρελαίου

Από την άλλη πλευρά ο οίκος Poten εστιάζει στην άνοδο της παραγωγής πετρελαίου των ΗΠΑ σημειώνοντας ότι μπορεί ο Τραμπ να επιδιώκει επιτάχυνση της αμερικανικής παραγωγής πετρελαίου, ωστόσο τελικά θα είναι οι παραγωγοί που θα λάβουν τις επενδυτικές αποφάσεις, οι οποίες θα βασίζονται στα δεδομένα της τρέχουσας αγοράς και στις μελλοντικές προοπτικές  (προσφορά, ζήτηση, τιμές κ.τ.λ.). Ανάλογη είναι η εικόνα και στο φυσικό αέριο, καθώς, όπως αναφέρουν οι «Financial Times», η παραγωγή φυσικού αερίου στις ΗΠΑ έχει ανέλθει ήδη σε επίπεδα ρεκόρ, περίπου 125 δισ. κυβικά πόδια ημερησίως. Ενώ η μείωση των δικαιωμάτων, της συμμόρφωσης και του κόστους θα μπορούσε να δώσει ένα επιπλέον κίνητρο στα γεωτρύπανα, η αύξηση παραγωγής θα περιοριζόταν από την καθοδική πίεση στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Τέλος, υπάρχει και η άποψη ότι ο Τραμπ θα κινηθεί με τη λογική του επιχειρηματία που γνωρίζει καλά. «Ο πρώτος κανόνας κάθε επιχειρηματικής συμφωνίας είναι ότι και τα δύο μέρη πρέπει να έχουν κάτι να συνεισφέρουν» γράφει το seatrade-maritime.com και χαρακτηρίζει τις απειλές για δασμούς μοχλό διαπραγμάτευσης με την Ασία, ιδίως με την Κίνα, για να επιτευχθεί ένα μικρό «δούναι και λαβείν».

Στόχος η δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού με την Κίνα και η αξιοποίηση της μεγάλης αγοράς της Ασίας προς όφελος των αμερικανικών αγαθών και υπηρεσιών, σε αντίθεση με τη γηρασμένη Ευρώπη που δεν του προσφέρει και πολλά.

Για άλλη μια φορά, η ναυτιλία θα περάσει μια ασταθή περίοδο, αλλά μπορεί να μην είναι μόνο άσχημα τα νέα, καθώς η αβεβαιότητα δημιουργεί μεταβλητότητα και μαζί με αυτήν και ευκαιρίες, όπως συμπεραίνει ο Gibson.