Στην αρχή ο Αλέξης Τσίπρας συνομιλούσε «χαλαρά» με τον διάδοχο στο γραφείο της Βουλής. Ηταν η ομιλούσα συνείδηση του κόμματος και κέρδιζε χρόνο για να τοκίσει τη δική του υστεροφημία. Εβλεπε άραγε από τότε την τραμπικής διάστασης επέλαση που ερχόταν; Μάλλον ναι, με δεδομένη την προγενέστερη κυριαρχία των social media επί δικής του διακυβέρνησης. Αλλο ένα echo chamber ήταν ο Κασσελάκης, με αντήχηση που ξεπερνούσε όλες τις επιδόσεις της συριζαϊκής τοξικότητας. Πιθανότατα ο Αλέξης Τσίπρας να κρατούσε για τον εαυτό του τον ρόλο της φαιάς εξοχότητας των παρασκηνίων, του ινστρούχτορα που θα υποδείκνυε την τεχνογνωσία στον νέο αρχηγό.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
