Το «μεγάλο κόκκινο σοκ» και το blame game των Δημοκρατικών

Στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών ήταν προετοιμασμένοι για μια δύσκολη αναμέτρηση. Σε καμία, όμως, περίπτωση δεν περίμεναν ότι τα πράγματα θα εξελίσσονταν τόσο γρήγορα και τόσο αρνητικά για αυτούς.

Ενδεικτικό για το πόσο λάθος είχαν διαβάσει το εκλογικό τοπίο είναι ότι οι κρατήσεις που είχαν κάνει σε ξενοδοχεία στις κρίσιμες πολιτείες θα τελείωναν στο τέλος της εβδομάδας. Ο λόγος ήταν ότι περίμεναν μετά την Τρίτη μια δικαστική διαμάχη για τα αποτέλεσμα των εκλογών.

Τελικά το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών δεν έφτασε ποτέ μέχρι τις αίθουσες των δικαστηρίων, αφού όπως είχε γίνει και στις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις όλες οι δημοσκοπήσεις και τα προγνωστικά διαψεύσθηκαν παταγωδώς.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι η ευρύτερη εκλογική εικόνα είναι αποκαρδιωτική για τους Δημοκρατικούς. Οχι μόνο έχασαν τη μάχη των εκλεκτόρων και την προεδρία, αλλά φαίνεται ότι θα ηττηθούν και στα δύο νομοθετικά σώματα στο Κογκρέσο, αφήνοντας έτσι ελεύθερο το πεδίο στον Ντόναλντ Τραμπ για να προχωρήσει χωρίς κανένα ανάχωμα στα πολιτικά σχέδιά του.

Μάλιστα το μέγεθος της ήττας γίνεται αντιληπτό εάν αναλογιστούμε ότι για μόλις δεύτερη φορά μέσα στα τελευταία 36 χρόνια βρίσκονται πίσω ακόμα και στη λαϊκή ψήφο.

Αντιθέτως, ο εκλογικός συνασπισμός του Τραμπ κατάφερε να αυξήσει εντυπωσιακά τις δυνάμεις του σε κοινωνικές ομάδες που πηγαίνουν πολύ πέρα από τους λευκούς άνδρες της επαρχίας που είναι ο πυρήνας της βάσης του.

Μια προσεκτική ματιά στα στοιχεία δείχνει ότι ο Τραμπ επικράτησε ακόμα και στις λευκές γυναίκες ψηφοφόρους, βελτιώνοντας σημαντικά τις αποδόσεις του στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις μειονοτικές κοινότητες.

Οι αναλυτές περιγράφουν την απόλυτη επικράτηση του Ντόναλντ Τραμπ ως ένα «μεγάλο κόκκινο σοκ» για τη χώρα.

Πλέον είναι σαφές ότι η παράταξη των Δημοκρατικών μπαίνει σε μια περίοδο παρατεταμένης εσωστρέφειας, με το βάρος της συντριπτικής ήττας να οδηγεί σε γκρίνια και συντροφικά μαχαιρώματα.

Από το επόμενο πρωί των εκλογών δεν άργησε να ξεσπάσει ένας άτυπος εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των συνεργατών του Μπαράκ Ομπάμα και του προέδρου Τζο Μπάιντεν. Οι μεν πρώτοι υποστηρίζουν ότι ο πρόεδρος Μπάιντεν καθυστέρησε πολύ να εγκαταλείψει την προεδρική κούρσα, δείχνοντάς τον ως υπεύθυνο για την ήττα της Χάρις.

Από την άλλη πλευρά, οι σύμβουλοι Μπάιντεν κάνουν λόγο για εσωτερικούς μηχανισμούς που αποξενώνουν τη βάση από το κόμμα. Παράλληλα, υπενθυμίζουν με νόημα ότι ο πρόεδρος Μπάιντεν είναι ο μοναδικός Δημοκρατικός που έχει νικήσει στις κάλπες τον Τραμπ.

Η κρίση στην οποία πλέον μπαίνουν οι Δημοκρατικοί θυμίζει την περίοδο μετά την ήττα του Τζίμι Κάρτερ που χρειάστηκαν να περιμένουν δώδεκα χρόνια μέχρι να βρουν στο πρόσωπο του Μπιλ Κλίντον έναν υποψήφιο με τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα νέο πλειοψηφικό ρεύμα.

Το ποιο πολιτικό στίγμα θα πρέπει να εκπέμψουν είναι πολύ νωρίς για να το πούμε. Το μόνο όμως σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να συνεχίσει κάποιος την ίδια πορεία και να απορεί λέγοντας «ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε».