«Δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε το σεξ με αστυνόμευση»

«Εχω γυρίσει ερωτικές σκηνές, σεξουαλικές σκηνές και πιστέψτε με δεν είναι ποτέ εύκολο», απάντησε ο Ματ Ντίλον ερωτώμενος για τη θέση του πάνω στο πώς στη #Metoo εποχή οι ηθοποιοί οφείλουν να συμπεριφέρονται όταν συμμετέχουν σε σκηνές με σεξουαλικό περιεχόμενο. «Υπάρχει πλέον μια νέα αρμοδιότητα, του διαχειριστή αμεσότητας (intimacy coordinator) που έχει την ευθύνη του ελέγχου αυτής της διαδικασίας σε τέτοιες σκηνές. Νομίζω ότι δεν πρέπει να το αντιμετωπίζουμε το σεξ σαν με αστυνόμευση. Ιδανικά, αυτή η δουλειά οφείλει να κάνει όλους να νιώθουν χαλαρά και άνετα για το καλύτερο αποτέλεσμα. Οπως συμβαίνει με άλλους τομείς διαχείρισης στον κινηματογράφο – για παράδειγμα οι διαχειριστές επικίνδυνων σκηνών (κασκαντέρ – stunt coordinators)».

Η παραπάνω ερώτηση προς τον 60χρονο αμερικανό ηθοποιό και σκηνοθέτη έγινε χθες στην αίθουσα Σταύρος Τορνές του Λιμανιού Θεσσαλονίκης, στη συνέντευξη Τύπου που ο Ντίλον παραχώρησε με αφορμή τη συμμετοχή του στον ρόλο του Μάρλον Μπράντο στην ταινία «Την έλεγαν Μαρία». Το πιο νευραλγικό σημείο της ταινίας (και ίσως ο λόγος για τον οποίο γυρίστηκε) αφορά την περίφημη σκηνή του παρά φύση έρωτα ανάμεσα στους δύο κεντρικούς ήρωες μιας άλλης ταινίας, της «Τελευταίο τανγκό στο Παρίσι»: τον Μάρλον Μπράντο και τη Μαρία Σνάιντερ. Σε συνεργασία με τον Μπράντο, ο σκηνοθέτης Μπερνάρντο Μπερτολούτσι παγίδευσε την ηθοποιό Μαρία Σνάιντερ για το γύρισμα της «σκηνής με το βούτυρο» χωρίς να την προειδοποιήσουν. Από τότε και μέχρι τον θάνατό της, η Σνάιντερ δεν σταμάτησε ποτέ να κατηγορεί τον Μπερτολούτσι και τον Μπράντο για κακοποίηση και βιασμό. Ο Ντίλον που δηλώνει φανατικός της ταινίας, παραδέχεται ότι αυτό ήταν ένα ατόπημα των δύο καλλιτεχνών, για τη δημιουργία μιας σκηνής «που ποτέ δεν μου είπε τίποτα – ούτε καν μου αρέσει».

20 αβγά για τον Λάνθιμο

Ο Μπράντο όπως ο Τζέιμς Ντιν και ο Μοντγκόμερι Κλιφτ ήταν ινδάλματα από την εποχή της εφηβείας του Ματ Ντίλον, ο οποίος έχει υπάρξει μια φορά υποψήφιος για Οσκαρ β’ ρόλου για την ταινία «Crash» και είναι υπέρμαχος της καλλιτεχνικής ελευθερίας, λόγος για τον οποίο οι καλλιτεχνικές δραστηριότητές του ποικίλουν. Είναι ζωγράφος, έχει σκηνοθετήσει ντοκιμαντέρ και μυθοπλασία (η ταινία του «City of ghosts» που γυρίστηκε στην Καμπότζη παίχθηκε το βράδυ στο Ολύμπιον όπου τιμήθηκε με έναν ειδικό Χρυσό Αλέξανδρο) και αναζητεί πάντα νέες φωνές που μπορούν να προσφέρουν κάτι διαφορετικό. Ανάμεσά τους και εκείνη του Γιώργου Λάνθιμου με τον οποίο ο Ντίλον συνεργάστηκε στη μικρού μήκους ταινία «Nimic» όπου όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «είχα μια σκηνή όπου τρώω ένα αβγό και χρειάστηκε να φάω 20 μέχρι να την πετύχουμε όπως ο Λάνθιμος την ήθελε».