Μαθήματα θεσμικής εξαχρείωσης

Η κίνηση του Πρωθυπουργού να αποχωρήσει από τη Βουλή όταν μιλούσε ο Νίκος Παππάς, έκανε τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων, να του αποδώσει κοινοβουλευτική ασέβεια και δειλία. Κι όμως, η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν απολύτως θεσμική. Δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το να επισημάνει τη σημασία του νόμου και των επιπτώσεών του για τη λειτουργία των θεσμών. Οσο και αν δεν αρέσει στον Νίκο Παππά, είναι καταδικασμένος τελεσίδικα για παράβαση καθήκοντος με δύο χρόνια φυλακή, με αναστολή – αυτό υπενθύμισε ο Πρωθυπουργός.

Βεβαίως, οι συριζαίοι είχαν μάθει να βάζουν τις πεποιθήσεις τους και τις σκοπιμότητες που απορρέουν απ’ αυτές πάνω από τους θεσμούς, δίνοντας μαθήματα θεσμικής εξαχρείωσης. Θυμάμαι πόσες φορές στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας είχε αναφέρει τον Σταύρο Παπασταύρου ως ένοχο αγνώστων αδικημάτων, μολονότι ουδέποτε αποδείχτηκε ενοχή του και ενώ τελικά απαλλάχτηκε από όσες κατηγορίες του αποδόθηκαν.

Οι συριζαίοι, που δεν σεβάστηκαν το τεκμήριο της αθωότητας πολιτών, σήμερα θεωρούν ότι δεν υπάρχει θέμα που έχουν επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας τους έναν κατάδικο. Οπως δεν υπήρχε θέμα όταν είχαν βάλει υπεύθυνο της δικαιοσύνης έναν καθ’ ομολογίαν του κορυφαίο συμμέτοχο στο μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους, το σκάνδαλο Κοσκωτά. Και συνεχίζουν να δίνουν μαθήματα θεσμικής εξαχρείωσης.