«Δύσκολη πίστα ο δρόμος προς την ενηλικίωση»

Το «Blue Train», το νέο έργο του Γεράσιμου Ευαγγελάτου που παίζεται στο θέατρο Αλμα, είναι ένα σύγχρονο θεατρικό πέντε προσώπων, το οποίο χτίζεται με πυρήνα έναν άνδρα, ο οποίος, στην αρχή μιας κρίσης ηλικίας, βλέπει τη ζωή του μέσα από ένα θολωμένο πρίσμα, αρνούμενος να δεχτεί πως μεγαλώνει. «Η πορεία προς την ενηλικίωση είναι μια πορεία χωρίς τέλος. Απλά οι άνθρωποι της Gen Χ κάπου στη διαδρομή έχουν χαθεί ή έχουν πέσει πάνω σε τοίχο και δεν μπορούν να συνεχίσουν. Αυτό είναι και το “Blue Train”. H διαδικασία ενηλικίωσης ενός άνδρα πολύ κοντά στα 45, του Μιχάλη, όπου μέσα από τρεις “εισβολές” δικών του ανθρώπων, στο σύμπαν που έχει επιλέξει να ζει, παρακολουθούμε τα στάδια αυτής της ενηλικίωσης. Πρώτη εισβολή η μητέρα του (παιδική ηλικία), δεύτερη εισβολή η κολλητή του (μετεφηβική ηλικία και πρώτη νιότη) και τρίτη εισβολή ένας πρώην σύντροφός του (ενήλικη ζωή, όπου εκεί διαπιστώνουμε το εμπόδιο του ήρωα να κάνει το βήμα προς αυτήν). Υπάρχει και ένα τέταρτο πρόσωπο – κλειδί που ίσως του δίνει κάποιες απαντήσεις», αναφέρει στο «Νσυν» ο Γιώργος Σουλεϊμάν, ο οποίος κάνει τη σκηνοθεσία της παράστασης.

Τον συγκινητικό κόσμο του «Blue Train» ζωντανεύουν οι Σπύρος Χατζηαγγελάκης, Γιώργος Μπένος, Αναστασία Στυλιανίδη, Γιάννης Τσουμαράκης και Λουκία Πιστιόλα. Ολοι μαζί δίνουν φωνή στην πρώιμη υπαρξιακή και ηλικιακή κρίση μιας χαμένης γενιάς που παλεύει να διατηρήσει την αθωότητά της, προσπαθώντας παράλληλα να συμβαδίσει με τον χρόνο που κυλάει αμείλικτος. «Η σύγκρουση με τον χρόνο αναπόφευκτη είναι, αλλά μπορεί να γίνει και ουσιαστική. Αυτό πραγματεύεται το “Blue Train”. Τον δρόμο προς την ενηλικίωση που κρύβει σκληρές αποκαλύψεις για τον εαυτό μας, όμως αν συνεχίσεις να τον περπατάς και δεν φρενάρεις φανερώνονται περιοχές γαλήνης και ηρεμίας όπου μόνο ο χρόνος μπορεί να σε οδηγήσει. Πώς; Με το να είσαι ανοιχτός στον εαυτό σου και να καταφέρνεις να ακούς τις επιθυμίες σου. Δύσκολη πίστα!», τονίζει ο σκηνοθέτης, νιώθοντας κι εκείνος μέλος μιας «χαμένης γενιάς».

«Ως early millennial, είμαι ένα παιδί μεγαλωμένο με πολλή φροντίδα και προστασία από το σπίτι μου, που όταν χρειάστηκε να βγω στη ζωή και να αναλάβω τις ευθύνες μου η κοινωνία ήταν τελείως διαφορετική από αυτή που ήξεραν οι γονείς μου (baby boomers). Οι κώδικες που είχα μάθει για να υπάρχω είχαν χαθεί. Η κοινωνική και οικονομική κρίση μ’ έφεραν αντιμέτωπο με έναν τεράστιο φόβο να αρθρώσω την ταυτότητά μου αλλά και να διεκδικήσω τη θέση μου στην πόλη, όπως και τα περισσότερα παιδιά της γενιάς μου. Η τύχη μου ήταν η συνάντησή μου με την τέχνη. Η εκκίνηση όλων των ανθρώπων που καταπιάνονται με την τέχνη είναι κάτι που τους λείπει, κάτι που έχει χαθεί. Η επαφή με κείμενα αλλά και η επικοινωνία με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους στο θέατρο σε αναγκάζουν ακόμα και βίαια πολλές φορές, όταν υπάρχει ο στόχος για μια ειλικρινή παράσταση με συγκεκριμένη ημερομηνία πρεμιέρας, να βρεις την προσωπική σου φωνή αλλά και να εκφράσεις τις επιθυμίες σου», δηλώνει.

«Φαντάσματα» του μυαλού

Αντλώντας έμπνευση από το κείμενο του Γεράσιμου Ευαγγελάτου και τα συναισθήματα που του γέννησε, ο Γιώργος Σουλεϊμάν φτιάχνει μια παράσταση που κλείνει το μάτι σε όλους εκείνους που μεγάλωσαν μέσα στις τρυφερές προσδοκίες, για να προσγειωθούν στη σκληρή πραγματικότητα, ουσιαστικά ανέγγιχτοι. «Οταν μεγαλώνεις σε ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον χωρίς να σου δείχνει κανείς τον δρόμο για να αναλάβεις την ευθύνη του εαυτού σου, στην ενήλικη ζωή νιώθεις μετέωρος. Οι προσδοκίες των γονιών μας ανάλογα και με το πώς εκφράζονται αυτές μπορεί να γίνουν βαρίδια και να μας εμποδίζουν να ανακαλύψουμε τις δικές μας βαθιές επιθυμίες. Θέλει μεγάλη προσοχή! Περνάνε και χάνονται ολόκληρες ζωές έτσι, με ανθρώπους κρυμμένους κάτω από κοινωνικές κατασκευές», τονίζει ο σκηνοθέτης και καταλήγει: «Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το βλέμμα των δικών μας ανθρώπων. Είναι συνεχώς πάνω μας. Το κουβαλάμε σε όλες μας τις σχέσεις, είτε προσωπικές είτε ακόμα και επαγγελματικές. Η σχέση με τους γονείς μάς ακολουθεί παντού, οι σχέσεις με τους φίλους μάς καθορίζουν, το αποτύπωμα που άφησε πάνω μας ο πρώτος μας έρωτας το συναντάμε σε κάθε επόμενη επαφή. Οι άνθρωποι που αγαπήσαμε και μας αγάπησαν λειτουργούν για μένα ως “φαντάσματα” του μυαλού μας και διαμορφώνουν όλη τη λειτουργία της επικοινωνίας μας με τον έξω κόσμο. Αυτό, θέλω να πιστεύω, αποτυπώνεται και στην παράσταση που φτιάξαμε».

• INFO «Blue Train»
  από σήμερα και
  κάθε Δευτέρα
  και Τρίτη στις
  21.00 στο
  θέατρο Αλμα
  (Ακομινάτου
  15, Αθήνα).
  Προπώληση
  εισιτηρίων:
  more.com και
  211-8005.141