«Τίποτα δεν πάει χαμένο, ακόμη και οι ήττες»

Ούτε ένας άνθρωπος, ούτε καν μία από τις ανθρωπόμορφες φιγούρες του δεν υπάρχουν στα ολοκαίνουργια έργα του που μόλις βγήκαν από το εργαστήριο, δημιουργίες της τελευταίας χρονιάς. Μόνο τετράγωνα και παραλληλόγραμμα σχήματα και έντονα χρώματα δεσπόζουν στους μικρού, μεσαίου και μεγάλου μεγέθους διαστάσεων καμβάδες του. Μια κλεφτή ματιά στους τίτλους ίσως θα μπορούσε να προσφέρει μια νύξη σε όσα συμβαίνουν στις πολύχρωμες επιφάνειες που θα εκθέσει από αύριο ο διεθνής, ελληνικής καταγωγής, εικαστικός Μαρκ Χατζηπατέρας στην γκαλερί a.antonopoulou.art. Mάταια όμως. Κανένας από τους 25 δεν έχει τίτλο.

«Πρόκειται πράγματι για τα πιο αφαιρετικά έργα που έχω κάνει στα 50 χρόνια της διαδρομής μου. Διαπιστώνω πως όσο περνά ο χρόνος και ωριμάζω έχω ανάγκη να περιορίζομαι στα ουσιώδη. Δεν θέλω να φλυαρώ. Και δεν τους έδωσα τίτλους επειδή ήθελα να μείνουν ανοιχτά στην ερμηνεία του θεατή, χωρίς να τον παρακινώ να δει κάτι συγκεκριμένο» λέει στα «ΝΕΑ» ο Μαρκ Χατζηπατέρας με αφορμή τη νέα του έκθεση που έχει τίτλο «Η πληθωρικότητα των χρωμάτων».

«Ισορροπία και ομορφιά»

«Είναι δύσκολο να μιλήσεις για την αφηρημένη τέχνη. Τι να πεις; Οτι είναι πνευματική; Πολύ βαριά λέξη. Πιστεύω ότι αποπνέει ισορροπία και ομορφιά η συγκεκριμένη δουλειά. Σαν να εξυμνεί τον κόσμο» συνεχίζει ο πολυπράγμων εικαστικός που χειρίζεται με την ίδια ευκολία τις δύο και τις τρεις διαστάσεις, όπως και τις μικρές, αλλά και τις μεγάλου μεγέθους φόρμες.

Αν μη τι άλλο, δεν μοιάζει να ενέχει μια αντίφαση η νέα αυτή ενότητα έργων του Μαρκ Χατζηπατέρα που εστιάζει στην ομορφιά αυτού του κόσμου, ενώ ζούμε σε μια χώρα που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο εμπόλεμες ζώνες, όταν μάλιστα εκείνος στο παρελθόν δεν δίστασε μέσα από τα έργα του να κάνει πολιτικά και κοινωνικά σχόλια; «Σε αυτή τη φάση δεν αισθάνομαι την ανάγκη να αναφερθώ σε τόσο μείζονα πολιτικά ζητήματα όταν δεν έχω να καταθέσω κάτι πρωτότυπο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν στενοχωριέμαι και ότι δεν με αγγίζουν όσα συμβαίνουν. Δεν είμαι όμως Σύρος. Δεν έχασα τους δικούς μου. Και δεν θέλω να εκμεταλλευτώ τη δυστυχία τους. Δεν θέλω να επαναλάβω όσα έβλεπα προ καιρού: να αναδεικνύεται το Προσφυγικό μέσα από τα έργα τέχνης σε βαθμό υπερβολής ή, όπως συμβαίνει σήμερα, αντιστοίχως, με την κλιματική αλλαγή. Αν θέλω να προσφέρω κάτι είναι μια θέαση της ανθρώπινης φύσης, της καλής πλευράς της ζωής. Το κίνητρό μου, πέρα από την επιθυμία αποδοχής, είναι η εσωτερική μου ανάγκη να μεταδώσω στον θεατή έστω και μέρος της χαράς που μου δίνει η διαδικασία δημιουργίας αυτών των έργων.

Στην προκειμένη περίπτωση με έχει παρασύρει το χρώμα. Σε αυτά τα έργα μεταφέρω με πολλή όρεξη την εμπειρία και την ελευθερία που μου έδωσε το κολάζ, με το οποίο ασχολήθηκα λόγω ενός προβλήματος που αντιμετώπισα με το χέρι μου και δεν επιτρεπόταν έως ότου αναρρώσω να καταπιαστώ με τη γλυπτική και τη ζωγραφική».

Νέα μονογραφία

Ενώ ετοίμαζε τη νέα του έκθεση, ο Μαρκ Χατζηπατέρας έκανε και μια γενναία βουτιά στο παρελθόν για χάρη της νέας μονογραφίας αφιερωμένης στο έργο του, που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Μέλισσα, 20 χρόνια μετά την προηγούμενη. Ποια γεύση τού άφησε αυτή η αποτίμηση του παρελθόντος; «Υπήρχαν ημέρες που ένιωθα αυτοπεποίθηση κι άλλες που ήθελα να εκμηδενίσω τα πάντα. Με βοήθησε πολύ η Αλεξάνδρα Κοροξενίδου (σ.σ. κείμενό της περιλαμβάνεται στην έκδοση, όπως και του κριτικού τέχνης και ποιητή, Μπάρι Σβάμπσκι, ενώ ο πρόλογος είναι του τέως επιμελητή των εκδόσεων στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, Κρίστοφερ Χάντσον) που μου θύμισε ή μου φανέρωσε τη συνοχή σε έργα που εκ πρώτης όψεως είναι διαφορετικά. Εν τέλει είναι μια διαδρομή που τη σέβομαι. Ξέρω ότι κατά καιρούς ένα μέρος μου ήθελε να εντυπωσιάσει και ότι σπατάλησα χρόνο και ενέργεια λόγω μιας ανθρώπινης αδυναμίας. Ξέρω όμως ότι τίποτα δεν πάει χαμένο, ακόμη και οι ήττες. Είμαι παραγωγικός και προφανώς δεν είναι όλα μου τα έργα της ίδιας ποιότητας, αλλά σταμάτησα να τα σχίζω. Ο χρόνος θα τα κρίνει, διότι κάθε έργο έχει μια πληροφορία για τον καλλιτέχνη και κατά συνέπεια έχει αξία».

Η νέα μονογραφία προοιωνίζει και μια αναδρομική παρουσίαση μισού αιώνα δουλειάς; «Οχι. Μου είναι αρκετή η αναδρομική του 2008 στη Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων. Η διαδικασία της αυστηρής επιλογής έργων που απαιτεί μια τέτοιου χαρακτήρα έκθεση θα με καθήλωνε. Θέλω να αφιερωθώ σε καινούρια πράγματα» καταλήγει.

Info Η έκθεση του Μαρκ Χατζηπατέρα «Η πληθωρικότητα των χρωμάτων» εγκαινιάζεται
αύριο στην γκαλερί a.antonopoulou.art (Αριστοφάνους 20). Εως τις 23 Νοεμβρίου.
Στις 18 Νοεμβρίου θα γίνει παρουσίαση της μονογραφίας του καλλιτέχνη
«Mark Hadjipateras – Homeward» (εκδ. Μέλισσα)
στις 18.30 στον χώρο της έκθεσης